Het regent afwijzingen

Iedereen kent natuurlijk het gezegde “Het regent pijpenstelen”…nou, bij mij regent het afwijzingen. Tenminste, zo voelde het de laatste weken wel voor mij. En een paraplu die ik eventueel ter bescherming op zou kunnen zetten, was er niet. Ik voelde me doorweekt met negatieve gevoelens en had er vorig weekend gewoon even genoeg van.

Ik heb het hier natuurlijk over het solliciteren. Iets waaraan ik vol vertrouwen ben begonnen, maar wat inmiddels geen succes verhaal blijkt. In mijn eigen story zou er uiteraard een “happy baan” zijn en “werkte ze nog lang en gelukkig”. Maar ja, dat is pure fictie. In het echte leven gaan de zaken toch heel anders. Dat heb ik inmiddels ervaren. Het zure blijft, dat dit allemaal niet mijn eigen keuze was. Door de crisis kwam het bedrijf waarvoor ik werkte in zwaar weer en was het pompen of verzuipen. Ik werd, weliswaar voorzien van een reddingsbootje, naar buiten gepompt. Maar de lucht begint er aardig uit te raken en ik ben toe aan land in zicht. Ik hoop dan ook dat mijn barometer gaat stijgen, want van al die neerslag word ik behoorlijk neerslachtig.

Gisteren heb ik weer sollicitatiebrieven geschreven. Ik heb op drie advertenties gereageerd en geprobeerd in elke brief iets persoonlijks te leggen. Tevens moet ik mijn positieve punten naar voren brengen, wat niet echt mijn sterkste kant is. Ik doe zeer zeker mijn best, maar dingen die er niet zijn, zijn er niet. Dat valt nu eenmaal niet positief te verpakken. Hoe sterk ook mijn gevoel dat een baan me op het lijf geschreven is en hoe goed ik dat ook verwoord in mijn brief, het blijft de keuze van de werkgever. En wat de werkgever precies zoekt, wat zijn of haar criteria zijn, dat weet ik niet.

Inclusief de drie van gisteren heb ik tot nu toe 16 sollicitatiebrieven verzonden. Vorige week heb ik de stoute schoenen aangetrokken en spontaan een open sollicitatie gestuurd naar een bedrijf hier in de buurt. De overige 12 sollicitaties hebben het volgende opgeleverd: van 1 totaal niets gehoord, van 1 een ontvangstbevestiging gekregen, die loopt dus nog en jawel: 10 afwijzingen….. Dat vind ik toch een flinke bui, die me niet in de koude kleren is gaan zitten.

Dat het altijd erger kan, weet ik ook wel. Ik geef hier mijn eigen situatie weer en het gevoel dat ik daarbij heb. En natuurlijk ga ik gewoon door, want na regen komt zonneschijn…….toch?

5 reacties op “Het regent afwijzingen”

  1. Heerlijk om jou verhaal weer te lezen,
    geen idee wat je zoekt maar zoek je wel
    in de juiste richting? Kun je niet iets
    met je schrijfkunsten gaan doen?
    Wens je in ieder geval heel veel succes,
    die zon gaat vast en zeker weer schijnen!

    Liefs San

  2. Selly Wunderink

    Hi Jeanne,

    Geef de hoop niet op, weet niet of je al naar heb gekeken/ contact hebt gehad, kijk eens op http://www.ing.jobs.nl. Goede werkgever, wie weet schijnt daar de zon voor je.

    groeten
    Selly Wunderink -sweetbelladonna.nl

  3. Weer heel mooi geschreven vriendin. Echt heel goed. Ik weet zeker dat die leuke baan er komt voor jou. Je doet het echt hartstikke goed. Een werkgever mag zich in zijn handjes knijpen met een werknemer zoals jij PUNT
    Liefsxxxxx

  4. hey lieverd,

    ik zou willen dat ik een mooie baan voor je kon toveren maar aangezien ik dat niet kan…. houd moed en een dikke knuffel van mij xx

  5. Lieverd, ondanks het feit dat het geen goed nieuws is in je blog, en dat jij je er niet goed bij voelt, heb ik toch van je verhaal genoten.

    Wat kan je toch ontzettend mooi, en tot de verbeelding, schrijven. Ik verslind de letters achter elkaar, en soms gaan mijn ogen sneller dan mijn hersenen kunnen ,haha, met dit gevoel… ‘meer, meer, meer’.

    Maar buiten dat hoop ik toch dat je snel een plek kan vinden waar je je gaat thuis voelen. Met een werkgever waar je van op aan kan!

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Scroll naar top