“Mama, ei?”

Het was dit weekend. Ik geloof zaterdagochtend half acht. Mijn dochter is wakker. Ze staat in haar bed en roept zo hard als ze kan “Mama”. En dat twintig keer achter elkaar totdat ik er ben. “Hallo schatje, heb je lekker geslapen?” Ze geeft geen antwoord op mijn vraag. Ze wijst naar haar luier. “mama, poepen”. “Heb je gepoept lieverd? Dan krijg je een schone luier van mama”. “Ok”. Ze zegt het alsof ze mij een gunst verleend met haar instemmende antwoord. Ze heeft echt gepoept.
Terwijl ze op de commode ligt kijkt ze me aan met haar grote kijkers en zegt “mama, eten?” “Ja , we gaan zo naar beneden en dan krijg je eten van mij”. Ze trekt een heel serieus gezicht. “Mama, ei eten?” Tja, ze houdt enorm van hard gekookte eieren. Maar is dit echt mijn dochter van 16 maanden oud? Ik kijk naar haar en zie een mens, alleen dan erg jong. Ze is echt aan het wachten op mijn antwoord. ”Ja, Georgine, mama zal een ei voor je koken”. “Ok”.

Na het ontbijt wil ze in de vensterbank zitten “auto kijken”. Het is haar plekje. Heeft haar vader haar geleerd. Ze kan er echt uren zitten. Heel stil, met een ernstige blik, heel wijs voor haar maanden. Alsof ze al jaren hier is en het geheim van de wereld heeft ontrafeld. Ik kijk naar haar en wordt wederom verrast door de aanblik. Een mens, mijn dochter, ze is nog zo jong.

Mijn ogen vullen zich met tranen omdat ik zo dankbaar ben voor het feit dat ik haar mag leren kennen. Steeds meer zie ik van haar, elke maand leer ik weer wat nieuws over haar en via haar over mezelf. Ze is mijn spiegel. Hoe zal ze zijn wanneer ze 10 jaar oud is, of zestien, wat voor werk zal ze later doen, zal ze ook gaan zingen?  Ik weet niet wat het gaat worden, ik weet niet wie zij zal zijn maar ik ben nu al trots. Op mijn dochter van 16 maanden die vraagt om een gekookt ei.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Scroll naar top