Kleine meisjes worden groot, van koedie koedie naar omdenken

Ik blik af en toe even terug op een aantal jaren geleden, met foto’s weliswaar want jeetje zeg … kleine meisjes worden groot en wat gaat het allemaal snel aan je neus voorbij. Als je niet oplet dan zit je dreumes zo op de middelbare.
Ik heb het in dit geval over onze twee dochters. Ons eigen vlees en bloed, onze pinnekoppen maar bovenal ons kostbaarste bezit! Vier en zes zijn ze. Ze gaan op naar de vijf en zeven. Poeehhhh … toen ik voor het eerst moeder  werd zat ik in een “voor-altijd-stil-blijven-staan-tijdperk” en zag ik in m’n gedachten 5 jaar later m’n kleintje nog in de kinderwagen liggen.

kleine meisjes worden groot

Kleine meisjes worden groot, fase na fase

Achterlijk natuurlijk. Kleine meisjes worden groot en dan bedoel ik niet alleen van postuur, die mond groeit net zo hard mee en om over de eigen wil maar niet te spreken. Gelukkig groei ik met ze mee, althans die hoop heb ik nog steeds. Van “ahhh-wat-lief-koedie-koedie-geneuzel” is geen sprake meer. Dit is uitgegroeid tot Serious Business … “ben-je-nou-helemaal-gek-geworden” en “laat-elkaar-met-rust” of  “als-je-nu-niet-onmiddellijk-ophoudt ….” Ach ja … fases, fases, fases … ze zijn bedacht om te groeien. Te groeien naar later!

Dus laten we met z’n allen omdenken als we weer beland zijn bij de zoveelste achterlijke fase. Soms gooi ik m’n hoog geïrriteerde stem even op die torenhoge stapel en ruil ik ‘m in voor een kinderachtige, hoge, positieve piepstem. Ineens kijken ze me met een vragend hoofd aan en zeggen ze; “Verder alles goed mama?” “Ja hoor mama is even aan het omdenken.”

Geniet er maar lekker van

Enfin … wat worden ze groot. Een cliché die ik eerder zo afgezaagd vond. Geniet er maar van, ze zijn zo groot. “Jahhaaaaa dat weet ik nu wel” dacht ik maar schoof het toch lekker eigenwijs onder stoelen of banken. We zitten in het hier en nu en later duurt nog heeel lang.

Oké!? No Way, verdikkeme zeg … ze hebben echt gelijk gehad! Ze groeien hier als paddestoelen uit de vruchtbare grond en ineens is knuffelen echt niet meer stoer, die kleine fiets is voor baby’s enne … “ohh jaahhh mam … wanneer krijg ik een mobieltje.” Waaatttt … ben-je-nou-helemaal-krankjorum!! Ohhh nee … omdenken … “Later als je groot bent schat!” “Later? Dat duurt nog heeel lang mama …” Nee hoor lief, het gaat sneller dan je denkt…”

Mijn naam is Danielle van de Vlag, getrouwd en moeder van 2 eigenwijze maar ook super lieve meiden,
Robine (2009) en Elise (2012). Ik heb een grote liefde voor schrijven over kindermode, lifestyle en beauty.
Hou van aanpakken, ben gemotiveerd en enthousiast! Sinds de komst van de meiden leef ik bewuster en geniet ik nog meer!
In het dagelijks leven hou ik me bezig met schrijven, het huishouden, shoppen, vriendinnen, tijdschriften en vooral plezier maken met mijn gezin.
We trekken er vaak op uit en genieten van alle mooie dingen om ons heen. Het moederschap heeft mij gemaakt tot wie ik nu ben.
Geniet met volle teugen van onze meiden. Al moet ik bekennen dat het opvoeden soms best wel een dingetje is!
Het blijft elke dag weer een bijzondere uitdaging en ontdekking om te zoeken naar de juiste balans! Maar ach heey ... dat is gewoon moeder zijn!

Liefs Daan

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar top