Jan steen, en mijn huishouden

Al direct bij het ontstaan van de club heb ik me aangemeld. De club van slechte huisvrouwen. Voor de grap dan natuurlijk hè. Niet zozeer omdat ik mezelf een slechte huisvrouw vind. Maar wel omdat ik constateer dat ik mijn prioriteiten niet leg bij het huishouden. Mijn prioriteiten liggen bij heel veel andere zaken, maar zeker niet bij het huishouden.

Een kleine schets van mijn huishouden van gisteren (einde van de dag):

  • Ik doe nog even gauw boodschappen en haal nog 2 cadeautjes voor in de schoenen van de kids, want zoals jullie weten was ik dat maandag al vergeten. Ik schaam me diep, maar het past wel bij het huishouden wat wij voeren.
  • Na de boodschappen en de cadeautjes ga ik Luc ophalen van de BSO, iets vroeger dan normaal, want hij gaat naar een judo les kijken.
  • Ik snel met hem naar huis, gelukkig heeft hij goede zin, en vertelt honderduit. Dan gauw macaroni maken. 1x per week toch zeker, want de kinderen eten dit erg graag. Wat betekent dat er geen avond stress is bij het eten en dat alleen al is me heel wat waard.
  • Na de macaroni hangt Luc nog even voor de tv en dan hoor ik Frank binnenkomen. Met Lotte.
  • Madammeke stampt gelijk vrolijk rond in huis en gilt wat in het rond om te laten horen dat ze er ook weer is.
  • Aan de bak dus, want ook deze dame wil graag eten. Macaroni, ook voor haar.
  • Frank trekt intussen bij Luc zijn jas en schoenen aan, en ze gaan samen onderweg naar judo.
  • Lotte heeft inmiddels haar portie weggewerkt (niet normaal, wat die kan eten) en ik heb mijn bord ook vol geschept.
  • Het aanrecht is nog een grote puinhoop, maar dat deert niet. Ik eet vrolijk verder, nip aan mijn wijntje en Lotte klimt bovenop haar stoel. Hèt teken dat ze eruit wil. Als ik niet direct reageer is het ‘uit, ‘uit’.
  • Ok, Lotte dus uit haar stoel, drentelt direct naar mij toe, ik zit nog te eten, maar ze weet het zo te wurmen dat ze toch op schoot komt (ik weet het inmiddels… ik zeg ‘nee’, maar denk ‘ja’, en daar gaat het mis).
  • Ik probeer nog een beetje van mijn eten te genieten. Beschouw mezelf als echte bourgondiër, dus een van de eerste vereisten is dan dat ik geniet van mijn eten en drinken.
  • Dan wordt Lotte erg ongedurig, en ik weet ….. badtijd.
  • Zodra ik het woord ‘bad’ in mijn mond heb genomen snelt ze de trap op, en ik erachteraan natuurlijk. Mijn bord staat nog op tafel, en ik laat een half glas wijn achter (zeer slecht voor een bourgondiër), maar ik kies eieren voor mijn geld. Nu in bad, betekent daarna naar bed.
  • Als Lotte net in bad zit hoor ik Luc de trap oplopen *huh? nu al terug?*
  • Hij kijkt benepen en ik hengel wat met woorden om erachter te komen wat er gebeurd is. Hij mompelt wat over de wc niet kunnen vinden en papa die een beetje bozig is.
  • Hij klimt in bad en maakt plezier en ruzie met zijn zusje.
  • Ze zijn niet alleen te laten. Niet omdat Lotte nog te jong is, nee, eerlijk gezegd vertrouw ik dat op zich wel. Maar ze vreten elkaar anders met huid en haar op. Politie agentje spelen dus om ervoor te zorgen dat het niet de spuigaten uitloopt.
  • Natuurlijk probeer ik ze het zoveel mogelijk zelf uit te laten zoeken, maar ik moet toch geregeld optreden. Luc blijft water in Lotte haar gezicht ‘gooien’ en Lotte pakt op haar beurt iedere keer kleine velletjes van Luc zijn been, hand, buik of wang in haar hand, om die eens heel hard bij elkaar te knijpen. Lekker!
  • Even lijkt de rust weergekeerd, totdat Luc in één sprong uit bad is, gillend. Poep! Poep! Haha, Lotte heeft zich even laten gaan.
  • Dus brave moeder als ik ben….. ik vis met een vies gezicht de poep uit bad, laat het bad leeg lopen, spoel alle speeltjes schoon, laat het bad weer vollopen, en de badpartij kan weer verder gaan.
  • Uiteindelijk vis ik Lotte uit bad, met flinke tegenzin natuurlijk. En ik pas het volgende trucje toe. Altijd als ik ze uit bad haal is het drama. Ik zorg ervoor dat ik de tandenborstel al klaar heb liggen. Zodra ik ze uit bad getild heb krijgt ze die en gaat ze lekker smikkelen, zodat ik haar in alle rust kan afdrogen.
  • Eindelijk heb ik haar op bed liggen en is Luc aan de beurt. Ik knip nog even zijn pony bij, zodat hij niet steeds scheel hoeft te kijken, en verklap hem dat hij, als hij nu uit bad komt, nog even zijn schoen mag zetten.
  • Dat helpt ! Afdrogen gaat ineens vanzelf, pyama aantrekken ook. Hop naar beneden.
  • 4 paar schoenen neergezet (2x van Luc en 2x van Lotte) nog een paar liedjes gezongen, en hop hop hop naar bed.
  • Gelukkig heeft Frank afgewassen, en kan ik, beneden aangekomen weer lekker achter de pc om mijn restje wijn op te drinken.

Ik heb ook geen puf meer om mijn prioriteiten nog eens op te schudden en alsnog iets aan het huishouden te gaan doen. Morgen maar eens kijken of het dan wil lukken.

Oja, wat ik vooral niet moet vergeten te vermelden: gedurende het hele bovenstaande programma wat zich in ons huis heeft afgespeeld heb ik de droger horen piepen…. hèt teken dat de was die daar in zit droog is. Hoezeer ik me daar ook aan kan irriteren, blijkbaar is dat nog niet genoeg, want nu achter mijn pc en aan mijn wijntje realiseer ik me…. hij piept nog steeds!

2 reacties op “Jan steen, en mijn huishouden”

  1. Wat een leuke blog!!
    Ja, soms heb je van die hectische dagen. Dan moet je gewoon maar alles zo goed mogelijk afhandelen. En als je klaar bent, mag je van jezelf iets leuks doen, als beloning.
    En dan hoor je nog dat gepiep…
    Ik moet bekennen dat ik, driftig in mezelf mopperend, meteen naar boven zou zijn gerend. Uit met dat ding! Pas dan kan ik rustig gaan zitten.

  2. Hoi Joyce,

    Wat een leuk blog. Bij de laatste zin schoot ik echt in de lacht. Gelukkig herken ik een heleboel dingen (nog) niet, maar ja, wij hebben dan ook nog maar 1 spruit lopen en dat scheelt al de helft!

    Ben benieuwd of het je vandaag allemaal wel gaat lukken.
    Succes in ieder geval!

    Groetjes Patricia

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Scroll naar top