Kinderopvang in Nederland, laat me niet lachen

De brief van het kinderdagverblijf is binnen. Mijn kind moet nog geboren worden maar de zorgen over dit kleine mensje zijn er al. Gespannen open ik de envelop. Ik zit bij de gelukkige! Er is plek, op het KDV van mijn keuze, vanaf de datum die ik heb aangegeven. Oh wacht even. Mijn ogen gaan snel over de tekst en dan lees ik de brief nog een keer, langzamer. Wachtlijst met voorrang voor de dinsdag en woensdag. Nu zijn er drie dagen beschikbaar. Ga ik akkoord?

Natuurlijk ga ik akkoord, wat moet ik anders? Ik zal toch moeten werken, niet waar?
Er staan nergens prijzen genoemd. Ja ja, ze hebben een standaard uurtarief, terug te vinden op de site. Maar als je iemand een aanbieding doet waar financiële consequenties aan zijn verbonden dan moet je het toch ook over geld hebben? Er is een prijskaartje maar wat er op staat..

Ik moet meteen denken aan het gesprek dat ik een paar dagen eerder met mijn zusje heb gevoerd. Door een prijsstijging en verminderde bijdrage van de gemeente is de opvang voor haar tweeling van 3,5 jaar niet meer te betalen. Ze studeert (weer) en gaat nu met hulp van haar sociale netwerk (lees familie en vrienden) de laatste paar maanden van het schooljaar volmaken. Volgend jaar is de tweeling vier en dan hebben ze minder opvang nodig omdat ze dan naar school gaan. Nu heeft zij gelukkig een plan B maar ze vertelde me ook over een jonge moeder die niet zo bevoorrecht is. Alleenstaand, gaat naar school, druk met het halen van een MBO-diploma. Moet nu midden in het schooljaar stoppen, de bijstand in en dan vanuit de bijstand weer opnieuw naar school. Maar nu kan de gemeente niets voor haar doen omdat ze studiefinanciering heeft.. En dan sturen we mensen de bijstand in. Hoezo, gebruik maken van het arbeidspotentieel? Hoezo, wij van de politiek zetten in op vrouwenparticipatie?

Het is zo krom als het maar zijn kan. Er zijn niet genoeg plekken en de kosten van die plekken zijn belachelijk. Als je het minimumloon verdient dan kan je je dus wel fulltime opvang veroorloven (en terecht) maar zodra je boven een bepaalde (lage) inkomensgrens komt dan wordt opvang onbetaalbaar. Dus, mensen die veel belastinggeld opbrengen gaan minder werken omdat de opvang zo duur is. En dan brengen ze minder geld in het laatje voor de overheid. Slim!

Ik ga denk ik maar eens praten met de moeder van mijn aanplakkinderen. Even vragen hoeveel zij kwijt is aan de BSO per maand. Misschien kunnen we samen opvang aan huis betalen, wellicht is dat voordeliger. Wordt het dan toch een nanny uit Oost-Europa of Azie? Voor de zekerheid maar even positief reageren naar het kinderdagverblijf: Wat fijn dat ik drie dagen heb! Jazeker, ik maak graag gebruik van uw aanbod. Ja, ik wil ook op de wachtlijst blijven staan voor de andere twee dagen. Ja..

7 REACTIES

  1. Helaas is thuisblijven hier geen optie, niet (alleen) om dat dat financieel niet kan, maar omdat ik liggend gek zou worden. Ik was na mijn verlof al weer blij aan het werk te kunnen, nee thuisblijven is voor mij geen optie. Als het al tot thuisblijven zou komen zou mijn man veel liever thuis blijven tot de kinderen allebei naar school gaan. Hier gaan we steeds meer gebruik maken van opa en oma die sinds augustus 2010 gelukkig in de buurt wonen en af en toe passen mijn ouders ook op, al moeten die daar 3 uur voor reizen, heen én terug.

  2. Heb je boodchap net geretweet. Vooral de passage over de jonge moeder die dapper haar best doet om uit de bijstand te komen middels opleiding en door HET SYSTEEM gewoon de bijstand weer ingejaagd wordt maakt me woest. Toch niet de filmen hoe mensen die hun eigen leven in de hand willen nemen en verbeteren zo dwarsgezeten worden. Inderdaad, hoe zat het ook weer met gebruik maken van potentieel, mensen een “Fighting Chance” geven? Er blijft nog een hoop de doen in dit land, dat is duidelijk.

  3. Toen ik studeerde, kregen wij deels de opvang vergoed. Einde studie is einde vergoeding. Overwogen om te gaan werken, maar dan zou ik voor de kosten van de kdv gaan werken,niet handig. Inderdaad, de overheid wil dat vrouwen gaan werken, maar het wordt ze niet makkelijk gemaakt.
    Gelukkig heb ik nog een nog voor een deel een keuze.. maar besef dat niet iedereen dat heeft.

  4. Ik houd mijn hart vast voor 2012, nu werk ik 4 dagen en mijn man 4, tot dit jaar was dat heel goed te betalen met 2 kinderen op het KDV, maar met de prijsstijging in 2011 ben ik al een halve dag minder gaan werken en voor 2012 weet ik echt nog niet hoe het moet, onbetaalbaar wordt het ook voor werkende ouders.

    • Loeki,

      Het spijt me echt om dit te horen!
      Het zou echt niet moeten mogen dat je vanwege de kosten van kinderopvang minder gaat werken.
      Ik maak me hier zo kwaad over, wanneer gaat de politiek dit nou eens goed oppakken?

      Wat 2012 gaat brengen is voor iedereen even afwachten, fingers crossed!

  5. Hoi Leontine,

    Wij hebben ook een ‘verleden’ met de kinderopvang van Luc. Dit zat van 0 tot 4 jaar bij een heel mooi kinderdagverblijf in het groen bij ons in de buurt en toen hij naar de BSO over zou gaan kregen we te horen dat er geen plek voor hem was. En daarmee was de kous af. We voelden dat ons manneke op straat werd gezet. We werden toe gedwongen om op zeer korte termijn een andere bso te vinden en gelukkig hebben wij bij ons in het dorp een hele grote die op heel veel plekken zit, ook bij Luc z’n school. Een schot in de roos en zij hanteren nooit wachtlijsten, ze regelen het ‘gewoon’ voor je kind. Ik moet zeggen dat is het enige waar je naar op zoek bent, dat het geregeld wordt/is voor je kind, dat je kind het goed heeft.
    Nu had dit niets met de financiele kant te maken, maar het onderstreept wel het belang dat van een situatie waarin je het voor je kinderen goed kunt regelen. En voor veel mensen is daarbij de financiele kant ook een aspect.

    Succes verder en hopelijk krijg je het ook geregeld.

    Groetjes,
    Frank

    • Hai Frank,

      Natuurlijk heb je gelijk, het moet goed geregeld zijn voor je kind. Fijn dat jullie toen een goede oplossing voor Luc hebben gevonden. En dankjewel voor het delen van jullie ervaring. Maar eerlijk gezegd maken verhalen zoals die van jullie (en vele andere gezinnen) me nog kwader. We hebben het in NL nog steeds niet op orde!Hoe lang is dit al een moeilijk iets? Frustrerend!

      Nu maar eens zien wat mijn oplossing gaat worden..

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here