Kind en crèche

Zoals alle werkende ouders hebben ook wij opvang nodig voor ons kind. Gelukkig verkeren wij in de luxe positie dat dat maar voor twee dagen nodig is. Ik werk drie dagen en een ochtend in de week; mijn lief werkt thuis. Ooit riep ik heel hard: mijn kind zal nooit vijf dagen in de week naar de crèche gaan; daar heb je geen kinderen voor! Toch was dat heel even heel dichtbij gekomen.

Binnen de organisatie waar ik werk was een vacature voor een leidinggevende. Tot nu toe heb ik altijd parttime gewerkt, terwijl dit een fulltime functie betrof. Maar het was een prachtige kans, één die ik niet kon laten liggen. Dus heb ik al mijn moed bij elkaar geveegd en erop gesolliciteerd. Een nieuwe uitdaging, de mogelijkheid om ervaring op te doen in een andere functie, een hoger salaris: het is allemaal welkom. Weliswaar zou ik dan naar Friesland moeten reizen elke dag, maar omdat ik binnenkort mijn rijbewijs heb én wij momenteel twee auto’s voor de deur hebben staan is dat geen probleem. Anders rijdt er ook altijd nog een trein.

Er was wel een ander punt dat om een oplossing schreeuwde: opvang voor Thijmen. Het is voor mijn lief ondoenlijk om drie dagen in de week Thijmen te moeten verzorgen terwijl hij ook zijn werk heeft. Moest hij dan maar de hele week naar de crèche? Een kennis van mij hoopte dat ik werd aangenomen ‘als ik Thijmen dan maar niet vijf dagen naar de crèche schopte’. Zelf voelde ik daar ook al niet veel voor. Een derde dag zou nog kunnen. Want ook al vindt Thijmen het ontzettend leuk op de crèche, stiekem ben ik heel ouderwets en vind ik dat een kind zoveel mogelijk thuis hoort te zijn. Een crèche is handig en leuk, maar je kind er fulltime heen brengen? Liever niet. Maar als ik dan naar Friesland zou moeten zou ik moeten omrijden om Thijmen naar de crèche te brengen. Dus zijn we alvast gaan kijken voor opvang dichterbij huis. Het was voorbarig, het is de goden verzoeken, ik weet het allemaal. Het leek ons wel handig om alvast wat onderzoek te doen.

Daarna begon ik pas écht de goden te verzoeken. In gedachten reed ik al elke dag in ons Agilaatje op en neer naar Friesland. Ik zat al te bedenken welke muziek ik dan zou draaien – kan ik eindelijk ongegeneerd Blof en Guus Meeuwis draaien zonder dat mijn lief begint te zeuren. Ik was al aan het bedenken hoe ik zou functioneren in mijn nieuwe baan. Hele hopen wishful thinking dus en dat moet je nooit doen. Daar kwam ik al heel snel achter toen ik een e-mail kreeg waarin stond dat de keuze helaas niet op mij was gevallen omdat ik niet voldeed aan de functie-eisen. Wat een dooddoener. De teleurstelling was groot. Was, omdat ik me er inmiddels wel bij neer heb gelegd. Maarja, daar gaan mijn dromen.

Maar daarmee is wel het ‘probleem’ van Thijmens opvang direct opgelost. We hoeven niet meer op zoek naar een opvang in de buurt, omdat ik vlakbij de huidige opvang blijf werken. We hoeven niet meer na te denken over extra opvang. En Thijmen blijft gewoon twee dagen in de week naar de crèche gaan, zodat hij drie dagen in de week thuis is. Eigenlijk vind ik dat wel zo lekker. Fulltime werken is niet het grootste probleem, als er maar geen fulltime opvang nodig is.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here