Gastcolumn: Oma’s drankje, door Ellen Dros

Een column van Ellen, uit de ‘oude’ doos:

Het was een mooie dag en omdat we onze verjaardagen bijna nooit meer echt vierden, besloten we om maar weer eens een barbecue te geven.

Alle hapjes stonden op de tafel en ik vroeg wat iedereen wilde drinken. Mijn vader wilde wel een zoet wit wijntje, maar omdat ik vergeten was dat te kopen, adviseerde ik hem om eens scheutje “Creme de Cassis” te proberen in de wat drogere witte wijn die ik wel had. Hij kende het niet en ik liet hem de fles zien. “Als je het nog wat zoeter wilt dan doe je er gewoon nog maar een beetje bij hoor”, zei ik en zette de fles voor hem neer op tafel. “Wel rustig aan hè pa”, waarschuwde mijn man vrolijk, “want het is pittig spul hoor!”

Inmiddels had ik mijn moeder een groot glas “fris” gegeven omdat zij geen alcohol lust. Voor haar koop ik altijd een fles cranberrysap omdat ze dat zo lekker vindt en het bovendien ook nog erg gezond is. Iedereen was nu voorzien van een drankje en ik keek tevreden in het rond. De eerste stukjes vlees waren gaar en werden verdeeld. Pa genoot zichtbaar van zijn drankje en mijn moeder werkte in hoog tempo een paar sateetjes met pindasaus naar binnen. Iedere keer verbaasd het me weer dat een 80 jarige nog zo goed kan eten. Ik was er inmiddels ook lekker bij gaan zitten en zag dat ze praatjes had voor tien. “Wat heerlijk toch, dat ik ze nog steeds alle twee heb”, ging het even door me heen.

Naar mate de avond vorderde werd mijn moeder erg stil en ging ik even naast haar zitten om te vragen of ze het nog wel naar haar zin had. “Proef jij dit nou eens” zei ze en ze bood me haar glas aan. “Volgens mij is het niet goed meer hoor. Ik heb bijna een half glas leeg maar ik vind het nog steeds niet echt lekker!” Ik pakte het glas van haar over en omdat ze wat hard praat door haar doofheid nam ik onder grote belangstelling een slok uit haar glas. Een sterke alcohollucht kwam mij tegemoet en ik verslikte me bijna. “Wat ben jij nou aan het drinken ma?” vroeg ik schor. “Dit heb ik je net niet gegeven hoor!” Toen kwam de aap uit de mouw en met enige schroom biechtte ze op dat ze het tweede glas maar zelf haar ingeschonken omdat ze zo’n dorst had. De fles “Crême de Cassis” stond toch vlak bij haar op de tafel. Mijn moeder is de rest van de avond erg rustig gebleven.

Mijn naam is Ellen Dros, ik ben een representatieve, extraverte vrouw van 50+ en getrouwd met Marc. Samen met onze twee dochters: Daniek (1995) en Marloes (1999) wonen we in het oosten van het land en hebben we een (Perzische) poes genaamd: Xsara-Jane en een vijver vol vissen.

Ik werk parttime met veel plezier als tandartsassistente en voor de overige uren zorg ik voor mijn gezin en schrijf ik columns en (kinder)toneelstukken. Inmiddels zijn er al diverse toneelstukken uitgegeven via www.cts-producties.nl en worden deze o.a. gebruikt op scholen en toneelverenigingen in Nederland en België. In het verleden heb ik ook geregisseerd en gespeeld bij een amateur toneelgezelschap en organiseerde/presenteerde ik vele jaren de Sinterklaas intocht in mijn woonplaats.

Inmiddels zijn onze dochters geen kinderen meer en heeft ook mama andere interesses gekregen. Samen met met mijn jongste dochter heb ik mijn oude hobby van poppenhuizen en miniaturen weer opgepakt en ga ik met haar gezellig naar beurzen in het hele land.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar top