Caroline Tensen door de mand gevallen

Drama in Noorwegen

Het nieuws van de vorige week heeft me meer dan ooit doen verlangen naar de mogelijkheid om als struisvogel het leven door te mogen gaan. Met mijn kop in het zand de ergste gebeurtenissen en emoties laten overwaaien. Overigens een om meerdere redenen vergeefse wens want zulke emoties mógen simpelweg niet overwaaien en bovendien steekt een struisvogel nooit zijn kop in het zand. De ontrafelde mythe daarover staat onder dit artikel.

Ik heb lang getwijfeld of mijn mening over wat in Noorwegen is gebeurd, er nog iets toe doet. Veranderen aan het feit dat er ineens zoveel levens zijn weggevaagd doet het niets. Woorden om de zinloosheid van deze daad te beschrijven, kosten alleen tijd, ruimte en ergernis. Er zijn immers geen woorden voor. Evenmin als er iets zinvols te schrijven is over het veelvoud aan mensen dat dagelijks het leven verliest door de bemoeienis van anderen. Hetzij in het verkeer, hetzij door een misdrijf of een medische misser. Mensen die op een even trieste wijze hun leven moeten beëindigen, maar waarover in de krant vaak alleen een klein berichtje staat of zelfs dat niet.

Lekker belangrijk

Nee, pas echt zinvol en belangrijk was het bericht –notabene niet eens de in Privé, Story of ander kappersblad- dat in het AD stond. Ik heb al eerder gezegd dat het AD is verworden tot een slechte kopie van een al evenmin erg beste ‘krant’ maar dat er ruimte gemaakt wordt om te melden dat Caroline Tensen van maatje 42 naar maatje 38 is gezakt, is te triest voor woorden.

Zoals ook het feit dat madam dit zo nodig vond én dat ze er de wereld trots kond van doet. Door hard te sporten en te lijnen is het de bijna 50-jarige presentatrice gelukt eindelijk weer in maatje 38 te glijden. Ik heb het twee keer gelezen, het stond er echt.

Hoera, ze kan er weer in en voegt zich hierbij in het leger van vrouwen die blijkbaar niet kunnen accepteren dat maat 38 iets is voor jonge meiden. Dat je als volwassen vrouw rond mag zijn, vormen mag hebben en dat maat 40 of 42 op die leeftijd iets is, waar je je

  1. niet voor hoeft te schamen
  2. wel blij mee mag zijn, want hele volksstammen lukt het niet

Niet dus

Heel lang heb ik geloofd dat Tensen een echte mensen-mens was gebleven. Ze sust ruzies, geeft mensen met veel gevoel de uitslag van een DNA test en staat zondagavonds verliezers en winnaars van haar geld-show verbaal liefdevol te masseren.

En in een tijd waarin anorexia steeds grotere aantallen volgers krijgt, waarin de hoorn van Afrika uitsterft en in Nederland honderdduizenden vrouwen strijden tegen overgewicht (omdat de kilo’s zo langzamerhand overwicht hebben over hun doorzettingsvermogen) meldt La Tensen het belangrijke en voor haar seksegenoten zo demotiverende bericht dat ze in maatje 38 past. Voor mij is ze daarmee volkomen door het ijs gezakt en niet langer de vrouw die zo lekker gewoon gebleven is. En alle opmerkingen over: maar op televisie lijk je dikker, en: ik moet voor mijn carriere er goed uit blijven zien, maken het voor mij alleen maar erger.

Hanneke Groenteman deed het altijd prima, Mart Smeets heeft geen maatje 38 en Lucille Werner is niet ongeschonden.

Ik ben gewoon boos. Boos over iemand die beter moet weten. Boos op iemand die indirect andere vrouwen laat weten dat zij toch een beetje losers zijn. Goh, pas u niet in maat 38 op de dag dat u Sarah ziet? Nou ik wel hoor! Bah.

Ik herinner me een programma met Catherine Kweijl die helaas weer terug schijnt te komen op de buis. Die orakelde in een middagshow met mensen met overgewicht: ‘En voel je je nou echt anders dan normale mensen?’  Ik zat boven op de kast en ben er blijkbaar nog steeds niet vanaf. Kweijl doet wat dat betreft haar achternaam eer aan.

En ja, cynici en andere criticasters: ook ik heb geen maatje 38. Ik zit er vrouwelijk boven met mijn 44-46. Heeft iemand daar een probleem mee??

Feit over de struisvogel

Ze zeggen wel eens dat wie de waarheid niet onder ogen wil zien of zich ergens aan wil onttrekken, net als de struisvogel zijn kop in het zand steekt. Dit heeft echter niets met de struisvogel te maken. Als hij zijn kop echt in het zand zou steken, zou hij een makkelijke prooi zijn voor roofdieren op de savanne.
Als een roofdier te dichtbij komt, rent de struisvogel hard weg tot hij uit de gevarenzone is. Zijn topsnelheid van 70 km/h kan hij echter maar heel kort vasthouden. De mythe kan zijn ontstaan doordat hij, als hij door gevaar omringd is en niet kan vluchten, plat in het zand gaat liggen en zich dan heel koest houdt, in de stille hoop dat hij niet ontdekt wordt. Net zoals andere dieren kan hij voor dood liggen om zo te ontsnappen aan de grote roofdieren.
De hals en de kop van de struisvogel liggen dan slap op de grond, en het is heel goed mogelijk dat daardoor de mythe de wereld in geholpen is dat een struisvogel bij gevaar zijn kop in het zand steekt
.

1 reactie op “Caroline Tensen door de mand gevallen”

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Scroll naar top