Een leven zonder kinderen, toen hield ik nog tijd over!

Toen we nog geen kinderen hadden, stond ik er niet bij stil. Nu ze er wel zijn, besef ik hoe rustig het toen was bij ons thuis. Wat was het heerlijk stil in huis. Ik kon doen waar ik zin in had in ons leven zonder kinderen, gaan en staan waar ik wilde. Als ik televisie wilde kijken, dan deed ik dat. Wilde ik een uur in bad liggen, dan lag ik daar te niksen. Zo had ik ook tijd voor het lezen van een boek, internetten, kletsen met mijn partner of telefoongesprekken voeren met vriendinnen.

leven zonder kinderen

Een leven zonder kinderen, zonder rommel en zonder geluid

Eigenlijk zijn al deze dingen meer dan vanzelfsprekend als je geen kinderen hebt. Maar met kinderen in huis is dat wel even andere koek. Op de eerste plaats heb ik het te druk met mijn dochters en dus eigenlijk geen tijd meer om al deze leuke dingen te doen. Daarbij komt dat het gewoon onmogelijk is om je te concentreren onder alle herrie die de kinderen maken. Ik hoor dagelijks de geluiden van blokken die ze op de grond gooien en de zogenaamde muziek die ze maken. Het maakt bijvoorbeeld ook nogal wat herrie als één van mijn dochters op hakken door de kamer stapt, en dan heb ik het nog niet eens gehad over het geluid dat zij produceren met hun mondjes!

Kinderen en herrie

Gehuil, gemopper en geruzie, wat maakt dat een enorm kabaal. Hoe harder je roept dat ze zich stil moeten houden, hoe harder ze ermee doorgaan. Ik heb mezelf dan ook maar aangeleerd om zelf zo rustig mogelijk te blijven al valt dat soms echt niet mee! Het lijkt soms wel of deze negatieve buien eeuwig voortduren.

Toch is het bijna elke keer hetzelfde patroon. Ik zit nog met mijn hoofd vol met herrie, als mijn dochters alweer super vrolijk zijn. Ik kijk naar ze en er verschijnt onmiddellijk weer een lach op mijn gezicht, terwijl ik ook van binnen me weer langzaam wat rustiger voel.

Een leven zonder kinderen, dat wil ik echt niet meer. Want wat is het heerlijk om mijn drie dochters in een kringetje te zien dansen, om hun vrolijke liedjes aan te horen, om hun lijfjes tegen me aan te voelen in een dikke knuffel, om ze te zien huppelen van blijdschap en zo kan ik nog veel meer vrolijke momentjes opnoemen. Dit maakt alles goed. Ik wil geen stilte en rust meer in mijn huis! Ik wil heel veel vrolijkheid om me heen van mijn drie dochters!

Hallo! Ik ben Danja Molendijk, 36 jaar, afgestudeerd psycholoog en moeder van drie dochters. Zij zijn 6, 4 en 2 jaar. Met mijn gezin woon ik in een kindvriendelijke wijk in Amersfoort. Hier kan ik elke dag mijn ervaringen als moeder delen met andere ouders en genieten van de energie en vrolijkheid van vele kinderen om me heen. Wat ik het meeste mis in mijn huidige leven is vrijheid om te gaan waar en wanneer ik wil. Reizen, nieuwe plekken en culturen leren kennen, dat is iets dat ik heel graag doe. In het belang van mijn kinderen staat dit nu op een laag pitje. Een passie, waar ik me wel op kan storten, is schrijven. Ik ben onder de naam De Woordgoochelaar werkzaam als tekstschrijver. Schrijven ontspant me en maakt me blij. Ik ben even geen moeder, weg van alles en iedereen. Ik hoop dat jullie in mijn verhalen herkenning zullen vinden, dat het je doet relativeren en laat lachen!

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar top