De wereld is ziek. Een betoog tegen terrorisme, klein en groot.

De wereld is ziek. Op welk scherm ik ook kijk, steeds weer krijg ik bevestigende beelden en woorden. De hoop op herstel wordt steeds een stukje kleiner. Wordt het ooit beter, of is dit pas het begin?

De wereld is ziek

De wereld is ziek. Het beangstigt me. Het wantrouwen is groot en de ego’s nog groter. Geen ruimte voor begrip, compassie en respect. Als moeder doe je je best je kind goede waarden en normen mee te geven. Maar wat is dat waard wanneer hun voorbeelden, de volwassenen, zich zo misdragen. De rek is eruit.

Ik ben ziek. Ziek van het feit dat alles óf links, óf rechts is. Dat alles óf wit, óf zwart is. Waarom niet én én? Zoek de gulden middenweg en zet die roze bril een keer op. Ook zonder de realiteit te verliezen is dat mogelijk. Het is bizar. Hoe weinig mensen tegenwoordig van elkaar kunnen verdragen. Uitersten worden continu op de proef gesteld. Maar de rek is eruit. We matten elkaar af.

de wereld is ziek

Grote bek, haat en geweld

Mensen gunnen elkaar niets meer. De wereld is ziek. Ze doen geen enkele moeite zich in andermans situatie in te leven, oordelen, veroordelen en staan nergens voor open. Zinloos geweld dat in heftigheid en gruwel toeneemt. Haatdragend tegen alles wat niet past binnen de comfortzone en angst voor…ja, voor wat?

Ik heb angst. Angst voor terreur. Angst voor mensen. Die vol zitten van haat en wantrouwen. Mensen met een grote bek die geweld niet schuwen. Mensen met een gebrek aan respect en hun onvermogen verder te kijken dan hun eigen horizon. Extreem taalgebruik jegens eenieder die anders is of denkt. Woorden van onmacht, grootspraak, totaal nutteloos in plaats van de stem van het volk. Ik spreek wel namens mijzelf. Als is het tegen een bunkermuur en een dovemans oor.

Lees ook: angst voor de toekomst door terrorisme

Online terreur

Ik ben verdrietig en heb angst. Van het geweld dat ik zie. Kinderen die het licht uit de ogen van leeftijdsgenoten slaan en/of pesten. Kinderen die opgroeien met geweld en de dood als een vanzelfsprekendheid. Voor volwassen die eigen gewin voorop stellen aan het leven van een ander. Angst voor de zieke geesten van terroristen, van welke afkomst dan ook.

Verdrietig van de gruwelijke beelden en de vreselijk haatdragende en verdorven reacties online. De monden worden steeds groter, de harten steeds kleiner. Het 5-jarige jongetje uit Aleppo in de klas van mijn dochter? Hij lacht en speelt weer. Nadat hij door een bombardement jarenlang niet meer sprak of sliep. Maar van andere ‘moeders’ had hij best mogen verdrinken in zee, net als Aylan. Misselijkmakend. De wereld is ziek.

Verloren in een zieke wereld

Een vonk wordt een vlam. Scherp en gevaarlijk. Brandhaarden worden overal aangestoken, en het vuur spreidt snel. Ik spuug op die vonk, weiger te verbranden in een vuur van haat. Rotte appels zijn er altijd en overal. In elk segment van de bevolking, ook onder de Nederlanders. Zij verdienen mijn aandacht en energie niet. Noem mij naïef, maar ik blijf geloven in de goedheid van de mens. Doe ik dat niet? Dan ben ik verloren.

Lees ook: angstiger voor de reacties dan voor de vluchtelingen, ik ben bang

Té zoet voor je?

Je hoeft dit betoog niet voor zoete koek te nemen in deze soms o zo bedorven wereld. Maar ik houd wel van zoet, met pit. Liever dat, dan een zuurpruim. Ik ben niet ultra links of extreem rechts. Ik ben niet wit of zwart. Geen katholiek of moslim. Wat ik wel ben? Een Nederlander. Ik zet mij in voor goede doelen gericht op de hulpbehoevende medemens.

Ouderen, armen, mensen met een beperking, vluchtelingen.  Lokaal en internationaal. Ik zet weer mijn roze bril op, met hippe reality glazen, en omarm het leven. Moet je ook doen joh! Is zoveel fijner dan iedereen lukraak uitmaken voor NSB-er, racist, terrorist, leugenaar, hoer of profiteur. Ik wens iedereen een verdraagzaam nieuw jaar toe, zonder geweld, maar vooral met veel liefde en respect voor elkaar!

Gebruikte afbeelding via Shutterstock

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here