Het geluk van een regenbooggezin

Vader Gerard heeft een regenbooggezin: “Wij vormen samen een harmonieus gezin”

Wat is een regenbooggezin?

Een regenbooggezin is een gezin waarbij meer dan twee ouders samen voor een kind zorgen. In het geval van vader Gerard gaat het om een gezin met twee vaders en een moeder. Een gezin waarbij vóór de geboorte van het kind al besloten is dat er meer dan twee ouders zullen zijn om het kindje op te voeden, een bewuste keuze.

In Nederland komt een regenbooggezin, een gezin met meer dan twee ouders, steeds vaker voor. Wij kwamen in de zomer van 2017 op een mooie Franse camping een regenbooggezin tegen. Gerard, zijn partner Amerigo en hun zoontje Liam stonden naast ons op de camping. Mijn dochter Laura zocht een speelkameraadje en zo ontstond er een leuk contact tussen ons en de kinderen. Het klikte meteen en we besloten er samen een leuke week van te maken. Gerard, een van de vaders, wilde graag mee werken aan een interview voor Mams at Work. Lees hierbij zijn verhaal over vaderschap, opvoeding en meerouderschap.

regenbooggezin en meerouderschap

Hoe kan een regenbooggezin tot stand komen?

“Ik heb altijd wel een kinderwens gehad. Ik wist echter dat het in mijn situatie erg lastig zou zijn om vader te worden, dus ik ging er ook niet van uit dat dit zou gebeuren. Toen ik 33 jaar was werkte ik in de jeugdhulpverlening. Bij mij ontstond toen de wens om pleegouder te worden. Ik zag in de praktijk hoe hard pleegouders nodig waren om kinderen die uit huis geplaatst werden op te vangen. Ik wilde voor die kinderen iets betekenen. Mijn partner Amerigo stond hier ook voor open. We hadden al plannen gemaakt om naar een informatieavond te gaan over pleegzorg, toen een goede vriendin van Amerigo, Liedewij, ons benaderde met een vraag. Ze wilde graag met ons in gesprek omdat ze op zoek was naar een vader.” Dat was de start van ons regenbooggezin.

Grote kinderwens

“Liedewij had een grote kinderwens en wilde niet wachten op een eventuele partner. Liefst wilde ze een bekende als vader die ook echt een rol in de opvoeding wilde spelen. Een anonieme donor zag ze niet zitten. Ze zocht in haar eigen vriendenkring een vader voor haar toekomstige kind. Ze zag het zitten om dit met ons te realiseren, liefst in co-ouderschap. Ze zag ons in de toekomst beide als vader en wilde graag verder met ons praten hier over. Dit was voor ons een hele omschakeling. Een eigen kind in een regenbooggezin is toch iets heel anders dan een pleegkind.

We dachten er over na en besloten verder met elkaar te gaan. Een proces van gesprekken tussen ons drieën volgde. Je moet toch allerlei zaken met elkaar bespreken en dat kostte tijd. De beslissing viel dat Amerigo biologische vader zou worden en na een periode van bijna twee jaar praten, besloten we er voor te gaan. Gelukkig raakte Liedewij snel zwanger en een bijzondere periode volgde.”

Een sterke band binnen het regenbooggezin

“De periode van de zwangerschap en het eerste jaar na de geboorte van Liam was een hele bijzondere periode. Ondanks dat ik niet de biologische vader ben van Liam had ik meteen een sterke band met hem. Ik voelde echt een connectie tussen ons en dat vond ik heel fijn.

Omdat ik niet de biologische vader was, was het zoeken naar mijn nieuwe rol als ‘derde’ ouder. Iedereen in onze omgeving reageerde heel positief op het nieuws dat Amerigo en ik vader waren geworden. De eerste periode was voor ons echt zoeken hoe we het ouderschap gingen invullen. Liedewij woonde op dat moment ver van ons vandaan en was op zoek naar een woning in Amsterdam maar dat ging nog niet zo snel.

De eerste drie maanden verbleef Liam hoofdzakelijk bij zijn moeder. Daarna kwam Liedewij om het weekend bij ons. Zij bleef dan bij onze zoon slapen en deed het avondritueel. Toen Liam zes maanden oud was bleef hij om het weekend bij ons alleen. Deze periode dat Liam alleen zonder zijn moeder bij ons bleef was wel moeilijk voor Liedewij. Ze moest de zorg even helemaal los laten en aan ons over dragen, haar mede opvoeders in het regenbooggezin. Vanaf dat moment zijn we de weekenden gaan uitbreiden en dat verliep heel soepel. Nu 7 jaar later blijft Liam altijd van zondag t/m dinsdag bij ons en soms breiden we het uit en komt hij eerder op zaterdag of blijft hij ook op dinsdag.”

Ruimte voor eigen invulling in de opvoeding

“De opvoeding van Liam gaat goed. We bespreken met zijn drieën belangrijke zaken, maar geven elkaar ook de ruimte om een eigen invulling te geven aan de opvoeding. Dingen zoals hoe het gaat op school en de ontwikkeling van Liam bespreken we altijd goed met zijn drieën. Feestdagen en vakanties bespreken we altijd al ruim van te voren. We zitten goed met elkaar op één lijn.

We wonen in twee verschillende huizen maar vormen op onze eigen manier een harmonieus gezin. Liam is helemaal gewend aan de situatie en hij vindt het fijn zoals het is. Hij is helemaal gelukkig als Amerigo, Liedewij en ik samen met hem zijn. Die momenten daar kan hij enorm van genieten.”

In een regenbooggezin is minimaal één persoon officieel geen ouder

“Ik voel me een heel betrokken vader, maar wettelijk gezien ben ik dat niet en dat kan soms lastig zijn. Liedewij en Amerigo zijn officieel de ouders van Liam en ik dus niet. Ik sta niet officieel als vader van Liam geregistreerd want dat kan dus niet volgens de Nederlandse wet. Dat kan soms tot vervelende situaties leiden.

Stel dat Liam ziek zou worden en in het ziekenhuis belandt. Ik ben geen gezaghebbende ouder en kan niet bewijzen dat ik zijn vader ben. Ik mag dan bijvoorbeeld geen medische beslissingen nemen. De Nederlandse wet is nog niet ingericht op een regenbooggezin met meerouderschap. Momenteel ligt er een nieuwe wet klaar die daar verandering in zou brengen, maar die is helaas geparkeerd. De belangenorganisatie Meer dan Gewenst strijd al jaren voor verandering van de Nederlandse wet, maar dat is tot nu toe niet gebeurd. Hopelijk komt daar in de toekomst verandering in.”

Bewust kiezen voor meerouderschap

“Het mooie van meerouderschap zoals wij dat hebben ingevuld is dat we er heel bewust voor gekozen hebben om ouder te worden, terwijl de keuze voor het “nemen” van kinderen bij hetero stellen soms minder bewust wordt genomen. Daarnaast kun je de zorg voor jouw kind delen. Dit is heel fijn als Liedewij bijvoorbeeld een paar dagen weg is of ziek wordt. Wij kunnen de zorg voor Liam dan gewoon over nemen.

Zelf vind ik het fijn dat ik nog genoeg vrijheid heb op de dagen dat Liam er niet is. Voor ons is ons regenbooggezin heel normaal, maar ik besef ook goed dat het bijzonder is dat we nu in een tijd en land leven dat deze gezinssituaties mogelijk zijn. Dat dit kan, daar ben ik heel gelukkig mee.”

De stichting Meer dan Gewenst strijd al jaren voor nieuwe wetgeving rondom het regenbooggezin en meerouderschap. Ook organiseren zij allerlei bijeenkomsten voor wensouders. Wil je meer weten over dit onderwerp? Kijk dan eens op de site van stichting Meer dan Gewenst.  

Mijn naam is Rosa Eversteijn, ik woon in Tilburg, ben getrouwd met Theo en moeder van een lieve en pittige dochter Laura van vijf jaar oud. Het moederschap is een wonder en een uitdaging tegelijk en zeker als je het wil combineren met een drukke baan en een sociaal leven! Ik werk part time als woonconsulent bij een woningcorporatie en heb vroeger gewerkt als freelance journalist. Na een carrière switch ben ik in de volkshuisvesting beland, een mooie en boeiende wereld. Echter heb ik de liefde voor het schrijven niet verloren en is dit nog steeds een van mijn passies. Verder houd ik van yoga, hardlopen en vind ik het heerlijk om er met mijn gezin of vrienden op uit te gaan. Ik ben gelukkig dat ik voor Mamsatwork aan de slag kan gaan en wil graag mijn ervaringen met jullie te delen!

2 gedachten over “Het geluk van een regenbooggezin”

  1. He Rosa,
    Een mooi verhaal heb je geschreven! Wat een bijzonder contact is er ontstaan op een camping in Frankrijk waar je een klein weekje naast onbekende mensen staat.
    Dank je voor dit mooie verhaal!
    Groet Gerco en Vince

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar top