Marianne Wamelink, working mam van week 45

Ik ben Marianne Wamelink, getrouwd met Xander en mama van Rozemarijn (5) en Valentijn (1,5). De afgelopen maanden heb ik een drastisch besluit genomen: per 1 februari 2012 ga ik voor mezelf beginnen.

Momenteel werk ik als projectmanager bij een zorgverzekeraar. Een leuke uitdagende functie die door de flexibele werktijden en een prima werkgever goed te combineren zijn met een gezin. Ideale omstandigheden zou je zeggen, maar toch knaagt er al een tijd iets. Ik ben een bezig bijtje, heb het graag druk en krijg enorm veel energie van het opzetten van zaken, regelen en organiseren. Na 4 jaar in dezelfde functie ben ik klaar en heb ik het gevoel dat ik stil sta qua ontwikkeling.  Na een zoektocht naar een nieuwe functie, zowel binnen als buiten het bedrijf, ben ik tot de conclusie gekomen dat het zelfstandig ondernemerschap mij past.

Het zelfstandig ondernemerschap is spannend. Zal ik voldoende opdrachten binnen krijgen en hoe gaat het financieel? We hebben een druk sociaal leven, houden van mooie spullen en lekker eten. Moet ik daar straks iets van inleveren? Hoe zit het met de tegemoetkoming in de kosten voor de kinderopvang met 2 zelfstandig ondernemers? Allemaal  onzekere zaken, maar het weerhoudt me er niet van om deze stap te nemen. Ik krijg enorm veel energie van  de leuke gesprekken die ik nu al heb over interessante zorgprojecten en zelfs het bezig zijn met visitekaartjes, briefpapier en offertes is weer een leuke nieuwe uitdaging.

Ja, mama heeft het druk, maar het is nog steeds geen probleem  dat er 3 vriendinnetjes mee gaan naar het winkelcentrum of dat er ineens 2 buurkinderen blijven eten.  Voor mijn gevoel loopt alles op rolletjes, maar soms komt er een kink in de kabel, zoals vorige week. Manlief was in het buitenland en om 17.45 uur vertelde de buurvrouw dat ze een dode luis achter Rozemarijn der oor had gevonden. Tja dan moeten de kinderen nog eten en in bad, de haren behandeld en gekamd, de bedden verschoond en de jassen gewassen. Een duidelijk gevalletje “energievreter” dus.

Naast mijn werk en gezin vind ik het belangrijk om me maatschappelijk in te zetten. Vorig jaar las ik een artikel in de Vrouw over het Dushihuis in Ellecom. Ik was geroerd over hoe Alex met heel veel warmte en liefde kinderen die niet meer thuis kunnen wonen een warm thuis geeft. Onder aan het artikel stond dat ze ook in mijn woonplaats Dordrecht een Dushihuis wilde starten. Ik heb toen contact opgenomen om me aan te melden als vrijwilliger. Afgelopen zomer is het Dushihuis in Dordrecht van start gegaan. Het geeft enorm veel energie om daar een steentje aan bij te dragen. Dat is hoe ik de combinatie werken en gezin goed vol hou: een goede balans tussen de dingen die me energie opleveren en de energievreters. Voldoende aandacht voor mijn kindjes, maar ook voor mijn man, mijn vriendinnen, mijn werk, mijzelf en de wereld waarin wij leven!

Meer informatie over wat ik ga doen kun je vinden op www.mariannewamelink.nl  en je kunt me volgen op twitter @mwamelink. Over het mooie initiatief van het Dushihuis vind je meer op www.dushihuis.nl

Artikelen die algemeen zijn, of ingezonden zijn door lezers van ons, maar niet door een vaste blogger, die staan verzameld onder 'MamsatWork'.

1 gedachte over “Marianne Wamelink, working mam van week 45”

  1. Heel veel succes met het ondernemerschap! Hoop voor je dat het een succes wordt.

    Wat betreft de kinderopvangtoeslag: in 2012 wordt voor dagopvang 140% en voor bso 70% van het aantal uren dat de minst werkende ouder werkt vergoed. Bij zelfstandig ondernemers wordt gekeken naar het aantal uren dat ze in de zaak steken. Dit moet je bij de Belastingdienst opgeven (wordt volgens mij geregeld bij de Kvk-inschrijving).

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar top