Eerst sparen, dan kopen

Bij ons thuis gold vroeger de stelregel dat je pas iets kon kopen als je daar het geld voor had. Met andere woorden: eerst sparen, dan kopen. Vooral geen leningen afsluiten, alleen een hypotheek voor de aankoop van een huis werd gedoogd. Dat is er bij mij goed ingepeperd. Als tiener met een voorliefde voor tassen en schoenen wist ik dus wat me te doen stond.

Op mijn 16e had ik dan ook mijn eerste baantje: zaterdagwerk achter de kassa bij de Miro (*) in mijn woonplaats. Ik weet nog goed dat ik Hfl. 100,= (ongeveer € 45,=) verdiende voor 4 zaterdagen. En als je kassa 26 had (de drukste kassa), was dat flink aanpoten! Op zaterdag werden nagenoeg alle kassa’s bemand door scholieren die wat bij wilden verdienen. Net als ik.

We schrijven 1979. De Euro bestond nog niet, we betaalden met de oude vertrouwde gulden. Toen werd er nog niet afgerond en moesten wij iedereen om centen vragen. Ik kan me niet herinneren of er al streepjescodes op verpakkingen stonden, maar de scankassa was er bij lange na nog niet. Van “pinnen” hadden we nog nooit gehoord. Er was geen bonus- of enig andere kaart. Airmiles?? Wat zeg u? Zelfs aan zegeltjes deed de Miro niet. Wel kenden wel de betaal- en eurocheque, die werden veel gebruikt in die tijd. Het meeste ging echter gewoon contant.
Soms werkte ik op vrijdagavond (koopavond) en in de schoolvakanties ook op doordeweekse dagen. De winkels waren toen tot 18.00 u. open en op zaterdag tot 17.00 u. ‘s Morgens begonnen we om 09.00 u. Het was toen ondenkbaar dat we al om 08.00 u. zouden openen en nog vreemder zou het geweest zijn dat we ‘s avonds pas om 20.00 u (of zelfs 22.00 u.) zouden sluiten.

Twee jaar heb ik er gewerkt, tot ik mijn opleiding succesvol had afgerond en een fulltime baan had gevonden. Het was een bijzondere en fijne tijd. Ik heb het heel leuk gehad en veel geleerd.
Natuurlijk heb ik mijn “inkomsten” niet alleen besteed aan tasjes en schoenen. Ik heb er tevens een gedeelte van mijn autorijlessen van kunnen bekostigen.

De stelregel van mijn ouders pas ik zelf ook toe. Ik probeer mijn zoon de waarde van geld bij te brengen. Dat niets uit de lucht komt vallen en als je iets wilt kopen, je daar eerst iets voor zult moeten doen. Tot nu toe werkt het heel aardig: hij spaart trouw van zijn zakgeld en hij doet erg zijn best op school. Want hoe beter zijn opleiding, hoe beter zijn baan later. En als hij een beetje is zoals ik, zie ik het best positief voor hem in.

(*) Miro was een hypermarkt-keten van Ahold. De eerste hypermarkt uit de Miro-lijn werd in maart 1971 geopend in Vlissingen. De Miro-winkels zijn inmiddels allemaal omgebouwd naar andere winkelconcepten.
Bron: Wikipedia

2 reacties op “Eerst sparen, dan kopen”

  1. Een goed blog weer Vriendin. Hoe anders is de tijd nu. Nu ik het lees mis ik de gulden eigenlijk best wel. Ik herinner me dat ik verkikkerd was op een blazertje van Esprit. Die 125 euro kostte. Ik had de broek ervan al in mijn bezit en de verkoopster zei: mooi hè! Trek eens aan. Maar ik had het allang omgerekend naar de gulden en schrok me dood van de prijs. Als de guldenprijs erop had gestaan had ik hem niet eens aangeraakt. Groot was mijn plezier dan ook toen ik hem alsnog in mijn bezit kreeg in de uitverkoop. 60 euro! Kijk dat is andere koek.
    Nog altijd betrap ik mezelf erop dat ik aan het omrekenen ben. Denk dat de 16 jarigen van tegenwoordig hun bedje niet meer uitkomen om vier zaterdagen te werken voor 45 euro.

  2. Joyce van de Pas

    Tjee Jeanne,

    Jouw blog drukt me weer even met de neus op de feiten!
    Hoe goed het is om je kinderen te doordringen van het feit dat er gewerkt moet worden voordat er geld uitgegeven kan worden. Ik probeer dat principe ook toe te passen (op een iets lager niveau, de oudste is pas 5), maar ik betrap me er ook op dat we soms totaal de andere kant opslaan.

    In de supermarkt komt Luc met regelmaat met de vraag…. mag ik iets lekkers uitkiezen… òf mag ik een boekje….

    En voor ik het weet ben ik dan verleid door die guitige ogen en heb ik toegezegd.
    En dat is niet mis. Want een tijdschrift voor die kids heb je op het moment niet meer voor 1 euro…. neuheu, tel daar maar gewoon 3 euro extra bij op. En dan staan die schappen ook nog eens tegenover de kassa’s…

    Het wordt ons ook niet makkelijk gemaakt…

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Scroll naar top