De 1e schooldag – voor de werkende moeder

Pfoe. Gisteren was het, bij ons in het Zuiden, weer zover. Na weken vakantie is de 1e schooldag weer een feit. Al 1,5 week zijn we bezig met het voorbereiden en het in de week leggen bij Luc. Nergens voor nodig eerlijk gezegd, want hij is gek op school. Het komt maar zelden voor dat hij geen trek heeft om naar school te gaan. Vroeg uit bed….. dat is het probleem!

Maar enfin, om voor onszelf toch maar het gevoel te hebben dat we (Frank en ik) er ‘alles’ aan gedaan hebben om hem weer voor te bereiden op het nieuwe schooljaar, benoemen we het iedere dag weer even. En gisterenochtend was het zover.

Daar waar veel moeders zich druk maken om hun kind… ‘hoe zal hij het weer vinden?’, ‘zal hij niet moe zijn?’,  ‘heeft hij gelijk weer een klik in de groep?’, ‘hoe vind hij de juf of de meester?’ … maak ik me een beetje druk om hoe de ochtend zal verlopen. Voor ons is het nl. ook weer wennen. Aan het begin van de vakantie hebben we zelf 3 weken vrij gehad. Lekker genieten met de kinderen (en veel tijd doorbrengen met papa en mama, vanwege de longkanker die bij pa geconstateerd is). Daarna start voor ons het werkende leven weer, maar Luc hoefde nog niet naar school. Wat voor ons inhield dat de ochtenden toch nog redelijk rustig verliepen. Nog geen zin om aan te kleden ? Geen probleem, dat kan straks ook nog wel, als opa en oma er zijn.

Inhoudsopgave

Maar nu ?

Nu is het weer geheel anders. Nu is het begin weer gemaakt aan de dagelijkse routine, de dagelijkse haastige ochtendklus. Want ik weet niet hoe jullie het doen… maar bij ons kost het heel wat kruim in de ochtend. Dàt kan ik je wel vertellen. We staan op rond 06.00 – 06.15. Lotte ligt dan soms al te jengelen (maar ik doe net of ik dat niet hoor), dan gaat Frank onder de douche, en ik geef Lotte haar papfles. De deur naar Luc z’n kamer staat inmiddels open, het licht is vol aan, en hij is al een keer zachtjes heen en weer geschud. ‘Luc, wakker worden’, ‘je moet straks naar school’. Daarna kan ik douchen en Frank houdt een oogje in het zeil bij Lotte. Die is heerlijk wakker en speelt wat op de slaapkamers. Nog een keer naar Luc tussendoor. ‘Luc, wakker worden schat’ . Er gebeurt niets, behalve dit: ‘mmmddhrfgggmmm’. En stil is het weer. Even schudden dan. ‘Luc, kom op nou’, ‘het is al 07.00’, ‘kom je eruit?’ Weer niets. Frank is allang met Lotte naar beneden. Ik loop boven wat te rommelen (aankleden, haren doen, etc etc), en ik roep nog een keer uit de verte: ‘Luc, NU wakker worden’. En ik hoor zachtjes: ‘Ik wil niet, mmmrrrrrghgghgh’. Uiteindelijk krijg ik hem gelukkig toch zo ver. Eenmaal eruit is hij gelukkig een vrolijk kind. Gelijk aankleden kost wel wat moeite, want het liefst gaat meneer in zijn pyama naar beneden.

Maargoed, we zijn zover. Met zijn viertjes beneden. Lotte boterham, Luc boterham, Lotte melk, Luc melk, ik een boterham en Frank slikt net zijn yoghurt weg. Luc speelt. Lotte eet. ‘Luc, kom op eet nou…’ dat kan hij op zo’n ochtend wel 30 keer horen. Hij gaat zo op in zijn dino-boek, dat hij zijn boterham totaal vergeet. Interesseert hem niets. Maarja, als werkende ouder wil je toch op zijn minst dat hij 1 boterham achter zijn kiezen heeft voordat hij naar school gaat ! Na veel vragen, zeuren èn dwingen gaat de boterham er gelukkig in en kan hij met mij en Lotte weer mee naar boven om zijn tanden te poetsen. Frank is intussen al verdwenen, maandag is mijn thuiswerkdag… dus hij is al naar de zaak.

Final check

Oké, nog een final check:

  • al zijn kleren aan? – check
  • zijn haren gekamd ? – check
  • zijn tanden gepoetst ? – check
  • zijn gezicht gewassen? – check
  • gel in zijn haar ? – check
  • neus schoon ? – check

Check, check, dubbel check. Ja, hij is er weer klaar voor. Gelukkig maar, want de klok geeft aan dat het dringend tijd is om naar school te gaan. Weer beneden aangekomen moet ik nog even roepen dat hij zijn schoenen aan moet trekken. Ik trek terwijl Lotte haar jas aan, pak Luc zijn schooltas en ben klaar om te vertrekken. ‘Luc, trek nou je schoenen aan!’ Ah, eindelijk is hij zover!

STOP!

Wat ruik ik ? Gatverdamme, Lotte heeft een poepluier! Ja, en dan kan ik ze dus echt niet meenemen hè! Dus gauw naar boven om die stinkende boel op te lossen. Dan constateer ik ook direct dat we nog maar 4 luiers hebben liggen…. #goedgeregeld, niet dus! Ok, weer beneden. ‘Luc, pak jij je eigen fiets ?’ Mompel mompel, natuurlijk heeft hij daar geen trek in. Veel liever zit hij bij mij achterop. Gelukkig hoef ik er niet lang over te doen om hem te overtuigen. Op de fiets, poort uit. En ik kijk nog een keer achterom.

Dat had ik niet moeten doen! ‘Luc, je hebt je oude schoenen aangetrokken!’. ‘Dat ziet er toch niet uit!’ (Even voor het idee… ze zijn zo afgetrapt, dat ik ze zelfs bijna niet meer in de ‘zak van Max’  durf te doen). Na een discussie van een minuut (ik weet het, ik ben niet zo geduldig meer), trekt hij gelukkig toch zijn andere schoenen aan. (Help me mee onthouden dat ik die andere zo meteen in de kliko gooi).

YES!

We zijn klaar om te gaan. Joehoe. Hoe laat is het eigenlijk ? Oh shit! 08.35…. over 5 minuten moet hij op school zijn. ‘Kom op Luc, doorfietsen!’

Op het schoolplein aangekomen zakt de spanning weg. 1e schooldag hè. Dan wordt er wat gezongen op het schoolplein, en duurt het allemaal wat langer. Geen probleem dus, we hebben het prima gehaald. Weliswaar met klotsende oksels, maar geen man die dat in de gaten heeft met de hedendaagse deo!

Uiteindelijk mogen de kids naar binnen. ‘Ik loop nog wel even met je mee schat’ zeg ik. ‘Neehee mam, dat mag nu niet meer’. ‘Ik zit nu in groep 3’. ‘Dan mag je niet meelopen, en òòk niet zwaaien voor het raam’. Oké dan. Dan niet. Maar stiekem loop ik toch nog even achter hem aan. Ik weet niet eens waar zijn klaslokaal is! Bij de klas aangekomen begint hij gelijk te klooien met de andere jongens uit zijn klas, en schuift hij uiteindelijk lachend achter zijn eigen tafel. Mèt laatje! Hij ziet er goed uit. Hij geniet. Fijn hoor, dat hij weer naar school gaat.

Ik stap met Lotte weer op de fiets naar huis, om aan de slag te gaan met mijn werk. Lotte geeuwt al op de fiets dus dat komt goed. Thuis aangekomen zie ik pas wat een aanslag er die ochtend weer op ons huis is gepleegd….. haha. Hoezo is die 1e schooldag spannend voor de kinderen?

Hij is spannend voor mij! Ik zou bijna denken dat ik weer aan vakantie toe ben….

4 REACTIES

  1. Wat hectisch allemaal! Ik heb dit nooit zo meegemaakt, met 1 kind is het dan wel makkelijker. Petje af hoor voor jou Joyce!! Uiteindelijk gaat het steeds beter naarmate de kinderen ouder worden…. Maar ook ik loop ’s morgens te roepen: Mark nu brood eten….nu aankleden….tanden poetsen…..we moeten gaan!! hahaha Kinderen zijn kinderen en hebben onze leiding nodig. En dat doen we met liefde.

  2. Geweldige blog Joyce, ik maak het helemaal mee haha! Ware het niet dat ik bijna twee jaar drie keer per week tien uur per dag klaarstond voor een gezin met vier kids. Een tweeling van nog geen 4 maanden en één van 7 en 4. Ik kwam ’s morgens heel vroeg aan en deed ALLES!! Van aankleden tot boterhammen smeren en voor de kleintjes zorgen. Dus dit vind ik erg leuk om te lezen! Enne btw…gave keuken! Ik kijk wel door de troep heen;)

  3. Haha, het is ook overal hetzelfde he! Voordat de kids op school zitten heb je er al een dag op zitten.
    Wij staan overigens wel wat later op dan jullie zie ik. Hier begint de stress om 6.40 uur.
    Succes morgenochtend, ik draai me nog 1 keer om als jij uit bed stapt!
    Gr, Angélique

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here