Meedogenloos, door Ingrid de Bruijn

‘Mam, wat heb jij enorme grote borsten,’ zei mijn jongste deze week toen ik onder de douche vandaan kwam. Persoonlijk vind ik het nog al meevallen, hoewel ze op onverklaarbare wijze steeds groter lijken te worden. Gevalletje Georgina Verbaan? In mijn ogen valt maat 85 C toch niet onder de noemer enorm. Pas bij D, E of F denk ik zelf aan enorm. In zijn ogen ligt dat toch wat anders, hij kan dit ook heel fijngevoelig tegen een vriendin met een keurige maat B of A zeggen. ‘Mijn moeder heeft pas hele grote borsten.’ Met andere woorden, die van jou stellen ook niet veel voor. Leuk voor haar en leuk voor mij. Dat kleine kinderen de waarheid zeggen weten we inmiddels allemaal wel. Dat deze soms hard aankomt ook.

Ander voorbeeld: ‘Wat heb jij een blubberbuik, als je een spijkerbroek aan hebt rolt er allemaal vet over heen.’ Ja kind, dat heb je nou eenmaal als je vier kinderen hebt gebaard, dan zit je niet meer zo heel strak in het pak. Toch pas ik nog steeds keurig in maat 38 of 40, hetgeen wel afhankelijk is van het merk, sommige merken vallen nou eenmaal héél erg klein. Voor hem is dat geen excuus. Je bent vet en je moet minder eten, dat is en blijft zijn conclusie.

Volgend onderwerp is het maandverband. ‘Waarom doe jij eigenlijk nog steeds een luier aan. Ik ben zes en draag toch ook geen luier.’ Oei, teer onderwerp. Hoe leg je een kind van zes uit dat je zo eenmaal in de vier weken, zo’n ding gewoon nodig hebt. Dat iedere maat tampon die ze hebben uitgevonden, zelfs de maat xxxxxl, na het baren van vier kinderen niet meer volstaat en er net zo hard weer uitkomt als je hem er in stopt, ondanks alle touwtje-spring reclames. Dat je wel moet volstaan met van die enorme maandverbanden, die inderdaad lijken op de luierbroekjes die hij droeg in de tijd dat hij ’s nachts nog wat moeite had met het droog houden van zijn bed.

Tere onderwerpen. Je probeert ze zo vrij mogelijk op te voeden, door jezelf niet krampachtig te verstoppen in de badkamer als je ongesteld bent, je niet spastisch in een handdoek te wikkelen als je onder de douche vandaan komt, echter dat maakt het er niet altijd even makkelijk op. Natuurlijk, discretie voorop, maar ze komen meestal net even je slaapkamer binnenvallen wanneer je bezig bent om zo’n onding met multi onhandige vleugels in je slip te bevestigen. Ook een hele fijne is, als ze zonder blikken of blozen aan een vriendin vragen of zij, net als hun mama, ook van die luiers dragen. Eerlijkheid bij kinderen is meestal grappig, soms confronterend, maar soms ook heel meedogenloos.

Artikelen die algemeen zijn, of ingezonden zijn door lezers van ons, maar niet door een vaste blogger, die staan verzameld onder 'MamsatWork'.

1 gedachte over “Meedogenloos, door Ingrid de Bruijn”

  1. Nikkie Elfers

    Big smile bij het lezen van je blog, heerlijk (voor het kind) dat hij/zij nog zo onbevangen in het leven staat.
    Rode wangetjes voor mamma *oeps*

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar top