Vrijwilligers bedankt! We kunnen niet zonder jullie!

Nadat ik mijn opleiding Journalistiek en Fotografie afrondde kwam ik na wat omzwervingen als gastouder en medewerker in een bouwmarkt terecht op de redactie van een regionale krant. Het fijne van het werken bij een regionale krant is dat je veel tijd en aandacht kunt besteden aan knulligheidjes die op landelijk niveau niets waard lijken, maar op regionaal niveau best iets te betekenen hebben. Interviews met de vrijwilligers van de plaatselijke jeugdsoos, met mensen die een Koninklijke onderscheiding hebben gekregen of mensen met gekke hobby’s of verzamelingen bijvoorbeeld. Bijna drie jaar lang werkte ik fulltime bij de krant, en na er een tijdje tussenuit te zijn geweest werk ik nu opnieuw voor een regionale krant, maar dan op freelance basis.

vrijwilligers

Ik interview een hoop vrijwilligers. Vrijwilligers die al jarenlang de avondvierdaagse organiseren, die benefietconcerten organiseren om geld in te zamelen voor onderzoek naar kanker, vrijwilligers die al sinds jaar en dag iedere woensdagmiddag de F’jes trainen op het voetbalveld, vrijwilligers die al dertig jaar klaar-over zijn bij de scholen, die het plaatselijke zwembad draaiende houden of op de koffie gaan bij alleenstaande ouderen. Noem een type vrijwilliger, en de kans is groot dat ik ze al eens geïnterviewd heb.

Bescheidenheid siert ze

Vaak hebben deze helpers één gemeenschappelijke deler: ze zijn bescheiden over hun rol als vrijwilliger. Misschien ligt het aan de regio waar ik werkzaam ben; in Noordoost Friesland is men niet zo van het zichzelf op de borst kloppen. Ik denk echter ook dat het in de aard van het beestje zit. Vrijwilligers doen vrijwilligerswerk omdat ze het leuk vinden om te doen, maar ze doen het ook vooral voor die ander. Voor de F’jes die glunderen als ze gescoord hebben, de oudere die een glimlach op haar gezicht tovert wanneer je binnenkomt voor een kop koffie, voor degene die de cheque met een groot bedrag voor kankerbestrijding in ontvangst mag nemen; daar doen ze het voor!

Zonder vrijwilligers heerst er chaos

Ik denk er wel eens over na wat er zou gebeuren wanneer ze allemaal tegelijkertijd zouden zeggen: het is mooi geweest, ik kap ermee. Chaos. Dat zou er ontstaan. In politiek correcte taal wordt er wel eens gezegd dat de vrijwilliger ‘de hoeksteen van de samenleving is’. Ouderwetse taal als je het mij vraagt, maar het is wél waar. Zonder die tienduizenden vrijwilligers was Nederland nergens.

Schouderklopje

Wat mij betreft mogen vrijwilligers wel eens vaker een klopje op het schouder krijgen. Zelf zullen ze het ongetwijfeld niet met mij eens zijn, want vrijwilligers doen hun werk niet voor de schouderklopjes. Maar ze verdienen ze wat mij betreft wel. We kunnen nou eenmaal niet zonder ze.

Bedankt!

Doe jij vrijwilligerswerk? Ik vind het erg leuk om te weten wat de lezers van Mamsatwork.nl allemaal doen voor de maatschappij! Namens het hele team van Mamsatwork.nl geef ik je bij deze ook een digitale schouderklop: Dankjewel, voor alles wat je voor een ander doet! Meer info over vrijwilligerswerk vind je hier.

2 REACTIES

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here