Prinsessenjurken, assepoester en sneeuwwitje, onze zoon vind het prachtig en kleed zich graag in een mooie jurk. Jongen in jurk, het is iets waar ik zelf totaal geen moeite mee heb. Hij is kind. En een kind mag kind zijn. Zo.

jongen in jurk

Jongen in jurk, het is een feestje!

Bijna drie jaar wordt hij, en hij speelt graag met vriendjes en vriendinnetjes. En als we bij die vriendinnetjes thuis komen, dan hebben ze daar uiteraard mooie verkleedkleren. Zij spelen dan allemaal mooie prinsessen. Zo ook mijn lieven jongen. Hij kijkt er wat verlegen bij maar dat is na vijf minuten ook weer over. Rondjes draaiend en zwiepend met die jurk roept hij; ‘kijk is mama, kijk is! Ik ook mooi hè! Mooie jurk hè!’ . En ja, ik vind het prachtig!

Hoe kijken anderen hiernaar?

Nu woon ik in een omgeving waar veel kerkelijke families wonen. Zelf ben ik niet van de kerk. Ik ben wel christelijk opgevoed maar heb het daar verder bij gelaten. Wat ik erg lastig vind is de manier waarop deze mensen anders kijken naar mijn kind. Zij lijken zich niet te kunnen vinden in de manier waarop ik mijn kind kind laat zijn.

Pas had ik het er met iemand over, die me vervolgens abrupt onderbrak met het volgende advies:

“Dat soort dingen moet je snel aanpakken en indammen. Wie weet wat er van komt! Dan is het einde zoek en ben jij medeplichtig. Dit moet je hem niet meegeven, je moet hem uitleggen dat het niet normaal is en niet goed! Jongens spelen met auto’s en dragen jongens kleren, meisjes hebben poppen en dragen jurkjes”.

WHAT?

Hoezo in hokjes denken? Er zijn toch genoeg jongetjes die dit op deze leeftijd bijzonder vinden? Of die bijvoorbeeld graag hun nageltjes gelakt zien?

Loopt een kleine jongen in jurk risico’s ?

Daar ben ik het dus niet mee eens! Moet ik nu ‘bang’ zijn dat mijn kind homo wordt?? En dan?? Het maakt mij niet uit welke geaardheid hij heeft, ik wil hem gelukkig zien, hoe dan ook.

En ik zal hem steunen waar ik kan. Ik zal hem leren dat hij moet doen waar hij zich goed bij voelt. Dat hij zichzelf mag zijn en zich nooit hoeft te schamen om te zijn wie hij is. Dat hij zich niks op moet laten leggen over wat goed voor hem is en wat niet, dat dat zijn eigen keuze is. Dan ben ik inderdaad medeplichtig. Medeplichtig aan zijn geluk en zijn vrijheid. Zoals het hoort. Niks meer niks minder.

Ik was zelf een meisje meisje

Vroeger was ik een echt meisjes meisje. Had poppen en barbies en liep achter een kinderwagen te flaneren in een mooie jurk. Maar toen mijn broertje ouder werd en hutten ging bouwen en bunkers maakte van gemaaid gras om militairtje te spelen, ging ik mee. Met een helm op en een groene jas met een pop onder de arm. Wat is daar mis mee?

Op het kinderdagverblijf en thuis speelt hij vrijwel altijd met auto’s, vrachtwagens en andere voertuigen. Ik denk dan ook dat hij gewoon in een ontdekfase zit. Speelgoed bij een ander is toch ook altijd leuker als thuis? Dus als we thuis geen jurkjes hebben en elders wel, dan is het logisch dat hij dat interessant vindt!

Een jurk aan in plaats van een broek

Noud vraagt weleens of ik ook een jurk voor hem wil kopen. En soms wordt hij ’s ochtends boos als ik hem dan een broek aan trek. IKKEE JURREKKK AANNNN. Om hem tegemoet te komen heb ik een tuinbroek gekocht, dat is immers ook uit een stuk gesneden en dat is een jongensjurk heb ik hem verteld. Zo is hij een jongen in jurk en apetrots als hij is wil hij deze nu het liefst elke dag aan.

Hij weet goed dat jurkjes voor meisjes zijn. Ook als ik een jurkje aantrek krijg ik wel honderd complimenten. Fred van Leer in de dop; ohhh mooi mamma, jij mooie jurk aan! Rondjes draaien?

Nu is hij bijna jarig en bedenk ik me dat het wellicht leuk is om een verkleedkist voor hem te maken. Ridder, politieman, brandweerman maar ook prinsessenjurkjes.

Een stoere vent of een mooie prinses, maakt het jullie wat uit? Herken jij de fase bij jouw zoontje of dochter dat hij of zij zich juist wil verkleden als de ander? En hoe ben jij daar mee omgegaan?

Nog meer artikelen over peuters:

 

 

 

 

 

Anne den Harder
Mijn naam is Anne den Harder, woonachtig in Nieuwendijk, 28 jaar en mama van twee kinderen. Een baby van een paar maanden oud (Mees) en in huis huppelt ook een kleine man rond, Noud, en wat ben ik trots op deze vrolijke peuter!Ik ben gek op alles wat te maken heeft met lifestyle en lees en schrijf daar dan ook graag over. Beauty, gezondheid, reizen, eten en sporten, ik doe het allemaal. (en ja, dat gaat me best goed af naast het moederschap!)Naast dat alles werk ik parttime als secretaresse bij een groot internationaal bedrijf.Ik heb Marketing en Communicatie gestudeerd en ben inmiddels bezig aan een verkorte opleiding Journalistiek. Schrijven is altijd een grote passie van me geweest. Als kind schreef ik boekjes en bij verjaardagscadeautjes hoorde standaard een gedichtje. Die boekjes en gedichtjes laat ik inmiddels achterwege maar via Mamsatwork hoop ik toch nog geregeld in de pen te klimmen. Want naast het drukke leven als moeder, poetsvrouw, carrièretijger en partner maak ik graag wat tijd vrij om ervaringen en ‘ tips & tricks’ uit te wisselen met andere mamma’s. Want ook ik kan weleens wat ervaringsverhalen gebruiken.

4 Reacties

  1. Er wordt te veel met twee maten en twee gewichten gewogen. Meisjes kunnen alles dragen wat ze leuk vinden, rokken, jurken in oneindig vele uitvoeringen, maar ook broeken, shorts, bermuda’s, kniebroeken, leggings enz…niemand die daar commentaar op heeft. Niemand gaat dan over hun geaardheid twijfelen. Ze gaan naar school in jurk of in jeans, zonder probleem. Maar jongens moeten steeds een broek dragen en niets anders. … Als ze eens iets dragen met wat fantasie dan worden ze daarop direct aangesproken. Dan denkt men : ze zijn niet normaal, homo of ze willen het andere geslacht zijn. Als men die bedenking niet maakt voor meisjes moet men dat ook niet doen voor jongens. Gelijke rechten aub ! Dit kan echt niet meer in deze tijd. Deze ongelijke behandeling is pure onzin. Men moest blij zijn dat die jonge knapen de moed hebben om te durven zeggen wat ze willen en blij zijn dat die jongens hun gevoeligheid voor mooie dingen en creativiteit ontwikkelen. Jongens en meisjes niet gelijk behandelen is discriminatie. Trouwens volgens de wet is crossdressing toegelaten. En ook, door jongens te verbieden om jurken en rokken enz.. te dragen ontneem je hen een groot deel van het aangename dat kleding te bieden heeft. Mooi willen zijn, zich goed voelen in bepaalde kleding, een stijl kunnen neerzetten enz…moet ook van jongens kunnen geaccepteerd worden. Waarom zouden jongens niet graag bloemen zien ? En als ze graag bloemen zien waarom zouden die dan niet op hun pennenzak of rugzak of op hun shirt mogen ? Alleen maar omdat ze “jongen” zijn ? Moeten wij jongens nog steeds blijven opvoeden in kleurloze saaiheid ? Hebben wij het recht om jongens het plezier te ontnemen om zich creatief uit te leven met kleding ? Neen, dat recht hebben we niet. Zowel jongens als meisjes moeten dezelfde rechten hebben. Dat moeten wij aanmoedigen en mensen veroordelen die het daar niet mee eens zijn.

  2. Ik vind het gewoon kunnen hoor. Als hij homo zou zijn dan Is hij gewoon zo geboren, dat maakt het dragen van een jurkje echt niet uit. Ik zou hem niet elke dag in een jurkje naar school laten gaan, maar je laat hem anders ook niet elke dag in dezelfde outfit naar school. Als je kind maar blij Is toch?

Leuk als je een reactie achterlaat

CommentLuv badge