Wat is het HPV virus, en wat kan er tegen gedaan worden?

2

Wat is het HPV virus en hoe kan je de diverse stadia ontdekken? En hoe kan je het HPV virus behandelen? Al eerder schreef ik dat ik medisch gezien niet echt fantastisch in elkaar zit. Dat mag de pret niet drukken want ik kan jullie nu veel vertellen over het hebben van het HPV virus, waar veel vrouwen eens in hun leven mee te maken krijgen. En ik dus ook.

Er bestaan veel verschillende typen HPV virus, ook wel Humaan Papillomavirus genoemd. Sommige van deze veroorzaken huidwratten. Echter, een aantal typen kunnen baarmoederhalskanker veroorzaken. Dit wordt hoog Humaan Papillomavirus genoemd. Het bevolkingsonderzoek baarmoederhalskanker test op alle hoog risico types. Mijn advies? Gaan!

Hoe krijg je het HPV virus?

Laatst was het nog in het nieuws. Vrijwel elke vrouw krijgt in haar leven een keer te maken met dit virus. Het wordt overgedragen tijdens geslachtsgemeenschap maar bevindt zich niet alleen op de geslachtsdelen, ook op de huid eromheen. Een voorbehoedsmiddel kan hierdoor niet voorkomen dat iemand besmet raakt.

Dit is geen reden voor paniek, want minder dan 1% van de vrouwen met het HPV virus krijgt baarmoederhalskanker.

HPV virus

Een uitstrijkje laat zien of je het HPV virus hebt

Omdat ik ook bekend ben met endometriose en de daarbij behorende mankementen, was ik al bekend bij de gynaecoloog. Door diverse klachten die overal wel vandaan konden komen, werd er uit voorzorg een uitstrijkje gemaakt. Ik ben namelijk nog niet op de leeftijd dat ik automatisch mee doe aan het bevolkingsonderzoek.

Lees ook: Een uitnodiging bevolkingsonderzoek gekregen? Gaan!

Bij dit eerste uitstrijkje werden afwijkingen gevonden, welke vaak de oorzaak zijn van HPV. Deze infectie geeft geen klachten en geneest bij veel vrouwen vanzelf binnen 2 jaar. Geen reden voor paniek, zo stelden ze mij gerust. Slechts enkele vrouwen houden het HPV virus bij zich en hebben een verhoogd risico.

De Pap-uitslag en het HPV virus

De uitslag van een uitstrijkje wordt gegeven in de Pap-uitslag. Hieronder vertel ik je meer over de Pap-uitslagen en wat ze betekenen.

Uitstrijkje Pap 0

Het uitstrijkje is niet goed te beoordelen. Vaak omdat er te weinig cellen aanwezig zijn. Het advies is dan ook om het uitstrijkje te herhalen.

Uitstrijkje Pap 1

Dit betekent dat het uitstrijkje normaal is. Onderzoek kan na vijf jaar herhaald worden.

Uitstrijkje Pap 2

Enkele cellen van het uitstrijkje zien er anders uit dan normaal. De afwijking is echter niet helemaal duidelijk en de cellen kunnen over een aantal maanden gewoon weer anders zijn. Vaak wordt geadviseerd het uitstrijkje na een half jaar nog eens te doen.

Uitstrijkje Pap 3A

De uitslag laat licht afwijkende cellen zien. Meestal wordt er opnieuw een uitstrijkje gemaakt of word je doorverwezen naar de gynaecoloog. Bij de helft van de vrouwen blijkt dat behandeling niet nodig is. Het andere deel krijgt het advies voor een eenvoudige behandeling van de baarmoederhals.

Uitstrijkje Pap 3B

De cellen van de baarmoederhals zijn meer afwijkend dan bij een Pap 3A. Een onderzoek door een gynaecoloog is noodzakelijk.  Bij deze uitslag is de kans op een eenvoudige behandeling van de baarmoederhals groter dan bij een Pap 3A.

Uitstrijkje pap 4

Er zijn ernstiger afwijkende cellen te zien. Er is onderzoek nodig en bijna altijd een behandeling.

Uitstrijkje Pap 5

De cellen zijn nu zeer afwijkend, het is essentieel om je op korte termijn te laten onderzoeken door een gynaecoloog. Soms kan er sprake zijn van baarmoederhalskanker.

Lees ook: het laatste stadium voor baarmoederhalskanker, wat gaat er door je heen?

Hoe zit het nu met mijn HPV virus?

De afgelopen vier jaar ben ik onder behandeling gebleven door afwijkingen variërend van Pap 3A naar 3B en zelfs een keer naar 4.  Een afwijkend uitstrijkje komt ongeveer bij 5 van de 100 vrouwen voor. Bij heel lichte afwijkingen is er een kans van 10% op het voorstadium. Een voorstadium betekent dat cellen afwijken, maar dat het geen kanker is. Naarmate het uitstrijkje meer afwijkend is, neemt deze kans uiteraard toe.

Omdat er bij elke controle afwijkingen uit voort kwamen werd ik behandeld door middel van een biopsie bij colposcopie of met een lis-excisie. Het klinkt heel ingewikkeld maar het valt best mee hoor!

