Dromen, wensen en doen

In feite ben ik wel een kuddedier. Niet omdat ik geen individualiteit heb, maar ik hoor nu eenmaal graag ergens bij. Gelukkig hoor ik bij velen, dus dat zit wel goed. Ik vind het echter ook heerlijk om alleen te zijn. Lekker rustig en ongestoord een tv-programma kijken bijvoorbeeld of schrijven aan een verhaal. Of ik doe even niks en laat mijn gedachten vrij gaan. Daar komen vaak spontane blogs uit of nieuwe ideeën voor een verhaal, maar ook overpeinzingen over het leven.
Wat zou ik nog graag willen? Waarom gebeuren bepaalde dingen in mijn leven? Op dit soort vragen kan ik de antwoorden meestal nog wel wel vinden, maar er zijn dingen die me de laatste tijd erg bezig houden. Zal ik oud worden? Blijf ik gezond? Vragen waarop ik het antwoord niet weet en dat beangstigt me soms.

Manlief zegt, dat ik daar niet te veel over na moet denken en daarin heeft hij ook wel gelijk. Toch is het niet verkeerd om hier af en toe bij stil te staan. Niets duurt eeuwig dus ik raad iedereen aan de tijd die er is zo goed mogelijk te gebruiken. Doe de dingen die je graag wilt doen en stel ze niet uit tot later. Want of er een later komt, moet je nog maar afwachten en het heden is er om benut te worden.
Zei ik voorheen vaker nee dan ja, nu is dat eerder omgekeerd. Het overlijden van mijn vader heeft me wel duidelijk gemaakt hoe betrekkelijk dingen kunnen zijn.

Natuurlijk zijn nooit alle dromen direct te realiseren. Dat hoeft ook niet, het is tenslotte fijn om nog wat wensen te hebben. Dingen om naar uit te kijken, die je de energie geven om door te gaan. En wat een heerlijk gevoel geeft het als een wens verwezenlijkt kan worden.

Dus droom en wens……maar probeer vooral ook te doen!

Jeanne van Dijk, 52 jaar, weduwe, moeder van Mark (1999), uit mijn eerste huwelijk. Mark woont bij mij en gaat om de week een weekend naar zijn vader.
In september 2010 verloor ik mijn baan ten gevolge van de crisis. Wat ik niet meer had verwacht, gebeurde toch: na meer dan twee jaar solliciteren vond ik een nieuwe baan. Sinds januari 2013 werk ik met veel plezier als telefoniste/administratief medewerkster bij een praktijk voor fysiotherapie. Ik doe dit vier ochtenden in de week.
Vorig jaar maart overleed mijn man Wilco aan een acute hartstilstand. Hij was pas 50 jaar. We waren 7 jaar samen, waarvan 5,5 getrouwd. De wond is nog enorm vers en ik worstel er dagelijks mee. Wilco was/is vader van 2 dochters (1995 en 1997).
Eén dag in de week ga ik naar mijn moeder. Ik doe haar administratie en we maken het gezellig samen. Na mijn vaders overlijden in 2011 is dit zo gegroeid. Nu we beiden weduwe zijn, hebben we meer steun aan elkaar dan ooit. Het helpt ons bij de verwerking en dat is heel waardevol.
Het schrijven van blogs voor Mams at Work heeft me duidelijk gemaakt, hoe leuk ik schrijven vind en hoe graag ik het doe. Ik ben ook erg blij met mijn eigen site: Dagelijkse dingen en dromen. Hier kan ik heel veel van mezelf kwijt en dat voelt goed.

2 gedachten over “Dromen, wensen en doen”

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar top