Carrière-moeder 2.0

Zakenvrouw met baby

De ‘Sex and the city’ werkende moeder

Als ik een vrouw hoorde praten over hoe zij haar werk combineerde met haar kind en sociaal leven, rezen mij de haren te berge. Onwillekeurig zag ik dan het beeld van de ultieme hippe, vlotte, vrouwelijke carrière-yup die zonodig ook nog eens een kind moest hebben. Zo’n Sex and the City-type die alles wil: een leuke vent, een flitsende carrière en een mooi kind en het liefst allemaal tegelijk.

Een vrouw die een kind als een ultiem accesoire ziet en een excuus om nog meer te gaan shoppen met haar vriendinnen, uiteraard mét ultra-hippe Bugaboo. Een vrouw die ogenschijnlijk een walgelijk perfect leven heeft en nooit spuugvlekken van haar baby op haar kleding. Iemand die het voor elkaar krijgt altijd perfect gemanicuurde nagels te hebben, prachtig gekapt haar en goede make-up en die uiteraard voor alles personeel heeft. Zeg maar de ultieme Gooische Vrouw.

Werken combineren met je gezin

Ergens wist ik natuurlijk wel dat dit beeld niet helemaal correct was. Maar op de één of andere manier waren de enige verhalen van werkende moeders die ik las, geschreven door dit soort types. Misschien heeft het iets te maken met het feit dat ik ze las in de Glamour. Altijd kwam bij mij onwillekeurig de vraag op waarom zij überhaupt een kind wilden, want is én een carrière hebben én een flitsend sociaal leven én een leuke vent én een kind niet wat veel van het goede? Totdat ik mij ineens realiseerde dat ik zelf onderhand ook een working mom ben, mét startende carrière, uitgebreid sociaal leven en een leuke vent…

Ineens zie ik om mij heen meer ‘normale’ werkende moeders. Vrouwen die hun leven leiden zoals zij dat willen, met vriendschappen, mannen en parttime banen. Vrouwen die hun kind op één zetten, maar daarbij zichzelf niet vergeten. Die zich realiseren dat er meer is in het leven dan die prachtige carrière, maar dat er ook meer is dan je kind. Langzaam maar zeker stel ik mijn beeld van de werkende moeder bij en besef me: eigenlijk ben ik apetrots op mezelf dat ik er één ben.

Mijn leven als werkende moeder

Omdat mijn contract bij mijn vorige werkgever midden in mijn zwangerschapsverlof afliep, moest ik op zoek naar nieuw werk. Daar had ik ruim de tijd voor, aangezien het UWV mij tot het einde van mijn verlof doorbetaalde. Eind januari ben ik dan begonnen als informant bij de BelastingTelefoon. Ik werk daar 3,5 dag in de week, waarvan mijn zoontje twee dagen naar de crèche gaat. Ik zit in de luxe-positie dat mijn man thuis werkt, waardoor hij relatief vaak op onze zoon kan passen. Een beetje jaloers ben ik daar wel op. Mijn man ziet onze zoon vaker dan ik. Maar het contact met mijn collega’s zou ik niet willen missen. Het geeft mij het gevoel dat ik midden in het leven sta, dat ik meetel en dat ik leef. Het sociale leven dat wij hadden voor de geboorte van onze zoon, zetten wij voort. Thijmen gaat mee en slaapt dan in zijn reiswieg. Hij vindt alle aandacht die hij van onze vrienden krijgt heerlijk; gelukkig maakt het hem niet uit waar hij slaapt, zolang hij maar rustig kan liggen.

Daarnaast vind ik dat ik tegenwoordig tekstschrijver ben. Ik heb een aantal redigeer-klussen gehad; binnenkort ga ik een aantal interviews afnemen voor de website van de SP. Mijn carrière als schrijver staat nog in de kinderschoenen, maar begint enigszins vorm te krijgen. De tijd die ik voor mezelf heb als ik aan het schrijven ben is me goud waard. Ik ben daarbij niet gebonden aan vaste tijden en kan het makkelijk onderbreken voor quality time met Thijmen.

Zou ik van een afstandje naar mezelf kijken, dan zou ik concluderen dat ik een moderne, jonge vrouw ben die een kind heeft én aan haar carrière werkt. Maar dan wel op haar eigen manier en in haar eigen tijd. Ik hoef geen perfect gemanicuurde nagels of prachtig opgestoken haar. Ik hoef geen überhippe kleding zonder spuugvlekken en ik hoef niet aan absurd hoge eisen te voldoen om mijn carrière toch maar veilig te stellen. Het enige dat ik wil is dingen doen waar ik gelukkig van word: wandelen met Thijmen, het huishouden bijhouden, schrijven. En dat lukt aardig.

1 reactie op “Carrière-moeder 2.0”

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Scroll naar top