Gastcolumn: Met zonder licht, door Ingrid de Bruijn

‘Hoe diep kan de politie nog zinken?’ vraagt mijn derde kind, die niet echt heel veel op heeft met deze ambtenaren, zich af nadat hij in de krant heeft gelezen dat dezelfde ambtenaren weer eens vijftien fietsers zonder licht hebben bekeurd.

Het blijft een punt van discussie. Onlangs stond in de krant dat wij als ouders wel heel erg slecht en onverantwoordelijk bezig zijn door onze kinderen telkenmale zonder licht op stap te sturen. Ho, stop, niet verder, genoeg. Laten we even voorop stellen dat ik mijn kind nog nooit zonder licht op stap heb gestuurd. Als ik stel dat ik in de loop der jaren voor ongeveer 500 euro aan fietslampjes heb aangeschaft, overdrijf ik niet eens een heel klein beetje.

Daarom stel ik voor om de soorten fietsverlichting eens keurig op een rijtje te zetten.

Uiteraard hebben we het voorlicht met dynamo. Staat garant voor een gemiddelde levensduur van pak hem beet, EEN WEEK. De speciaal ingerichte “parkeer”plaats op de middelbare school zorgt er wel voor dat een collega fietser deze verlichting naar het rijk der fabelen helpt. Geen idee wat voor genoegen het schept om toch iedere keer weer het licht van een fiets te mollen ,maar het schijnt toch een kick te geven. Achterlichten die tegenwoordig op batterijen werken worden standaard aangezet, zodat je er zeker van kunt zijn, dat de batterijen binnen afzienbare tijd leeg zijn. Daarom heb ik naast een heel assortiment losse fietslampjes ook tassen vol batterijen in alle soorten en maten.

Want naast de vaste fietslamp hebben we uiteraard de losse lampjes. Die mogen tegenwoordig, na een ellenlange discussie met heel veel welles, nietes, gevaarlijk, niet gevaarlijk, knipperend, niet knipperend, maar ze mogen. Handig op het eerste gezicht. Je maakt ze met een clip of elastiekje vast aan je jas, stuur, bagagedrager, capuchon en vervolgens vergeet je dat je ze daaraan hebt vastgemaakt. Resultaat is dat je op de heenweg nog met een veredelde kerstverlichting naar de stad fietst en op de terugweg wederom verlost bent van alles wat op licht lijkt.

Jatten ze het niet van je fiets, omdat je toch zo bijdehand was om de lampjes in je jaszak te stoppen, dan blijkt dat ze niet alleen de lampjes uit je jas hebben meegenomen, maar voor het gemak maar meteen je hele jas.

Gelukkig staat op de hoek van de straat altijd wel weer oom agent te wachten met zijn receptenboekje om onze kinderen na een avondje stappen nog ietsje lichter te maken. Bestaat er in dit fietsland nu geen enkele ontwerper die op dit probleem iets kan bedenken? Automatische verlichting in de stuurstang tussen de handgrepen. Gaatjes in die stang waar lampjes doorschijnen die automatisch aangaan als het donker wordt. Enige nadeel dat ik kan bedenken is dat ze in plaats van je lichtjes en je jas nu gewoon je hele fiets jatten.

O, nee dat deden ze al.

Artikelen die algemeen zijn, of ingezonden zijn door lezers van ons, maar niet door een vaste blogger, die staan verzameld onder 'MamsatWork'.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar top