Vroeger deden we dat toch ook niet? Wat is dat nu voor argument?

Vroeger deden we dat ook niet. Die uitspraak zet me aan het denken. Ik weet niet of jij hem ooit gebruikt, of een ander wel eens hoort zeggen ‘vroeger deden we dat ook niet’, maar ergens klopt er iets niet als je dat zegt.

vroeger deden we dat ook niet
Vroeger deden we dat ook niet

Zeg jij wel eens ‘vroeger deden we dat ook niet’?

Een tijdje geleden had ik een gesprek met een medemoeder waarbij zei deze opmerking gebruikte en alhoewel ik haar op zich wel begreep zijn er toch ook situaties genoeg waarbij deze opmerking niet terecht is.

Wel of geen helm op de fiets

Ons gesprek ging over het dragen van een helm op de fiets door kinderen. Ze vertelde dat ze steeds meer kinderen ziet fietsen met een helm en dat ze dat maar raar vindt. Zij laat haar kinderen fietsen zonder fietshelm. Ze vindt het er raar uit zien en vindt dat kinderen gewoon voorzichtig kunnen doen. Maar haar belangrijkste argument is: “Ik had vroeger ook nooit een helm op, en met mij is er ook niks gebeurd.”

‘Vroeger deden we dat ook niet’. Daar heb je hem dus. Op de één of andere manier vind ik dit een heel intrigerend argument. Waarom? Omdat dit argument zowel niet klopt als wel klopt. Het klopt inderdaad dat ze vroeger geen helm op had als zij ging fietsen, ten minste, daar ga ik vanuit als ze dat zegt. En ja, zij is daar niet slechter van geworden. De kans is ook groot dat er in haar omgeving geen noemenswaardige fietsongelukken zijn gebeurd. Een helm is niet noodzakelijk geweest. Anders had ze misschien wel anders gedacht over een fietshelm. Nou was het natuurlijk vroeger ook minder bekend dat je kinderen een helm op deed bij het fietsen, tijden veranderen ook. Maar voor haar was daarmee de kous dus af: vroeger hadden we geen helm, dus die hebben we nu ook niet nodig.

Een kankerverwekkende stof in babyproducten?

Toch is voor mij met dit antwoord de kous nog niet af. Vroeger deden mensen met hun kinderen wel meer dingen die ze later toch geen goed idee vonden. Zo werd er ruim een eeuw geleden een medicijn gemaakt voor baby’s als ze last hadden van doorkomende tandjes dat stoffen bevatte als morfine en zelfs het kankerverwekkende chloroform. Dat is nu natuurlijk ondenkbaar! Tegenwoordig wordt er heel erg kritisch gekeken naar welke stoffen er gebruikt worden in middelen die aan kinderen worden gegeven. En terecht!

Baby’s niet knuffelen

Of het moment dat men ontdekte hoe bacteriën en virussen van mens op mens over kunnen gaan en zo ziektes kunnen verspreiden. Als gevolg van die ontdekking heeft men bedacht dat je baby’s zo weinig mogelijk aan moest raken. Dat gaat recht in tegen het advies van nu. Vanwege de hechting tussen jou en je baby deze zo veel mogelijk knuffelen en bij je houden. Vroeger deden we dat ook niet, maar nu maar al te graag.

Een autostoeltje in de auto? Vroeger deden we dat ook niet!

Nog een voorbeeldje van iets dichterbij: in de jaren 70 en 80 vervoerde men hun baby’s en kinderen (wij dus vroeger) zonder autostoeltje in de auto. De meeste kinderen hebben daar geen schade aan overgehouden. Zelfs heerlijk languit achter op de bank gelegen tijdens een autorit. Maar er is wel een reden dat wij tegenwoordig moeten puzzelen met kinderen, autostoeltjes en gordels als we willen gaan rijden. Omdat er gevallen bekend zijn van kinderen die niet in een autostoeltje vast zaten en tijdens een ongeluk een nare zwaai richting de voorruit maakten met alle gevolgen van dien. ‘Vroeger deden we dat ook niet’ is geen argument dan toch?

Een goede balans in keuzes die ouders moeten maken

Aan de ene kant is het argument dat we het vroeger ook niet zo deden een steekhoudend argument. Er komt tegenwoordig veel op ouders af als het gaat om de geboden en verboden tijdens de zwangerschap en voor kinderen. Daarnaast komt met het internet ook veel kennis en bangmakerij op ons af. Door te kijken hoe we het vroeger deden hou je de wereld lekker klein, overzichtelijk en nuchter. Je kunt nou eenmaal niet alles voorkomen. Aan de andere kant mag je denk ik ook leren van dingen die in het verleden fout zijn gegaan.

Meer dan ooit wordt er van ouders verwacht dat ze voor zichzelf een goede balans houden in de keuzes die ze maken. Daardoor lijkt het wel eens alsof de verschillen tussen ouders groter worden. En dat is jammer, we hebben namelijk meer met elkaar gemeen dan we soms denken.

Shutterstock foto van voeger door Elzbieta Sekowska

Altijd op zoek naar het beste voor alle vijf de gezinsleden. Dat blijkt soms nog een hele klus te zijn. Ik ben Geke Douw, ik ben getrouwd en heb drie kinderen. