Hamster

Wat is trouwens de kans dat die ontsteking opnieuw opspeelt in de komende weken?’ De bobbel die bovenop het tandvlees van Middelste prijkte zag er in mijn ogen huiveringwekkend uit. ‘Tja, dit komt vaker voor bij kinderen,’ had onze tandarts in de behandelkamer schouderophalend gezegd. ‘Ik schrijf een kuurtje voor. Over een paar weken kijken we verder.’
‘Die kans is eigenlijk zo goed als nihil,’ stelde de assistente mij gerust.
Vijf dagen lang nam Middelste het vies ruikende drankje in en de ‘bubbel’ verdween. De laatste schoolweek eindigde en we stapten in de auto op weg naar het zuiden.
Na vijf dagen op onze vakantiebestemming te hebben doorgebracht meldde Dochter ons bij het opstaan dat haar kies pijn deed. ‘Haar wang lijkt wel wat dikker,’ zei ik tegen Man.
‘Hm, misschien een beetje.’
We gaven haar een Sinasprilletje en gingen op pad.
Aan het einde van de middag kreeg ik de tandartspraktijk te pakken. ‘Probeer het abces door te prikken en spoel met zout,’ was het advies.
‘De bobbel lijkt niet zo groot als de vorige keer,’ zei ik tegen M. Ik prikte erin en er vloeide een beetje bloed. ‘Nou, dat was ook niet spectaculair,’ zei ik.
Ondersteund door papa, want mij wilde ze niet meer in haar buurt, spoelde Middelste haar mond en een uurtje later viel ze, zonder pijnstiller, in slaap. ‘Misschien valt het toch wel mee,’ concludeerde ik.
De volgende ochtend had haar wang gigantische proporties aangenomen. We spoedden ons naar de receptie waar de medewerkster meteen met een pijnlijk gezicht naar haar wang greep. Een huisarts bleek aan de overkant van de straat gehuisvest en we konden meteen bij haar terecht. Ze krabbelde een hoop woorden op een receptbriefje en bij de naastgelegen apotheek kregen we een tas vol producten mee. Twee flacons antibiotica, een mondspoelmiddel, een middeltje om de zere plek aan te stippen en zakjes met zouten tegen uitdroging vanwege de vergrote kans op diarree door de kuur. De dag daarna vertoonde Dochters gezicht weer gelijkmatig trekken. ‘Moet de kies er nu niet meer uit?’ vroeg ze.
‘Nou,’ zei ik. ‘We moeten thuis meteen naar de tandarts…’
‘Over hoeveel nachtjes?’
‘We gaan eerst nog heel veel leuke dingen doen!’
De rest van de vakantie verliep gelukkig minder hobbelig.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Scroll naar top