Puinzooi, door Ingrid de Bruijn

Bij ons thuis is het een vreselijke puinzooi. Eigenlijk is het gewoon een goed georganiseerde bende, maar anderen noemen het bij voorkeur een puinzooi.

Zodra we de voordeur binnenkomen struikelen we over de Eastpaks, met daaraan vast de jas of het vest dat die dag werd gedragen. Vervolgens hink-stap-sprong over de voetbaltassen, het seizoen is weer begonnen, dus staan er gemiddeld drie tassen in de gang. Ook komen we nog een autostoeltje tegen dat in de auto kennelijk vreselijk in de weg stond. Verder nog wat schoenen, ondanks de onlangs aangeschafte schoenenkast.

De voorkamer is redelijk opgeruimd, tenzij de jongste zoon er met zijn vriendjes een parkeerplaats voor zijn auto’s van heeft gemaakt. In het midden van de kamer hangt meestal één van mijn bloedjes onder het genot van een cola met wat vriendjes voor de tv. Waarom de mijne, is me een raadsel, de tv op hun eigen kamer is gemiddeld twee keer zo groot.

Op de eettafel staan de nodige lege glazen, gemiddeld een stuk of 25 als er vriendjes zijn langs geweest, plus zes lege pakken Fristi, twee flessen Fanta, een pak Spa bosvruchten en twee flessen Cola, die nooit helemaal leeggedronken worden, want op de een of andere onverklaarbare wijze schijnt het laatste beetje Cola niet te drinken te zijn.

Op het aanrecht vinden we altijd wat vuile borden, lees vijftien, een tosti-apparaat, kaas, boter en een pak hagelslag, waarvan de inhoud zich gedeeltelijk in, maar voornamelijk buiten het pak bevindt. Onlangs heb ik nog een kruimeldief gekocht. Alleen zijn het bij ons niet echt kruimels, dus dat zet ook geen zoden aan de dijk.

Hele vuilniszakken vol afval verplaats ik iedere week weer naar de grijze bak, de glasbak, de papierbak en sinds kort ook de plasticbak. Heel af en toe word ik geholpen met opruimen door één van mijn overgeorganiseerde vriendinnen die thuis alles op alfabet heeft liggen en aanbiedt om wat orde in mijn chaos te scheppen. Dan is het héél even héél erg opgeruimd. Maar na een week moet ik helaas concluderen dat ik een zooi analfabeten heb gebaard…

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Scroll naar top