Waarom vrouwen vaker een burn-out krijgen dan mannen

Hoe gaat het met je? ‘Druk’ is een veelgehoord antwoord. Want we zijn ook druk. Of maken we ons druk? Het lijkt een generatiedingetje. 1 op de 6 Nederlanders tussen de 25 en 35 jaar krijgt namelijk een burn-out en het aandeel vrouw daarin overheerst. Daarnaast heeft 15 procent van de Nederlandse vrouwen een burn-out (gehad). Dit was 2 jaar geleden 9,4%. Dat is niet best.

burn-out vrouw

Vrouw heeft vaker burn-out dan man

Vrouwen krijgen vaker een burn-out dan mannen. In de huidige tijd hebben we oneindig veel keuzemogelijkheden. Dat leidt tot keuzestress. En we zien tegelijkertijd op social media hoe andere vrouwen het wel voor elkaar krijgen.

Volgens onderzoek zijn er ruw geschat twee redenen waarom een vrouw meer kans loopt op een burn-out dan een man. Dat komt allereerst doordat vrouwen meer taken naast het werk naar zich toetrekken. Denk aan de zorg voor het gezin of aanvullende mantelzorg. Daarnaast kiezen vrouwen vaker voor emotioneel belastend werk (denk aan onderwijs, zorg). En bij dit soort werk is de kans op uitputting groter.

Ik wil geen burn-out

We hebben inderdaad veel keuzemogelijkheden. Maar we kiezen er zelf voor om daar keuzestress van te maken. Wij hebben namelijk de regie. Wij bepalen hoe we onze tijd indelen. Ik kom in het werk zo vaak mensen tegen die zich ziekmelden omdat ze overspannen zijn, terwijl ze nog genoeg vakantiedagen hebben. Deze mensen durven geen nee te zeggen waardoor ze weigeren hun rust te pakken. Maar anderen blijven altijd een beroep op je doen. Voor je het weet dienen de burn out symptomen zich aan. De kunst is om je rust te pakken wanneer dat nodig is, zo voorkom je als vrouw een burn-out. De beste manier om je werk te combineren met een (gelukkig) privéleven is keuzes maken. Jij stelt grenzen en bewaakt deze.

Uit onderzoek blijkt dat fulltime moeders vroeger gemiddeld 11 uur per week aan ieder kind besteden. Denk aan de algemene zorg, samen spelen, boekjes lezen. Tegenwoordig besteden werkende moeders hetzelfde aantal uur aan ieder kind. En toch voelen wij ons altijd schuldig. Mijn moeder werkte vroeger niet. In mijn beleving was ze er altijd, maar liet ze me ook mijn gang gaan. En zij is degene die tegen mij zegt dat Finn moet leren om zichzelf te vermaken. En dat kan hij ook.

Gate-opening versus gate-closing

Mijn werk is voor mij erg belangrijk. Maar niet het allerbelangrijkste. Toen ik met zwangerschapsverlof ging, dachten een aantal collega’s dat ik bij ons bedrijf de eerste zou zijn die haar zwangerschapsverlof flexibel zou indelen. Je bent namelijk als vrouw verplicht om 6 weken aaneensluitend verlof op te nemen. Maar de overige 4 weken mag je verdeeld over 30 weken opnemen.

En dat werkt voor veel vrouwen. Maar niet voor mij. Want ik wilde Finn de eerste periode buiten mijn baarmoeder borstvoeding en oneindig veel moederliefde geven. En ik zag mezelf niet kolven op het werk. Dus koos ik om 6 maanden met verlof te gaan. Dat was het meer dan waard. Want toen ik weer ging werken, kon ik vol overtuiging en enthousiasme 4 dagen aan de slag.

Vrouw moet zorgtaken verdelen om burn-out te voorkomen

Lukt me dat zonder schuldgevoel? Absoluut niet. Wij vrouwen geloven namelijk dat wij altijd alles het beste weten. Sterker nog. Mannen willen graag mee-zorgen, maar vrouwen laten dat vaak niet toe. Vaders mogen wel meehelpen, maar alleen volgens onze ‘moederlijke regels’. Amerikaanse onderzoekers noemen dit ‘gate-opening’ en ‘gate-closing’. De mate waarin wij toestaan in hoeverre vaders op hun eigen manier mogen zorgen, bepaalt ook de mate waarin ze daadwerkelijk thuis een rol spelen. En dat bepaalt weer hoeveel zorgtaken op ons bordje komen. Als vrouw moet je leren loslaten om die burn-out te voorkomen.

Hoe doe ik dat?

Mijn man Chris en ik hebben de zorg voor Finn evenredig verdeeld. Want ook hij werkt 4 dagen. En hij is de beste vader die Finn zich kan wensen. Maar toch. Toen ik de GGD belde voor een extra inenting voor Finn voor onze vakantie naar Maleisië, kreeg ik te horen dat het op een donderdag was dat ik naar een bijeenkomst moest. Ik gaf meteen aan dat het niet kon. Om kort daarna te reageren met ‘oh wacht, hij heeft ook een vader’. En terecht. Finn heeft deze inenting net zo goed doorstaan als alle anderen. Terwijl ik daarvoor nog alle bezoeken aan het consultatiebureau had gedaan.

Tijd voor jezelf pakken als het kan

Ook op het werk ben ik continu op zoek naar balans. Ik vind veel leuk én belangrijk. Maar ik haal Finn bewust 1 dag per week iets eerder op. Zodat we een rustig avondmoment hebben. Die uren haal ik ‘s avonds in. Als hij op bed ligt. Woensdag is mijn vrije dag. Dan ben ik in principe niet bereikbaar. Tenzij er spoedzaken zijn.

Finn slaapt tussen de middag nog 2 uur. Ik kies er dan voor om niet iets in het huishouden te doen. Maar om die tijd aan mezelf te besteden. Een serie kijken, boek lezen of iets bakken. Een beetje me-time. Dus ik heb geleerd los te laten. In de basis vinden Chris en ik hetzelfde. We zijn voor rust, reinheid en regelmaat. We geloven dat kinderen groot worden door veel liefde en duidelijke regels. Met straf op zijn tijd. Maar straf wordt altijd gevolgd door een goedmaakknuffel. En kinderen hebben gezonde voeding nodig. Van onnodige suikers krijg je hele drukke kinderen. En zo verder.

Degeleren voorkomt burn-out bij vrouw

Als je wilt dat je man (of moeder, schoonmoeder, zus) je ondersteunt in het groot brengen van je kinderen, dan moet je delegeren. Het is net als leidinggeven. Je delegeert altijd een héle verantwoordelijkheid. En die verantwoordelijkheid vullen ze op hun eigen manier in. Wat is het ergste dat kan gebeuren? Als je verwacht dat de ander het precies zo doet als jij het altijd doet, dan weet je een ding zeker. Je wordt teleurgesteld.

Stockfoto van vrouw met burn-out door FGC

Mijn naam is Corinne Mulder. Ik ben 31 jaar, getrouwd met Chris. Ik kom uit Harderwijk en ben werkzaam als manager HR en duurzame inzetbaarheid. Vorig jaar ben ik moeder geworden van Finn. Daardoor behoor ik nu ook tot een hele andere groep, namelijk de mama-groep. Wat een verrijking! Wij noemen Finn niet voor niets ‘ons grote geluk’!
Graag wil ik jullie laten zien hoe ik het werkende leven combineer met een gezin en een sociaal leven. Hoe wij thuis samen de zorg voor Finn gelijkwaardig hebben verdeeld. Dat maakt mij gelukkig. Mijn interesses liggen bij sporten, vitaliteit en (gezond) leven. Daarnaast zijn we gek op reizen. Ook met Finn! In combinatie met mijn kennis van mens en organisaties, hoop ik jullie te inspireren op het gebied van fysieke en mentale fitheid. En alles wat daarmee te maken heeft.

1 gedachte over “Waarom vrouwen vaker een burn-out krijgen dan mannen”

  1. Corinne, wat een mooi inspirerend artikel om te lezen.
    Mooi hoe jij je vakgebied en het moederschap combineert om ons te inspireren.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar top