lego

Mijn zus en vriendinnen hadden het al zo vaak gezegd: “Je lijkt wel gek, laat ze het lekker zelf gaan doen!” Maar dan vond ik het weer zielig, want ach, ze zitten dan wel in de pubertijd maar met hun 16 en 20 jaar zijn ze toch zo druk op school en halve wassen draaien was toch ook niet efficiënt? Maar nu ging bij mij de knop om. Het arrogante: “Ach…  mama dreigt wel, maar doet het toch niet”, was voor mij de druppel.

pubertijd

Pubertijd; mijn meiden halen het bloed onder mijn nagels vandaan

“Kijk nou eens wat je hebt gedaan!” roept mijn dochter. “Dit WAS een jurkje mam en nu is het een T-shirt”.  Boos stampt ze naar haar kamer terwijl het kledingstuk woest naar me toe wordt gesmeten. Schuldbewust bestudeer ik het wasetiket, want tja… ik moet eerlijk bekennen: er is wel eens eerder iets mis gegaan. Gelukkig zie ik dat het deze keer toch echt mijn schuld niet is. Dertig graden staat er en ik weet zeker dat ik de hele was op deze temperatuur heb gewassen. Als ik even daarna op haar kamer kom om er over te praten, ligt ze op bed en doet alsof ze me niet ziet. Ze heeft haar oortjes in, haar hoofd afgewend en praat met een onzichtbare vriendin. Ik besluit om het maar even zo te laten, want natuurlijk is het niet leuk, dat snap ik.

Maar de pubertijd doet dingen met mijn meiden…

“Mijn moeder heeft met wassen weer eens een jurkje van mij verkloot” hoor ik haar zeggen als ik haar kamer verlaat. “Verkloot… hoor ik dat nou goed? Zei ze nou verkloot?”

Boos draai ik me om en loop haar kamer weer in, maar ze verblikt of verbloost niet. Wrijft me ook nog eens onder mijn neus dat ik vaker moet wassen omdat ze helemaal geen strings meer heeft en dat ze geld van me krijgt om een nieuw jurkje te kopen!

Even ben ik sprakeloos. Hoe durft ze! Ik was bijna iedere dag en het meeste is van haar en haar zus. Daar komt nog bij dat ze inmiddels bijna dezelfde maat hebben en ook nog eens dingen kopen die erg op elkaar lijken. Het is dus voor mij altijd een hele klus om de juiste zaken in de juiste kasten te krijgen. Maar soms blijft het een gok. Regelmatig ontploft er dan ook één (bij voorkeur onder het eten) over het feit dat HAAR kledingstuk door de ander wordt gedragen en daar krijg ik dan uiteraard de schuld weer van. DAT ben ik inmiddels wel gewend, maar DIT… is dus de limit! Dit pubertijd gedrag, daar ben ik klaar mee!

Mijn actie

“Weet je wat?” roep ik boos. “Ik denk dat het tijd wordt voor een eigen wasmand!

Ze kijkt nauwelijks op en met een arrogant “Ja hoor mam” word ik non-verbaal verzocht haar kamer te verlaten. Stijf van de adrenaline plof ik neer op de bank. Wat is er met mijn lieve prinsesje gebeurd? Ooit waren wij toch dikke vriendjes en ik haar lieve mama? Helaas heeft de pubertijd alles veranderd en daar kan ik maar niet aan wennen. De ene keer zijn ze lief en schattig en denk ik: “Ach… zie je wel” en de andere keer verwens ik ze naar de maan of nog veel verder! Het is een schommeling van emoties en omdat ik zelf midden in de overgang zit komt het bij mij twee keer zo hard binnen.

Twee eigen wasmanden

Diezelfde middag scoor ik twee prachtige wasmanden, die ik door middel van een post-it sticker van hun naam voorzie en op hun kamer zet. “Je hebt helemaal gelijk” appt mijn man vrolijk terug als ik hem een foto stuur. “Die krijgen ze alvast van ons voor hun uitzet”. Gesterkt na deze ultieme bevestiging stuur ik beide dames dezelfde foto met het volgende bericht:

Gefeliciteerd! Vanaf vandaag ben je de trotse eigenaar van je eigen wasmand. Je kunt nu zelf bepalen wanneer je gaat wassen en hebt alles in eigen beheer. Een slimme meid is op haar toekomst voorbereid! Succes mama xxx

En…  wat was hun reactie? De dochter van het –mini- jurkje zweeg in alle talen (slim), maar de andere appte verbaasd: “WTF mam!” (met alle onaardige poppetjes erbij die ze in haar collectie had).

Ik zeg: Missie geslaagd!

 

Lees hier meer over puberteit gedrag van kinderen. Daarnaast staat dit boek over het puberbrein goed aangeschreven, mocht je zelf in die periode zitten .

Ellen Dros
Mijn naam is Ellen Dros, ik ben een representatieve, extraverte vrouw van 50+ en getrouwd met Marc. Samen met onze twee dochters: Daniek (1995) en Marloes (1999) wonen we in het oosten van het land en hebben we een (Perzische) poes genaamd: Xsara-Jane en een vijver vol vissen.Ik werk parttime met veel plezier als tandartsassistente en voor de overige uren zorg ik voor mijn gezin en schrijf ik columns en (kinder)toneelstukken. Inmiddels zijn er al diverse toneelstukken uitgegeven via www.cts-producties.nl en worden deze o.a. gebruikt op scholen en toneelverenigingen in Nederland en België. In het verleden heb ik ook geregisseerd en gespeeld bij een amateur toneelgezelschap en organiseerde/presenteerde ik vele jaren de Sinterklaas intocht in mijn woonplaats.Inmiddels zijn onze dochters geen kinderen meer en heeft ook mama andere interesses gekregen. Samen met met mijn jongste dochter heb ik mijn oude hobby van poppenhuizen en miniaturen weer opgepakt en ga ik met haar gezellig naar beurzen in het hele land.

27 Reacties

  1. Hahaha heel slim dit! Mijn moeder had de strategie: ‘Ik was al jullie kleding op zaterdag. Lever je het niet in, dan heb je pech. Lever je het op tijd in dan kan je het – met geluk- zondag weer aan. Tussendoor was ik niet. Je hebt genoeg kleding.’

    Was ik het destijd natuurlijk niet mee eens maar het maakte mij wel heel creatief haha.
    Kim heeft onlangs een blog geschreven …Travel tip: Brandon Country Park

    • Dat was ook een goed idee van jouw moeder, maar dat snap je nu pas! Ik hoop dat mijn dochters hier later om kunnen lachen.

    • Dat was ook een goed idee van jouw moeder?? maar dan zouden mijn man en ik ook moeten wachten tot het weekend en ik zo’n 6 machines moeten draaien. ? Vroeger was het toch anders, want wij hadden geen wasmachine. Mijn moeder ging voor de witte was naar de wasserette. Bovendien heb ik het idee, dat wij langer met onze kleding liepen voordat het werd gewassen?

  2. Oh, wat herkenbaar. Als mijn jongste iets niet meer past, komt het vast door de wasmachine.. Wat ík vooral zo storend vind, is de enorme ravage die ze maken en het passieve. Oeh..

  3. Mijn moeder Had vroeger hetzelfde qua kleding met “Van wie Is het? ” Ik trok de kleding van mijn zusje niet aan, maar zij dat van mij rustig wel. Heb toen gewoon met mijn moeder afgesproken dat als de Was droog is legt ze het op haar bed en dan pakte ik zelf al mijn kleding er tussenuit. Vouwde het ook altijd zelf op een wist dan ook dat ik al mijn kleding teug Had na de Was. ?

  4. Eindelijk verstandig, Ellen! Laat ze het maar lekker zelf doen. Trouwens, met 20 nog thuis… pff ik moet er niet aan denken dat ik nog zo lang thuis had gewoond. Ik vond het heerlijk mijn eigen gedoetje al heel jong.
    Succes met alles!

    • Ik woonde ook al met 21 op mezelf en deed alles zelf. Ach… We hebben ze gewoon teveel verwend en terugdraaien is heel lastig. (Maar ik probeer het wel?)

Leuk als je een reactie achterlaat

CommentLuv badge