Stil…

Je denkt dat je als moeder van twee schoolgaande boeven heel wat gewend bent.
Toch moest ik even slikken toen ik de kleinste boef voor het eerst naar school bracht.

Kleinste boef zelf vond het allemaal reuze spannend, eindelijk naar de school van zijn grote broers! Eenmaal in de klas werd kleinste boef even nóg kleiner en bij het zien van zijn trillende lip, had ik hem het liefst weer opgepakt en mee naar huis genomen maar de juf was me voor.
Toen ik hem weer kwam ophalen had hij onderweg en thuisgekomen de grootste verhalen, over de verkeersborden die ze hadden gezocht, de meisjesketting voor jongens die hij om moest met plassen en over de juf die zelfs haar eigen zandbak heeft, hij vond het geweldig!

Moeders zelf moet er eerlijk gezegd nog een beetje aan wennen.
Terug lopend naar huis zonder die kleine hand in mijn hand, zonder vrolijk boevengebabbel.
Hier in huis is het stil zonder voetbalkreten vanuit de tuin en zijn altijd grappige ontdekkingen,  vooral die van na zijn bezoek aan het toilet: ‘Mam ik heb een raket gepoept!’ Of ‘Mam, het doortrekken lukte niet en toen heb ik hem met me vinger in het water geduwd!’

Natuurlijk is het ook wel even lekker, de rust in huis, de stilte…
Stilte die ik vaak genoeg, even heel hard zou willen zetten.

En als ik er goed over nadenk, waar hebben we het over?
Die paar uur per dag dat ze weg zijn? Die paar dagen dat ze weg zijn?
Ik betrap mezelf er op dat ik nog altijd mopper, met een inleverweekend in het vooruitzicht. Het gevoel dat de boeven er weer dagen niet zullen zijn, dat blijf ik lastig vinden. Maar hoeveel erger moet het zijn, als je je kind écht moet loslaten, moet laten gaan? Steeds vaker, steeds dichterbij zie ik ouders die hun kind kwijt raken, hun kind verliezen. Het intense verdriet…ouders die het ondenkbare moeten meemaken en moeten leven met écht gemis. Een gemis dat onveranderbaar is.

Als zoiets gebeurd kun je alleen maar stil zijn, dan staat de wereld even stil…

11 reacties op “Stil…”

  1. nou dinsdagochtend op de wenochtend van me kleine mannetje zal ik aan dit verhaal zeker even denken!! heel mooi omschreven zeg!!!

    liefs lin

  2. Hoi Sandra, een inleverweekend gaat nog wel. De grote vakantie, daar heb ik echt moeite mee. Ik tel de dagen dat ze weer lekker thuis is. Maar mijn kind verliezen, dat is mijn ergste nachtmerrie. Dat is het natuurlijk van elke ouder. Pff, ik hou er over op want ik zou maar zo kunnen janken bij de gedachte.
    Toen ik Sharon voor het eerst wegbracht naar de kleuterschool heeft de juf haar echt van mij af moeten trekken. Gelukkig had ik een zonnebril op toen ik naar huis ging. Maar ze was gelukkig gauw gewend. Nu zit ze al op het voortgezet onderwijs. Ach, iedere leeftijd brengt wel wat met zich mee. Ze is wel mijn allesie.
    Complimenten voor je mooie stukje.

    1. Irma, dankjewel voor je lieve reactie! Leuk om te lezen
      dat het herkenbaar is, jammer dat je over die grote vakantie begint, daar wil ik liever níet aan denken =(
      Aan de andere kant, de boeven verheugen zich enorm op wekenlang zon, zee, zwemmen en alle aandacht van papa.
      En elkaar die ouderrol gunnen voelt ergens ook goed…

  3. Jeanne van Dijk

    Wat mooi geschreven.

    Het verlies van je kind is iets waar je niet aan moet denken, het vreselijkste dat je als ouder kan overkomen lijkt me. Loslaten omdat je kind ouder wordt, is heel natuurlijk. Maar los moeten laten omdat je kind overlijdt….dat is niet natuurlijk.

  4. Je ergste nachtmerrie is om je eigen kind te verliezen, het is onnatuurlijk en bovendien verlies je een deel van jezelf. Een kind dat naar school gaat, weg uit je gezamelijke vertrouwde omgeving is gek, raar en moet beiden aan wennen. Maar je kind neemt je altijd mee, en jij je kind. En straks bij thuiskomst zijn de verhalen de mooiste die je ooit gehoord hebt, plezier wat je kind heeft maakt alles goed 🙂

  5. Mooi, Sandra. Ook ik word er stil van …

    En nog even een compliment voor je schrijfstijl. Heerlijk om te lezen, treffend en je laat het echt binnenkomen bij de lezer. Knap!

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Scroll naar top