Passie voor schrijven

Ik geloof dat ik echt mijn passie hebt ontdekt, mijn passie voor schrijven. Uit het niets komen soms woorden of zinnen in me op en binnen no time zit er een verhaal aan vast. Dat moet ik dan natuurlijk nog wel helemaal uitwerken, maar toch. Het kan dan een blog worden of een kort verhaal, maar ook een gedicht. Er spelen ook al ideeën door mijn hoofd voor een verhaal dat ooit zo maar een heel boek zou kunnen vullen. Daarmee zou voor mij echt een droom in vervulling gaan.

Ik schrijf al heel lang, ik denk sinds ik 14 was. Ik heb op zolder een koffertje liggen met wat spullen van vroeger die ik heb bewaard en daarin vond ik pas een manuscript waarmee ik ooit ben begonnen. Dit was in de zomer van 1977, toen onze zaak in de bouwvak open bleef en mijn vader de kar drie weken alleen trok. Om hem gezelschap te houden, ging ik mee en mijn moeder kwam tussen de middag met de lunch. Ik mocht op kantoor de elektrische typemachine gebruiken en dat heb ik dan ook gedaan. Ik begon met een verhaal. Als ik het nu terug lees, vind ik het best knap wat ik toen op papier heb gezet. En ik vraag me af waarom het nooit af is gekomen. Daar weet ik eerlijk gezegd het antwoord niet op. Ik denk dat ik er toen te jong voor was. Vaak schrijf je toch uit eigen ervaring en op die leeftijd is dat uiteraard niet veel. Ik had het later af kunnen maken natuurlijk, maar toen was ik niet meer die 14-jarige, dus ik weet niet of dat gewerkt zou hebben.
In de tussenliggende jaren heb ik mijn gevoelens en indrukken uitsluitend verwoord in gedichten. Hiervan heb ik er echt heel veel geschreven en tot mijn spijt is er nagenoeg niets van bewaard gebleven. Diverse verhuizingen hebben ertoe geleid dat er telkens weer opgeruimd werd en daarbij zijn mijn pennenvruchten helaas gesneuveld. Wat had ik er aan? Ik deed er toch niks mee…..

Ik las ooit over een Amerikaanse schrijfster dat zij pas was begonnen aan haar eerste boek toen ze 50 was. Ik weet nog dat ik toen dacht: er is nog hoop voor mij. Misschien is het gewoon zo dat de tijd er rijp voor moet zijn. En dat is bij de één vroeger dan bij de ander.
Ook heb ik altijd gedacht dat ik pas een verhaal zou kunnen schrijven als ik de plot al helemaal uitgedacht had, maar dat blijkt niet zo te werken voor mij. Gelukkig maar, want anders was er nog nooit iets op papier gekomen. Ik begin met een onderwerp, een gegeven of een paar woorden…..en dan komt de rest vanzelf. Zo is het natuurlijk niet helemaal, maar zo lijkt het wel. Als ik inspiratie heb, gaat het als een trein en dan nog verander ik vaak dingen, voeg dingen toe of pas dingen aan. Maar ik denk dat juist dat het leuke is. Het verhaal leeft en is pas echt af als ik vind dat het goed is.

Ik heb inmiddels diverse blogs geschreven en vanmiddag heb ik de laatste correcties doorgevoerd aan mijn tweede korte verhaal. Spontaan kwam er gisteren al weer een nieuw idee in me op voor nog een kort verhaal. Heel vreemd, want op deze manier heb ik mijn inspiratie nog nooit ervaren. Maar ook nooit tevoren heb ik zoveel geschreven als te laatste tijd, dus misschien baart oefening dan toch echt kunst. En wie weet komt er straks nog een waar meesterwerk van mijn hand.
Maar dat is toekomstmuziek hoor.

2 gedachten over “Passie voor schrijven”

  1. Wat goed!!! Ben zo benieuwd wat er uit gaat komen.

    Hoe gek he dat je als mens eingelijk zoveel aanknopingspunten om je heen hebt liggen maar vaak het net niet ziet. Ben zo blij dat je het nu ziet, lekker schrijven en laat ons maar genieten van je schrijfsels!

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Scroll naar top