Bevolkingsonderzoek baarmoederhalskanker; wat kan je verwachten?

Een week voor mijn 50ste verjaardag kreeg ik de eerste brief. Een uitnodiging om deel te nemen aan het Bevolkingsonderzoek baarmoederhalskanker. En kort daarna voor het bevolkingsonderzoek borstkanker. Het eerste onderzoek gebeurt bij de huisarts middels een uitstrijkje en daar moet je zelf een afspraak voor maken. Aangezien het onderzoek aangeboden wordt aan vrouwen vanaf 30 jaar was ik er al mee bekend. Dat was echter bij mijn oude vertrouwde huisarts met assistentes die ik al jaren meemaakte. Sinds een aantal maanden ben ik echter bij een nieuwe huisarts en dat maakt de stap om een afspraak te maken net iets moeilijker. Je herkent het vast wel! Maar laat het geen reden zijn om niet te gaan.

Bevolkingsonderzoek baarmoederhalskanker

Laten we eerlijk zijn: een uitstrijkje laten maken is nu eenmaal onprettig, gênant en kan pijnlijk zijn. Dat doe je niet voor je plezier. Maar soms is het noodzakelijk en moet je je over je gêne heen zetten, al valt dat niet mee. Uiteindelijk heb ik natuurlijk een afspraak gemaakt, heb ik het ondergaan en viel het achteraf best wel weer mee. Gelukkig was de uitslag goed, er waren geen afwijkingen gevonden. Over 5 jaar krijg ik wederom een uitnodiging voor het bevolkingsonderzoek baarmoederhalskanker en ook dan zal ik daar weer braaf gehoor aan geven. Ik zal je in ieder geval aangeven wat je kan verwachten.

bevolkingsonderzoek baarmoederhalskanker

Iedere 5 jaar een uitnodiging voor bevolkingsonderzoek baarmoederhalskanker

Iedere 5 jaar rondom je verjaardag ontvang je de uitnodiging voor het bevolkingsonderzoek baarmoederhalskanker. Vanaf je 30e tot aan je 60e. Ben je 40 of 50 jaar oud en is uit het onderzoek gebleken dat je geen HPV virus hebt? Dan ontvang je de volgende uitnodiging pas weer 10 jaar later.

Deze uitnodiging daar kan je op in gaan, of niet. Het bevolkingsonderzoek baarmoederhalskanker is dus een vrijwillig onderzoek waar je niet persé gebruik van hoeft te maken.

Waar vindt dit onderzoek plaats?

Zoals ik hierboven al aangaf ga je voor het uitstrijkje zelf gewoon naar je huisarts. Uiteraard moet je van te voren even een afspraak met ze maken. Daarnaast dien je de twee barcodes mee te nemen die op de uitnodiging zelf zitten, die zijn nodig voor het onderzoek.

Voor- en nadelen bevolkingsonderzoek

Eigenlijk zijn er alleen maar voordelen. De nadelen die er zijn die liggen eerder op het emotionele vlak dan op welk ander vlak dan ook. Alhoewel… het maken van een uitstrijkje kan ook wel pijnlijk zijn. Maar laten we het eerst over de voordelen hebben.

  • Het is een gratis onderzoek, er zijn dus geen kosten aan verbonden
  • Is je uitstrijkje goed dan ben je weer een tijdje gerustgesteld
  • Doe je mee aan deze onderzoeken dan kunnen ze vroegtijdig signaleren of er iets niet goed is. Hierdoor is de kans op baarmoederhalskanker kleiner.

Wat onderzoeken ze eigenlijk bij baarmoederhalskanker onderzoek?

Het uitstrijkje is bedoelt om in een vroeg stadium de aanwezigheid van afwijkende cellen te controleren. Deze afwijkende cellen kunnen namelijk een voorstadium zijn van het HPV virus.

De hoeveelheid afwijkende cellen en de afwijking zelf wordt aangeduid in stadia van het HPV virus. Ze praten in stadia PAP 0 /m PAP 5. Waarbij PAP 0 het uitstrijkje nogmaals gedaan moet worden omdat er niet goed beoordeeld kan worden, PAP 1 normaal is tot aan PAP 5 waarbij zeker is dat je het HPV virus hebt en soms zelfs al baarmoederhalskanker. Behandeling is bij PAP 5 zeker nodig maar gebeurt ook al bij eerdere stadia. Wil je hier meer over weten? Lees dan onderstaand blog van Anne waarin ze ook beschrijft hoe ze behandeld is.

lees ook: Ik heb het HPV virus gehad, PAP 4 stadium.

Waar moet je rekening mee houden bij je uitstrijkje?

Zorg er in ieder geval voor dat je niet ongesteld bent ten tijde van de afspraak, en vergeet dus de barcode stickers niet van de uitnodiging. Uitnodiging kwijt? Op Mijnbevolkingsonderzoek kan je met je DigiD een nieuwe uitnodiging aanvragen.

