Steve Jobsschool: goed idee?

Afgelopen maandag had De Wereld Draait Door een heuse primeur te pakken: Maurice de Hond lanceerde zijn idee voor een nieuwe school. De Steve Jobsschool zou dat moeten heten. Alleen de naam al doet mijn nekharen recht overeind staan. Dat riekt naar een school die draait op Apple-aanbiddende gadgetfans die de kinderen indoctrineren met geloof in de heilige Jobs. Nou valt dat wel mee begreep ik uit het item, maar wat het wel inhoudt lijkt mij persoonlijk ook geen best idee.

Even heel kort wat De Hond wil: een school die inspeelt op de talenten van kinderen en die verder ontwikkelt en waarbij het onderwijs draait om de tablet. Altijd weer die tablet. Waarom die eeuwige tablet? Ik kan er nog mee inkomen dat scholen meer met technologie moeten doen. Maar waarom leer je kinderen dan niet gewoon omgaan met een computer? Het is nogal dubbel om aan de ene kant te stellen dat je het raar vindt dat bijna geen enkel kind blind tienvingerig leert typen op school, maar dat je het onderwijs wilt laten draaien om een tablet. Op zo’n apparaat is het wel heel lastig typen met tien vingers. Alles draait om swipen, niet om knoppen indrukken.

Als voorbeeld van hoe het zou moeten noemde De Hond de opvoeding van zijn driejarige dochter Daphne. Zij kon toen ze één was al met een iPad en iPhone overweg. Ze begon met een digitale rammelaar en speelt nu met een digitaal poppenhuis. Ze kiest zelf haar spelletjes, maar na een half uur is ze het weer zat. Een half uur lang spelletjes spelen op een iPad lijkt mij persoonlijk wel erg lang voor een driejarige. Maar het lijkt mij bij zo’n technologische opvoeding wel van belang dat je je kind leert voorzichtig te zijn met de apparaten. Als een éénjarige ermee schudt gebeurt dat niet voorzichtig. Maarja, voor die rammelaar móet je er wel mee schudden… Dat digitale poppenhuis heeft als eigenschap dat Daphne zelf eten kan bereiden in de keuken. En dat er water stroomt in de badkamer. Nu zag ik in het speelgoedmuseum in Roden een prachtig oud poppenhuis met een waterbakje in de badkamer. Als je dat vulde, stroomde er echt water in het bad en de wastafel. Maar ook als het dat soort dingen niet echt doet: wat dan nog? Een kind vult dat wel op met de eigen fantasie. Die moet je ook stimuleren en dat doe je niet met digitale gadgets. Dat doe je met eenvoudig analoog speelgoed.

Nou vind ik het heus geen gek idee om een kind te leren omgaan met computers en aanverwante apparaten. Die dingen zijn nou eenmaal belangrijk in onze maatschappij. Maar om een kind nou te leren dat het leven puur daarom draait gaat mij te ver. Onze maatschappij wordt steeds digitaler, stelt De Hond. Hij zegt dat steeds meer per computer gebeurt. Hij stelt dat als een onomkeerbare ontwikkeling, een soort natuurwet die zichzelf voltrekt. Dat is natuurlijk volstrekte onzin. Onze samenleving wordt alleen maar digitaler omdat steeds meer mensen zijn vergroeid met hun gadgets. Als men dat niet meer doet, zal onze wereld ook niet digitaler worden. Het proces omkeren zal niet meer lukken, maar het hoeft ook niet zo ver te gaan als De Hond graag lijkt te willen.

Nu leren onze kinderen nog schrijven. Mooi aan elkaar en netjes. Keurig binnen de hulplijntjes. Als het aan Maurice ligt, gebeurt dat straks niet meer. Natuurlijk moeten kinderen dat vooral leren als ze dat willen, maar wat hem betreft hoeft dat niet meer verplicht. Dat lijkt mij zo hard niet wenselijk. Leren schrijven is meer dan alleen leren hoe je letters met pen op papier krijgt. Het is bijvoorbeeld ontzettend goed voor de fijne motoriek. Daarnaast is het zo fijn als er in deze digitale wereld nog steeds handgeschreven dingen blijven bestaan. Mensen stellen het zeer op prijs om handgeschreven kaartjes te ontvangen – of wil Daphne die allemaal digitaal versturen? Maakt ze haar boodschappenlijstje dan ook op de iPad? Stel, ze komt in de horeca te werken en ze moet het menu van die dag op een bord schrijven: hoe doet ze dat als ze nooit heeft leren schrijven? Alle elektrische apparaten zullen maar uitvallen door oorlog of iets dergelijks. Daarnaast: niet alles kán digitaal geregeld worden. De Belastingdienst heeft bijvoorbeeld nog steeds formulieren die je handmatig móet invullen – ik kan er zo al drie noemen.

Laten we onze kinderen vooral leren hoe ze met computers om moeten gaan en hoe ze veilig op het internet kunnen. Maar laten we het ze niet door de strot duwen en laat ze vooral zo lang en vaak mogelijk met analoog speelgoed spelen. Laat ze lekker kind zijn en als je vindt dat de basisschool te weinig computerles geeft: wat let je om het zelf te doen? Maar laten we ze alsjeblieft niet indoctrineren met een heilig ontzag voor gadgets.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Scroll naar top