Komen opa en oma ook?

Mamma, komen opa en oma ook?

Ze zit aan tafel over haar tekening gebogen. Zoals dat bij zulke plaatjes hoort, vallen haar warrige blonde krulharen over haar rode wangen en steekt het puntje van haar tong een klein stukje van inspanning uit haar mond. Want een cliché moet je wel een cliché laten zijn wanneer je een beeld wilt scheppen. Vijf jaar is ze en laten we haar Eva noemen. Een leuk kind dat met grote blauwe ogen nieuwsgierig de wereld in kijkt als ze niet aan het tekenen, spelen of televisie kijken is.

Twee opa’s

Eva had twee opa’s, maar één daarvan is nu in de hemel. ‘Bij de sterren, de wolken, de zon en de maan’, weet Eva die zich op die manier verzekerd heeft van opa’s aanwezigheid bij elke weersomstandigheid. Ze is ook wel eens mee geweest naar de begraafplaats waar de urn van opa staat. Niet dat haar ouders haar dat zo omstandig hebben uitgelegd, daar is ze toch nog wel wat te jong voor. Gewoon een plekje om aan opa te denken, is de uitleg die ze heeft gekregen. De eerste keer dat Eva mee ging heeft ze het allemaal eens aangekeken en toen nuchter geconstateerd dat opa toch wel een mooi schuurtje heeft daar op die begraafplaats. Zo’n meiske is ze. Net als al die andere meiskes van haar leeftijd die als Naomi, Leonie, Sophie of Rozemarijn door het leven gaan. Die vriendinnetjes zijn met Naïma, Fatima of Souraja. Onschuldige kinderen die af en toe flink kiften, boos zijn op pappa en mamma maar altijd heilig ontzag hebben voor opa en oma. Maar ja, die zijn meestal ook iets gemakkelijker in de omgang. Logeren bij opa en oma is nu eenmaal iets heel anders dan thuis slapen en die andijvieprak smaakt daar ook beter dan aan de eigen eettafel. Opa en oma zijn de pappa en mamma van pappa en mamma. Logisch en duidelijk en zelfs taaltechnisch volkomen correct.

Centjes uit de muur

Eva, Naomi, Leonie, Sophie of Rozemarijn hebben altijd heel veel vragen. Waarom dit, waarom dat en nu ze naar school gaan, komen daar heel andere vragen bij. ‘Waarom mag pappa wel bij mamma slapen en ik niet? Mag ik ook centjes uit de muur halen? Pappa ik kan ook autorijden hoor, waarom mag dat niet? En dan de vraag waar elke ouder met een lichte onrust op wacht: hoe komt mijn nieuwe broertje of zusje in jouw buik mamma?
Hele boeken zijn volgeschreven met het op dat moment pedagogisch verantwoorde antwoord. Gesprekken met vriendinnen hebben mamma wel voorbereid en dus komt er een summiere uitleg die bij de leeftijd van het kind past. Soms iets van lief en kusjes, soms iets van pappa die met mamma speelde en af en toe iets over zaadjes waarbij je kunt wachten op de vraag of het net zoiets is als in de tuin. Waarna je van het onderwerp kunt afstappen want de belangstelling is verdwenen. Korte spanningsboog kan een zegen zijn.

Met pappa trouwen

Wanneer Eva, Naomi, Leoni, Sophie of Rozemarijn een paar jaar verder zijn en inmiddels begrijpen dat opa geen schuurtje op het kerkhof heeft, dat pappa altijd bij mamma mag slapen en dat centjes uit de muur er toch eerst ingestopt moeten worden, gaat zo’n gesprek over baby’s heel anders. Met alleen pappa en houden van, kom je niet meer weg. Want Daniëls mamma die heeft geen pappa maar er zit wel een kind in haar buik. En de juf had eerst een andere pappa en nu een andere mijnheer en nu krijgt ze nog een kindje en daarom is ze nu niet op school. Dapper worstel je je als moeder –ze vragen het altijd wanneer je met ze alleen bent lijkt het wel- door de vragen heen. Pakt er weer het volgende op hun leeftijd toegesneden boekje bij en legt uit. Plaatjes helpen en tja, dat pappa een belangrijke taak in dezen heeft, is de dames wel duidelijk. Logisch ook, want hun pappa is erg lief. Ze gaan later zelf ook met hem trouwen. Waarna de fantasie gelukkig stopt en er geen verdere consequenties aan dat pappa-huwelijk worden verbonden. Tijdens de logeerpartij bij opa en oma wordt de constructie nog eens duidelijk uitgelegd: in eigen bewoordingen wordt het creatieve scheppingsproces van een nieuw kind nog eens uit de doeken gedaan op een manier die de glimlachende opa en oma nauwelijks herkennen als iets uit hun eigen slaapkamerverleden.

Roze speldjes

Wanneer Eva, Naomi, Leoni, Sophie of Rozemarijn een paar jaar later op school hun musical instuderen is er nog maar één vraag belangrijk: komen de opa’s en oma’s ook? Een vraag die meestal gemakkelijk te beantwoorden is. De meiden hupsen rond met het puntje van hun tong een klein stukje uit hun mond. Hun blonde krulharen zitten met roze speldjes vast gestoken en het rood van hun wangen komt uit het kleurendoosje van mamma. Pappa’s en mamma’s, opa’s en oma’s in de aula op veel te kleine stoeltjes volgen trots de verrichtingen van hun kroost. Behalve de pappa en de opa van één van hen. En nu ze erover nadenken: die pappa van hun vriendinnetje hebben ze nog nooit op school gezien. En haar opa ook niet. Alleen haar grotere zusje die altijd net doet of ze haar moeder is…

1 reactie op “Komen opa en oma ook?”

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Scroll naar top