Kinderwens is cosmetische ingreep

Zojuist zat ik nog rustig aan de ontbijttafel de krant van mijn man door te nemen en nu zit ik achter mijn PC met een lijf gevuld met verontwaardiging. Wat heeft voor deze verandering gezorgd?

In NRC Next staat op 19 april een artikel van Isabelle Buhre met als titel “geen subsidie naar eicelbank”. Mevrouw Buhr deponeert een paar stellingen, ventileert haar mening, die, helaas, haar leeftijd en gebrek aan levenservaring verraden.

Waar gaat dit over vraagt u zich af? Ik zal u de aard van mijn ongenoegen proberen uit te leggen.

Buhre geeft aan dat zij het niet eens is met het feit dat de diensten van de eicelbank en IVF-behandelingen vergoed worden met gemeenschapsgeld terwijl de Stamceldonorbank alles uit eigen middelen moet bekostigen. Het willen hebben van een eigen kind zou egoïstisch zijn en de eventueel daarvoor benodigde IVF-behandelingen of eiceldonatie vallen in het rijtje cosmetische chirurgie en haartransplantatie: mensen zijn ongelukkig met een aspect van hun leven, en willen dat met medische middelen veranderen. “Voor het pure egoïsme ‘ik wil per se een kindje van mezelf’ wil ik geen belasting betalen.”

Nu vind ik het net als Buhre van de zotte dat een instelling als de Stamcelbank het zonder ondersteuning vanuit het Rijk moet doen. En dit punt van ongelijkheid had zij volgens mij ook op een goede manier kunnen aankaarten door te pleiten voor gelijkstelling van de Stamcelbank aan de eicelbank en IVF-behandelingen. Echter, zij kiest in dit artikel ervoor om te stellen dat mensen die kinderen willen een cosmetische ingreep verlangen. Ook durft zij te beweren dat er alternatieven voor handen zijn zoals bijvoorbeeld adoptie.

Tijdens het lezen van het artikel bekroop mij het gevoel dat de schrijver waarschijnlijk zelf geen kinderen heeft of weinig levenservaring heeft of beide. Ik ken de dame in kwestie niet maar een geboortedatum van 1989 lijkt te impliceren dat mijn beide aannames correct zijn. Een kinderloze jonge vrouw met weinig levenservaring. Waarschijnlijk wanneer ze zelf drie koters heeft en een bakfiets zal ze samen met haar vriendinnen lachen om dit misbaksel van een schrijven van haar hand, welke ook nog eens mocht verschijnen in een degelijk blad als NRC Next.

Ik kan Buhr het volgende meegeven:

Wanneer mensen geen kinderen kunnen krijgen en dit wel willen zou je kunnen stellen dat hun lichaam ziek is daar wij als mensen, fysiek gezien, ons zouden moeten voortplanten. Een stamceldonatie of eiceldonatie is in beide gevallen om een ziekte te verhelpen. Niet een cosmetische ingreep zoals een haartransplantatie. Hierbij wil ik niet voorbij gaan aan het feit dat een stamceldonatie levensreddend kan zijn en een eiceldonatie dit heel vaak niet is.

Het niet kunnen voortplanten en dat wel willen zorgt financieel gezien ook voor kosten. Denk aan stress gerelateerde klachten, uitval op het werk, psychische problemen, relatiebreuk en alles waar het niet kunnen vervullen van deze wens invloed op kan hebben. De kosten van een IVF-behandeling vallen in dit licht gezien, dus wel mee.

Verder zou adoptie of het zorgen voor pleegkinderen een goed alternatief kunnen zijn voor het hebben van een eigen kind. Buhre stapt hierbij wel heel erg gemakkelijk over de moeilijke, lange procedures heen die gemoeid zijn met adoptie. Er zijn steeds minder adoptiekinderen voor meer wensouders. Het opvangen van pleegkinderen, al dan niet met een bepaalde achtergrond, is ook niet een taak die iedereen zomaar kan of wil vervullen.

Oh en een kind van jezelf willen hebben zou egoïstisch zijn. Nu zal elke goede moeder, en vader, Buhre kunnen vertellen dat goed ouderschap allesbehalve egoïstisch zijn is. Het gaat om jezelf wegcijferen, de belangen van een afhankelijk onzelfstandig iemand op die van jou voor laten gaan en altijd waken over die ander zijn geluk. In mijn woordenboek heet dat geen egoïsme maar wellicht loop ik met bouwjaar 1976 wat edities achter. Wellicht behoeft mijn boekenkast een cosmetische ingreep.

Artikelen die algemeen zijn, of ingezonden zijn door lezers van ons, maar niet door een vaste blogger, die staan verzameld onder 'MamsatWork'.

12 gedachten over “Kinderwens is cosmetische ingreep”

  1. Pingback: Kinderwens is cosmetische ingreep | Leontine Vreeke

  2. Leo, helemaal mee eens, de schrijfster moet idd nog wat levenswijsheid opdoen!

    1 ding niet mee eens: Oh en een kind van jezelf willen hebben zou egoïstisch zijn. Nu zal elke goede moeder, en vader, Buhre kunnen vertellen dat goed ouderschap allesbehalve egoïstisch zijn is

    Dit zijn twee verschillende dingen. De kinderwens zelf is puur egoistisch. Jij/jullie willen graag een kind. Dat kind heeft daar geen stem in. Dat kind komt alleen omdat jij/jullie dat graag willen. En heus niet om te zorgen dat er straks meer mensen zijn die de AOW kunnen opbrengen. Nee, je wilt het voor jezelf. Tenminste, in deze discussie. Per ongeluk zwanger worden is uiteraard een andere zaak.
    Ouderschap is inderdaad verre van egoïstisch als je een goede ouder wilt zijn.

      1. Dit is gewoon een emotioneel beladen onderwerp omdat het om kinderen gaat en zo zal het altijd blijven. Bij ons op het schoolplein hoor je ook de sterke meningen van iedereen. We kunnen het beste gewoon voor onszelf blijven kiezen

  3. Oh jeuk van dit artikel. Alsof ik er zelf voor heb gekozen dat mijn lijf niet meewerkte aan de kinderwens. Ik besef heel goed dat de kosten hoog zijn voor IVF maar phoe een luxe wens? net als nieuwe borsten of haar? Nee echt niet. Oneerlijke discussie om twee totaal verschillende dingen over 1 kam te scheren. Hulde dus voor dit stukje.

  4. Het lukte me niet om zwanger te worden, wilde graag kinderen. Maar artificiële middelen aangrijpen, vind ik tegennatuurlijk. Een kind krijgen is kennelijk niet voor mij bestemd. Het accepteren was een moeizaam proces, maar het is me gelukt. Overigens, ik wil mezelf als vrouw zonder kinderen niet als ‘ziek’ (laten) bestempelen.

    1. Beste Bertine,

      Het is nooit mijn bedoeling geweest om jou te bestempelen als ziek.
      In mijn blog probeer ik tegenwicht te bieden aan de stelling dat als er een kinderwens is en dit niet vanzelf gaat, het inzetten van medische middelen gezien wordt als een cosmetische ingreep waar geen belastinggeld voor gebruikt zou moeten worden. Een mening waar ik het pertinent niet mee eens ben.

      Dat jij hebt kunnen accepteren dat kinderen jou niet gegeven zijn vind ik heel krachtig. Ik heb respect voor jouw keuze om niet te kiezen voor een traject als IVF. Echter, ik vind dat vrouwen die wel kiezen voor IVF of eiceldonatie ook in hun waarde dienen te worden gelaten. Hun keuze dient ook gerespecteerd te worden en het proberen te vervullen van hun kinderwens dient niet te worden afgedaan als een cosmetische ingreep zoals een haartransplantatie.

      Ik hoop dat je, gezien het artikel waar ik op reageer, begrijp waarom ik voor een bepaalde stelling heb gekozen.

  5. Als vrouw met een onvervulde kinderwens en aangewezen op IVF heb ik met kromme tenen het ongenuanceerde artikel van Buhre gelezen. Ik sluit mij dan ook van harte aan bij bovenstaand artikel

  6. Als vrouw met een kinderwens en aangewezen op IVF heb ik met kromme tenen het artikel van Buhre gelezen. Het artikel is ongenuanceerd en getuigd niet van enige research in het onderwerp.
    Ik sluit mij dan ook helemaal aan bij bovenstaande reactie.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar top