Ben jij een ‘Plugmoeder’? Door Roos van Vugt

Vier kinderen, ervaringsdeskundige denk je dan wellicht. Dat valt mee, want mijn kinderen zijn nog klein. Twee, die van 7 en 4, zitten inmiddels op school. Een fantastisch klein schooltje ergens in Waterland (ten noorden van Amsterdam). Idyllisch plaatje.

Maar ik kan maar lastig wennen aan het schoolplein ‘terreur’. Dat zijn niet de uitgelaten en enthousiaste kinderen… Was het maar zo. Het zijn de volwassen vrouwen, moeders (vaders heb ik nog nooit kunnen betrappen op dit fenomeen…), die soms hun kind bij jouw kind willen ‘pluggen’. Moeders die willen dat hun kind vriendje/vriendinnetje met jouw kinderen worden of – zo naar het lijkt- hun eigen kinderen niet zelf laten beslissen bij wie hun kind gaat spelen.

Ik ben zelf niet bezig met de vriendschappen van mijn kinderen en hoewel ik natuurlijk ook mijn eigen voorkeuren heb, laat ik mijn kinderen dit zelf oplossen of bepalen.Dat gaat goed en zorgt voor een leuke groep van gastjes bij mijn oudste zoon Wessel en al en paar leuke vriendinnetjes en 2 vrienden bij Juul.

En iedere keer dat zo’n moeder op me afkomt en harde afspraken wilt maken, lees: komt ‘pluggen’ ontstaat er zo’n benauwde opgedrongen situatie op het schoolplein. Wat natuurlijk ook aan mij kan liggen, ik kan er niet mee omgaan.

Ik krijg er (school)pleinvrees van…

9 reacties op “Ben jij een ‘Plugmoeder’? Door Roos van Vugt”

  1. Er valt niet veel te regelen als ze niet met je kind mogen spelen. Als keer op keer een smoes wordt verzonnen om maar niet botweg nee te hoeven zeggen.Ik weet in iedergeval niet hoe ik zoiets op zou moeten lossen voor mijn kind.Maar assertieviteit en weerbaarheid ontwikkelen als je zo genegeerd wordt?
    Nee, mijn kind raakte depressief en voelde zich al kleiner worden.(het niemand houdt van mij gevoel, en diepe eenzaamheid)
    We hebben het hier thuis maar gewoon gezellig gemaakt.Meer dan hem laten zien dat ik veel van hem hou kan ik niet doen.
    Ik hoop, dat later als hij groot is, hij aansluiting gaat vinden bij andere jongeren,die niet zo meehollen met kliekjes.Dat hij dan alsnog aanvaard wordt,gewoon omdat ouders dan niet zoveel invloed meer hebben op hun kroost en die zelf hun vrienden gaan uitkiezen. En zien dat hij best een leuke knul is!!!!

  2. @bibje expres heb ik dit niet beschreven, want natuurlijk hou ik daar ook rekening mee. Het zou je eigen kind maar overkomen…
    En toch, moeten de ouders dit dan regelen of gaan de kinderen dit zelf oplossen? Is ook ontwikkelen van weerbaarheid en assertiviteit. Toch?

  3. Hier op school merk ik dat ook inderdaad, kliekjesmoeder noem ik hen… samen voor het schoolplein en op het schoolplein.. kom je niet uit de juiste buurt dan moet je zeker niet met dat kind spelen.. Ikzelf heb hier zo’n hekel aan, en gelukkig kiest Quinty haar eigen speelvriendjes en alle kindjes zijn welkom hier, maakt het nou uit of een kind er minder uit ziet dan een ander.. dat het kind minder of meer heeft dan een ander.

    Voor mijn gevoel is het dat het kind de vrienden moet kiezen en niet de ouder.. of ben ik nu een old fashion dorpsmeid.

  4. Oei! Ik denk bij zoiets altijd, doe ik dat ook? Diverse films met crèchevriendjes vannacht door mijn hoofd laten gaan. Denk van wel, maar ten halve keren lukt meestal steeds beter. Hoop ik.

    Denk dat alle mama’s graag willen dat hun kindjes vriendjes maken, ja toch? Of misschien willen de mama’s stiekem zelf wel vriendjes maken? Zo druk als mamaschap is, kan het toch eenzaam zijn. Vooral als je er goed in “slaagt” jezelf weg te cijferen!

    Ik doe hierbij de gelofte, mijn kind niet te pluggen. Zo, talked the talk, nou walk the walk. Gelukkig heb ik Twitter voor al mijn onbeantwoorde vriendschapsgevoelens ;).

    Tip tegen het ongemakkelijke gevoel: wapen jezelf met blije verhalen over hoe jij de tijd met je kids doorbrengt. Wie weet breng je de desperate moms wel op een (ander) idee.

    Of wie weet helpt het als je de ongemakkelijke stilte en het bijbehorende kwartje gewoon even laat vallen? En er vriendelijk bij glimlacht? Als je dat durft… even kijken wat er gebeurt. You might be surprised!

    En aan alle desperate moms: je kind kan uitstekend zelf bepalen met wie hij of zij wil spelen (denk ik ook). Misschien wel met niemand… misschien is er wel niemand uit de klas leuk genoeg voor jouw kind! Of is je kind gewoon moe. Dat kan toch ook? Laat toch, joh.

  5. En dan zit je met een kind waar geen ander kind mee mag spelen , die altijd alleen naar huis gaat,omdat de mamma’s vinden dat dit kind niet goed genoeg is voor hun kind om mee te spelen……

    Ik heb een enorme hekel aan die moeders die hun kinderen zo beperken en daarmee signalen afgeven aan hun kind dat er ook nog kinderen zijn die niet goed genoeg voor hun zijn. Over het goede voorbeeld geven gesproken.BLEG

  6. Het klopt volgens mij, dat vaders hier niet mee zo mee bezig zijn. Ik heb wel eens zo’n voorval gade geslagen waarbij een over-enthousiaste moeder haar kind probeerde te overtuigen dat ze vooral bij “jip of janneke” moest gaan spelen en gedacht : waar zijn we mee bezig! ;). Het arme kind had er gewoon geen zin in.
    Ik denk wel, als vader van twee meiden, en daarom wilde ik in eertse instantie graag een jongen, dat als ze ouder worden en met “echte” vriendjes thuis gaan komen, ik mij er meer mee bezig zal houden. Maar dat is voor latere zorg ;). Eerst gewoon lekker kind zijn en leren van wat er op je pad komt.

  7. Internet Explorer. Maar heeft denk ik meer met schermafmeting te maken? Ik werk op een 17 inch scherm. Ik zie hem overigens nu ook niet in beeld. Misschien moet je hem boven het reageervenster zetten, als dat mogelijk is?

  8. Hi Deborah… jammer dat de Captcha buiten beeld valt… welke browser gebruik je? Kan ik ff checken hoe we het werkend krijgen!

    I*k herken het overigens bij ons wel en beetje… vind het persoonlijk wel moeilijk als je kind 3x af wil spreken, in 1 week, meet een kindje waar je zelf niet veel mee op hebt…

    Wij beperken dit dan ook tot 1x per week

  9. Wat handig, als ik de CAPTCHA code die half buiten beeld valt niet invul, ben ik mijn reactie kwijt. Maar ok, komt ie nog een keer:

    Leuk stuk Roos.
    Ik herken het gelukkig niet. Volgens mij gebeurt dit niet frequent bij ons op het schoolplein. Of misschien wil niemand zijn kind bij mij(n) zoon pluggen, dat kan natuurlijk ook ;).

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Scroll naar top