Het uitstrijkje zelf wordt gedaan met een speculum (ook wel eendebek genoemd). Een hulpmiddel wat ze inbrengen in je vagina om deze open te houden zodat ze met een borsteltje wat materiaal van je baarmoederhals af kunnen schrapen. De eendebek wordt vooraf verwarmt met warm water waardoor deze prettiger is om in te brengen. Echt fijn is natuurlijk anders, maar het is nu eenmaal zo. Wil je het trouwens liever zelf doen, zo’n uitstrijkje maken dan kan je een zelfafnameset aanvragen.

Wat gebeurt er na het uitstrijkje?

De cellen die ze afnemen worden vervolgens opgestuurd naar het laboratorium voor verder onderzoek. Allereerst onderzoeken ze daar de cellen op het eventueel aanwezige HPV virus. Is dat aanwezig dan wordt het uitstrijkje naar de afdeling Cytologie gestuurd voor verder onderzoek.

Wordt er geen HPV virus gevonden dan wordt je uitstrijkje een maand bewaard (gewoon voor de zekerheid) en daarna vernietigd. Gelukkig is dit bij 91% van de vrouwen die een bevolkingsonderzoek baarmoederhalskanker ondergaan het geval.

Bevolkingsonderzoek borstkanker

Dezelfde dag dat ik het uitstrijkje had laten maken voor mijn bevolkingsonderzoek baarmoederhalskanker, kreeg ik de tweede uitnodiging. Deze keer voor borstkanker. Dit onderzoek is voor vrouwen vanaf 50 jaar en vindt elke twee jaar plaats. Voor mij was dit de eerste keer dat ik de uitnodiging kreeg. In verband met de borstkanker van mijn moeder had ik mijn borsten al wel eens laten onderzoeken en wist dus wat me te wachten stond.

Hoe verloopt dit bevolkingsonderzoek borstkanker?

Dit onderzoek is vooraf vastgesteld met plaats, datum en tijd. In mijn geval werd ik verwacht op een locatie op Hoog Catharijne. Als je niet deel wilt nemen, word je verzocht je af te melden zodat jouw plek door iemand anders opgevuld kan worden. Het onderzoek zelf is gelukkig niet zo gênant als een uitstrijkje, maar wel uiterst onprettig. Je borst moet zo plat mogelijk gedrukt worden tijdens de mammografie om zoveel mogelijk te kunnen zien op de röntgenfoto’s. Heel logisch en noodzakelijk, maar het is wel even op je tanden bijten. Gelukkig deed de verpleegster die mij behandelde erg haar best het zo prettig en snel mogelijk te laten verlopen.

Nadat de borstfoto’s gemaakt waren, heb ik een paar lastige dagen gehad. Toen ik na een week geen dringend bericht van mijn huisarts had gehad, was ik min of meer gerustgesteld. Als er een afwijking geconstateerd zou zijn, had ik allang iets gehoord. Een paar dagen later kwam dan ook de brief met het bericht dat op de röntgenfoto’s geen aanwijzingen waren gewonden voor borstkanker. De uitslag geeft echter geen volledige zekerheid. Daarom moet je je borsten in de gaten houden en als je veranderingen opmerkt direct naar de huisarts gaan. En over 2 jaar komt er weer een uitnodiging om aan het Bevolkingsonderzoek deel te nemen.

Waarom zou je aan het bevolkingsonderzoek meedoen?

Ik vind het erg goed dat deze onderzoeken aangeboden worden en belangrijker nog om er ook daadwerkelijk aan mee te doen. Wat als ik later baarmoederhals- of borstkanker blijk te hebben en er niets meer aan te doen is? Dan zou ik mezelf voor mijn hoofd slaan omdat ik zo stom was geen gehoor te geven aan de uitnodigingen van het Bevolkingsonderzoek. Daarbij werd 18 jaar geleden via het Bevolkingsonderzoek bij mijn moeder een afwijking geconstateerd, welke na onderzoek kanker bleek te zijn. Het knobbeltje zat diep, zodat het van buitenaf niet te voelen was. Mijn moeder zou dit zelf waarschijnlijk niet ontdekt hebben en misschien was het dan wel te laat geweest als het toch aan het licht was gekomen.
Omdat mijn moeder er vroeg bij was, kon haar borst bij de operatie gespaard worden. Er waren gelukkig geen uitzaaiingen, waardoor chemo niet nodig was. Er volgden nog wel 24 bestralingen, maar daar heeft ze weinig problemen mee gehad. Mijn moeder is inmiddels 71 jaar en er het levende bewijs van dat borstkanker niet dodelijk hoeft te zijn. Als je er maar vroeg genoeg bij bent.

Ik raad alle vrouwen die een uitnodiging ontvangen van het Bevolkingsonderzoek baarmoederhalskanker óf borstkanker aan om te gaan. Het is een investering in jezelf en het zou tenslotte zo maar eens je leven kunnen redden.

1 REACTIE

  1. Heel goed beschreven Jeanne, heel herkenbaar . Bij mij werd in 2008 ook een knobbeltje ontdekt en dat was hetzelfde verhaal als van jouw moeder. Ik heb er destijds voor gekozen om aan een studieproject mee te doen. Dat heeft 8 jaar geduurd. Lijsten invullen, medicijnen slikken. Zoals ik heb begrepen heeft die studie wel resultaten opgebracht. Fijn voor de nieuwe generatie vrouwen.
    Lieve groet Ans van de Pas-Reijven

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here