Gezinsmanager gezocht; eentje die mijn taken kan overnemen

0

Yvonne heeft behoefte aan een gezinsmanager, ik herken haar verhaal helemaal… jij ook?

De regendruppels vallen langs mijn gezicht in mijn nek. Mijn haren zijn nat, mijn benen voelen koud en mijn vingers tintelen. Ik ben op de fiets naar school, want met de auto sta ik een half uur vast, en dáár heb ik geen tijd voor. Over mijn lijk dat Kleine Man als laatste bij de juf zit te wachten omdat moeders te beroerd is om te fietsen. En ik héb toch een hekel aan fietsen…

‘Mama, mama.’
Kleine Man komt hyperdepieper brullend uit de klas gerend.

‘Mag ik bij Floris spelen?’

Voordat ik kan nadenken over een antwoord, staat Floris net zo hyper als Kleine Man naast mij en kijkt me aan met sprankelende ogen. Ogen die zeggen: heb het lef niet om nee te zeggen.

gezinsmanager gezocht

Het spitsuur van mijn leven gaat zo

Je herkent het vast wel…

Spelen met vriendjes hoort er nou eenmaal bij

In mijn bovenkamer word hard gewerkt. Ik weet dat spelen erbij hoort, maar ik had nu juist geen zin om nóg een keer de deur uit te moeten. Ik had net mezelf beloofd om met een pot thee en warme pantoffeltjes op de bank te kruipen. Gezellig samen met Kleine Man voor de duizendste keer Casper en Emma’s Kerstfeest kijken. Je kan niet vroeg genoeg beginnen .

Dát feest gaat dus niet door. Ik probeer nog even de afspraak om te buigen– jullie kunnen ook gezellig bij ons spelen – maar deze conversatie loopt uit op een teleurstelling.

‘Neeeee, mama. Ik ben nog noooooit bij Floris geweest.’

Ik spreek met de moeder van Floris af dat ik Kleine Man om vijf uur kom ophalen. ‘Zo vroeg al?’ Kleine Man kijkt me sip aan. ‘We moeten ook nog een keer eten, schat. Nou hup weg met die pruillip en spelen.’ Weg zijn ze, met een hoop kabaal.

Lees ook: mama is ook maar een mens

Wat doe je als je planning in de soep loopt?

Ik fiets in mijn eentje weer naar huis terwijl de regendruppels mij achtervolgen en voel stress. Hoe zou het zijn om een gezinsmanager te hebben?

Om vijf uur staat het helemaal overal vast, dus zit er niets anders op om wéér op die ellendige fiets te stappen. Bovendien kom ik behoorlijk in de knel met het avondeten. Puberzoon 16 moet om zes uur alweer op de fiets zitten naar het voetbal en Puberdochter 14 moet naar dansles. Kleine Man moet ook nog in bad en om stipt zeven uur in zijn bedje liggen. Help!! Waarom heb ik toch ja gezegd? 

Gezinsmanager m/v gezocht

Liefst een vrouwelijke gezinsmanager maar dat kunnen we niet hardop zeggen in verband met discriminatie.

Taken:

  • Hulp in de huishouding in de breedste zin van het woord.
  • Strijken, wassen, boodschappen, koken (eindelijk andijviestamppot vers).
  • Kinderen naar school brengen en ophalen.
  • Ze naar vriendjes brengen en ophalen.
  • En vervolgens ook naar sport brengen en ophalen.
  • De honden uitlaten.
  • De pakketjes in ontvangst nemen.
  • Kinderen helpen met huiswerk (dus ze moet nog slim zijn ook).
  • Onze ouders helpen daar waar nodig is.
  • Op bezoek gaan bij alle opa’s en oma’s, mét de kleinkinderen natuurlijk.
  • Alle cadeautjes voor verjaardagen kopen.
  • Bijkomende taken als; blubberschoenen uitsoppen en kilo’s zand uit de schoenen verwijderen.

Kort samengevat: je staat altijd klaar bij alle problemen en calamiteiten en zorgt op een zo kort mogelijke termijn voor de ideale oplossing. Jij staat ons bij en helpt ons met onze struggle for life. Zo beheersen we het spitsuur van mijn leven.

Het liefst plaats ik vandaag nog deze advertentie voor een gezinsmanager in de krant.

Lees ook: in welk type moeder herken jij je het meest?

Ervaar jij ook de druk van alles zo goed mogelijk willen doen?

Mensen tussen de 30 en 45 jaar ervaren de combinatie van werk en privé als een zware last: slechts 8% vindt zijn leven goed in balans. Mensen met een baan van meer dan 28 uur per week én kinderen op school vinden deze combinatie buitengewoon ingewikkeld.

Er wordt niet voor niets gezegd dat deze groep in het spitsuur van het leven staat. Ieder gezin kan wel een gezinsmanager gebruiken, toch?

Kleine Man staat al voor het raam op mij te wachten. Hij zwaait en heeft rode konen als bietjes. De regen is gelukkig gestopt. Ik til hem op de fiets en maak hem goed vast.

Lekker naar huis. Hij zucht. ‘Waar bleef je nou?’

Vorig artikelVroeger, toen was het Sinterklaasfeest nog tof, zonder discussies…
Volgend artikelRavensburger Science X experimenteerdozen, review
Ievy
Ievy heet eigenlijk Yvonne maar werd in haar jonge jaren zo genoemd door haar moeder. Ze ondertekent haar Columns graag met deze naam.Inmiddels schrijft Ievy verschillende blogs en columns en heeft ze afgelopen zomer haar eerste kinderboek – De avonturen van Joep en Koos – uitgegeven.Haar leven is best hectisch. Mama van vier kids en vrouw van een meubelman. De eerste keer dat ik mijn man zag, vergeet ik nooit meer. Dezelfde avond vertelde hij me zijn verhaal.Een verhaal dat inmiddels ook het mijne is geworden. Hij vertelde over zijn vrouw die overleden was. Over haar ziekte, haar overlijden, het gemis. Drieëndertig jaar. Borstkanker. Kutziekte.Drie jonge kinderen moest ze achterlaten. Ze verliet deze wereld op de verjaardag van haar jongste dochter. Vier jaar was zij toen, net zo oud als haar broertje nu is. Drieëndertig jaar was ik toen ik hem ter wereld bracht.Het leven is niet eerlijk.Inmiddels is Ievy zeven jaar samen met dit gezin en heeft ze vier jaar geleden zelf een gezonde zoon op de wereld gezet. Waar ze heel trots op is!Haar kinderen zijn nu 18,16,14 en 4 jaar oud. Volwassene, pubers en een kleuter. Gezellige boel dus.Ze schrijft veel over interieur maar ook over haar leven als moeder met dit samengestelde gezin.

GEEN REACTIES

LAAT EEN REACTIE ACHTER

CommentLuv badge