Thuis!

Mijn vader is weer thuis. Gisteren hebben mijn moeder en ik hem opgehaald uit het ziekenhuis, waar hij 16 dagen opgenomen is geweest. De laatste dagen was al duidelijk te merken en ook te zien dat hij zich beter voelde. Ook de bloedwaarden toonden aan dat het de goede kant op aan het gaan is. Dinsdagmiddag kwam het voor hem verlossende bericht dat hij woensdag naar huis zou mogen. Mijn moeder en ik waren hiermee ook heel erg blij. Dat steeds heen en weer naar het ziekenhuis vreet energie en gaat je niet in de koude kleren zitten. Zeker de eerste week niet, toen mijn vader behoorlijk beroerd was en het ons maar matig lukte hem enigszins op te vrolijken met onze bezoekjes. Daarna ging het steeds wat beter, omdat het antibioticum dat hij per infuus toegediend kreeg, begon aan te slaan.
De bacterie in mijn vaders long is nog niet weg. Hij krijgt het antibioticum nu in capsule vorm en kan de kuur gelukkig thuis afmaken. Veel beter ook voor hem, want ik ben er van overtuigd, dat hij thuis toch het beste opknapt.
Zodra de bacterie helemaal uit zijn long verdwenen is, zal hij chemotherapie moeten ondergaan om te proberen de longkanker (tijdelijk) tot stoppen te brengen. Dat is de volgende stap in dit moeilijke proces. Hierover wil ik echter nog niet nadenken, dat komt wel weer als het zover is.

Voor mij is het ook fijn dat mijn vader thuis is, want zo kon ook ik weer naar huis. De laatste twee weken heb ik namelijk veel bij mijn moeder gelogeerd. Ik wilde mijn vader zoveel mogelijk bezoeken, maar ik woon op 45 km afstand van mijn ouders. “Even mijn moeder ophalen en naar het ziekenhuis”, is dan niet zo makkelijk en vanzelfsprekend. Daarbij vond mijn moeder het prettig dat ik er was. Als je alleen bent, ga je toch maar zitten piekeren en malen.
Voor mij was het makkelijker omdat ik dan niet elke dag ook nog eens heen en weer naar huis zou moeten. Daarbij was het fijn met mijn aanwezigheid iets te kunnen betekenen voor mijn moeder en hebben we het samen gezellig gemaakt. Gelukkig was het binnen ons gezin verder goed te regelen.

Ik heb mijn weekendtas gisteren uitgepakt en voorlopig weer even opgeborgen. Er zullen echter binnenkort of op iets langere termijn ongetwijfeld momenten komen waarop ik de tas weer hard nodig zal hebben.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Scroll naar top