Close-up van Esther Verhoef

Hoe ver ga je voor de liefde?

De tweeëndertigjarige Margot Heijne heeft een nare scheiding achter de rug. Ze probeert haar leven op orde te krijgen en haar zelfvertrouwen terug te winnen. Haar nieuwe leven komt in een stroomversnelling terecht als ze Leon Wagner ontmoet, een mysterieuze, dominante man met een bijzondere vriendenkring, die wel erg veel invloed op haar krijgt….

Close-up werd bekroond met de Zilveren Vingerafdruk 2007 en genomineerd voor de Gouden Strop 2007 en de NS Publieksprijs 2007.

Ik had het boek al een poos in huis, maar was er nog niet aan toe gekomen het te lezen. Eerder las ik “Alles te verliezen” van Ester Verhoef en dat vond ik een spannend boek. Dus begon ik aan “Close-up”.

Het boek pakte me vanaf de eerste bladzijde, want meteen was me duidelijk dat het hier ging om een slinkse moordenaar, die nergens voor terugdeinsde en zijn moorden doordacht pleegde. En er zijn genoegen uit haalde.
Ik meende ook al snel te weten wie het was en dat de hoofdpersoon, Margot Heijne, slachtoffer zou worden. Nou, daar zat ik me toch even mooi mis met de dader. Pas aan het eind komt de verrassende dader uit de bus. Werkelijk super spannend vond ik dit boek en had op dit einde niet gerekend.

Naast de gedachtengang van de moordenaar, die als een rode draad door het verhaal loopt, volgen we Margot. Ze is toe aan iets geheel nieuws in haar leven, maar durft zelf de stap niet te zetten. Door haar ontmoeting met Leon Wagner verandert haar leven zo snel zo veel, dat de twijfel niet uitblijft en flink toeslaat.

Conclusie: moord, romantiek, spanning en een zinderende climax!

Jeanne van Dijk, 52 jaar, weduwe, moeder van Mark (1999), uit mijn eerste huwelijk. Mark woont bij mij en gaat om de week een weekend naar zijn vader.
In september 2010 verloor ik mijn baan ten gevolge van de crisis. Wat ik niet meer had verwacht, gebeurde toch: na meer dan twee jaar solliciteren vond ik een nieuwe baan. Sinds januari 2013 werk ik met veel plezier als telefoniste/administratief medewerkster bij een praktijk voor fysiotherapie. Ik doe dit vier ochtenden in de week.
Vorig jaar maart overleed mijn man Wilco aan een acute hartstilstand. Hij was pas 50 jaar. We waren 7 jaar samen, waarvan 5,5 getrouwd. De wond is nog enorm vers en ik worstel er dagelijks mee. Wilco was/is vader van 2 dochters (1995 en 1997).
Eén dag in de week ga ik naar mijn moeder. Ik doe haar administratie en we maken het gezellig samen. Na mijn vaders overlijden in 2011 is dit zo gegroeid. Nu we beiden weduwe zijn, hebben we meer steun aan elkaar dan ooit. Het helpt ons bij de verwerking en dat is heel waardevol.
Het schrijven van blogs voor Mams at Work heeft me duidelijk gemaakt, hoe leuk ik schrijven vind en hoe graag ik het doe. Ik ben ook erg blij met mijn eigen site: Dagelijkse dingen en dromen. Hier kan ik heel veel van mezelf kwijt en dat voelt goed.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar top