Mannenleed, door Ilse Annegarn

Ik kan ze zó aanwijzen op het werk. De mannelijke werknemers die na het werk op de bank in slaap vallen. Voordurend gapen. Prikkelbaarder zijn dan anders. Het ene moment heel vrolijk en het andere depressief. Minder zin hebben in seks. Erectiestoornissen hebben.

Wie denkt dat dit normale symptomen zijn voor iemand die fulltime werkt, vergist zich. Het zijn namelijk de ernstige symptomen van een aandoening die uit de dood is herrezen: de penopauze!

Penopauze

In de jaren negentig werd het etiket ‘penopauze’ toegekend aan mannen die op middelbare leeftijd een buitenechtelijke relatie begonnen met een vrouw die een jaar of twintig jonger was. Vaak werden juist mannen getroffen die altijd een voorbeeldig, voorspelbaar leven leidden. Iedere zaterdag de auto wassen, ’s zondags op bezoek bij de schoonouders, seks op dinsdag- en zaterdagavond van half elf tot acht over half elf.

Van de ene op de andere dag namen ze de helft van de koffers mee en trokken ze in bij een of ander  jong huppelkutje. Helemaal tragisch waren de gevallen die ook de zo trouw gewassen stationwagen inruilden voor een sportcoupé. Youp van het Hek heeft  de penopauzeerders ooit treffend beschreven, toen nog niet wetend dat hij er zelf ook eentje zou worden.

Maar goed, de ‘ziekte’ leek uit Nederland verdwenen te zijn, je hoorde er nooit meer iets over. Dat schijnt vaker zo te zijn met aandoeningen die uit het niets komen: ineens zijn ze ook weer weg. Hetzelfde geldt bijvoorbeeld voor RSI en ME.

Verbazing

Groot was mijn verbazing toen ik in een regionale krant las dat mannen na hun 50e het slachtoffer kunnen worden van de penopauze! Deze keer werd de oorzaak van de zeer zware ziekte (!) onderbouwd met feiten. Een daling van het testosteron is de boosdoener, zo is inmiddels uit onderzoek gebleken. Waarmee de aandoening ineens gelukkig in de medische hoek thuis hoort, en je hem dus ook echt als een ziekte kunt beschouwen.

Dat is slim bedacht door die, vast wel mannelijke, wetenschapper (van middelbare leeftijd?). Als het namelijk een ziekte is, dan kun je er zelf ook niet zo veel aan doen. De enige remedie is wachten tot het overgaat, en dit vereist dus een begripvolle partner. Dat wordt natuurlijk een bijna onmogelijke eis als je vrouw zelf ook volop in haar midlifecrisis, de menopauze, zit. En dan begrijp ik ook ineens waarom penopauzeerders voor jonge vriendinnetjes kiezen.

Testosteron toevoegen ?

Er is gelukkig nog wel een remedie voor vrouwen met een man van rond de vijftig. Iedere dag een likje testosteron op zijn boterhammen, doet wonderen. Misschien willen fabrikanten het hormoon wel standaard aan levensmiddelen toevoegen. Pindakaas met testosteron. Calvé, wie (wat) is er niet groot mee geworden?

Wil je nog meer lezen van Ilse? Kijk dan hier

1 reactie op “Mannenleed, door Ilse Annegarn”

  1. Jeanne van Dijk

    Hallo Ilse,

    Ik zit hier met een grote glimlach op mijn gezicht omdat ik wederom super genoten heb van een blog van jouw pen. Vooral de laatste zin is echt hilarisch!! Ik zag het al voor me:
    man opent de Calvé pot, steekt zijn vinger erin voor een flinke hap, likt zijn vinger vergenoegd af en de kijker ziet meteen dat het werkt!!! hahaha
    Ik moet hierbij aan mijn eigen lief denken die zich regelmatig verliest in de chocopasta pot. Calvé hoef ik voor hem echter niet te halen, als je begrijpt wat ik bedoel….

    Liefs,
    Jeanne

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Scroll naar top