Een colposcopie onderzoek

Bij een colposcopie onderzoekt de arts het weefsel van de baarmoedermond. Het kan zijn dat een gynaecoloog afwachten verantwoord vindt omdat het beeld er toch heel normaal uitziet en de verwachting bestaat dat de afwijking vanzelf verdwijnt (wat echt vaak het geval is, wij vrouwen zijn sterk!). Zo niet dan zal hij of zij een biopsie nemen of een lis-excisie adviseren. Voor deze beslissing genomen wordt, wordt er gekeken naar de CIN scores, de uitslag van het weefselonderzoek.

CIN scores en het resultaat :

  • CIN I: niet behandelen. Meestal verdwijnt deze afwijking vanzelf binnen 2 jaar. De kans op complicaties van de behandeling is groter dan de kans dat er uit deze cellen kanker ontstaat.
  • CIN II: samen met de arts maak je een afweging voor behandeling. Of kun je ervoor kiezen uitstrijkjes om de 6 maanden te herhalen.
  • CIN III: behandeling met lis-excisie of conisatie. Hierbij neemt de arts het hele gebied weg waar afwijkende cellen of weefsel in zitten.

Zelf heb ik meerdere malen een biopsie gehad en een keer een lis-excisie. Een lis-excisie is een uitgebreider onderzoek dan een biopsie. Dat betekent dat het stuk weefsel dat wordt weggenomen aanmerkelijk groter is dan bij een biopsie.

Eindelijk onderzoeken volgens het normale stramien

Hierna werd ik elk jaar meerdere keren gecontroleerd en omdat de scores steeds verder de goede kant op gingen had ik er vorige maand eentje sinds een jaar. En jawel hoor, eindelijk zien mijn cellen er normaal uit! Het wachten word beloond. Mijn volgende controle zal zijn met het bevolkingsonderzoek wanneer ik 30 word.

Ja, het was allemaal spannend en niet leuk, maar ondanks mijn hoge scores ben ik nu mede door behandelingen voorlopig onderzoek-vrij. Hierdoor maak ik mij veel minder druk nu. Vaak ben je er zo op tijd bij en zelfs met grote afwijkingen wil dat nog niet betekenen dat je ook daadwerkelijk kanker krijgt. Dat is wat ik jullie ook mee wil geven als je in de rats zit. Positief blijven en netjes de controles af gaan, de artsen kunnen zoveel voor je betekenen!

Mogelijkheden tot vaccineren

Sinds enige tijd is er een vaccinatie te halen tegen twee gevaarlijke HPV varianten. Je hebt geen garantie dat je geen baarmoederhalskanker krijgt, maar met een HPV vaccinatie ben je volgens mij wel beter beschermd tegen het HPV virus.  Deze wordt gegeven bij de GGD in het jaar dat je 13 wordt en is gratis.

Meer informatie over dit virus en de inentingen vind je op Thuisarts.nl

RECENSIEOVERZICHT
uitgebreid
persoonlijke ervaring
DELEN
Anne den Harder
Mijn naam is Anne den Harder, woonachtig in Nieuwendijk, 28 jaar en mama van twee kinderen. Een baby van een paar maanden oud (Mees) en in huis huppelt ook een kleine man rond, Noud, en wat ben ik trots op deze vrolijke peuter!Ik ben gek op alles wat te maken heeft met lifestyle en lees en schrijf daar dan ook graag over. Beauty, gezondheid, reizen, eten en sporten, ik doe het allemaal. (en ja, dat gaat me best goed af naast het moederschap!)Naast dat alles werk ik parttime als secretaresse bij een groot internationaal bedrijf.Ik heb Marketing en Communicatie gestudeerd en ben inmiddels bezig aan een verkorte opleiding Journalistiek. Schrijven is altijd een grote passie van me geweest. Als kind schreef ik boekjes en bij verjaardagscadeautjes hoorde standaard een gedichtje. Die boekjes en gedichtjes laat ik inmiddels achterwege maar via Mamsatwork hoop ik toch nog geregeld in de pen te klimmen. Want naast het drukke leven als moeder, poetsvrouw, carrièretijger en partner maak ik graag wat tijd vrij om ervaringen en ‘ tips & tricks’ uit te wisselen met andere mamma’s. Want ook ik kan weleens wat ervaringsverhalen gebruiken.

2 REACTIES

  1. Goed stuk! Ik had in 2009, toen ik 26 was opeens een PAP4 CIN3. Na de operatie bleek dat het toch kwaadaardige cellen waren en ik ben me rotgeschrokken. Ik kwam er achter door contactbloedingen en de huisarts dacht in eerste instantie vanwege mijn leeftijd aan chlamydia.
    Gelukkig zaten de kankercellen alleen maar lokaal en werd ik daarna goed gecontroleerd. Het wordt hoog tijd dat de leeftijd van het bevolkingsonderzoek flink naar beneden gaat, vooral voor vrouwen met een slechter werkend immuunsysteem dat de HPV niet kan afbreken.

LAAT EEN REACTIE ACHTER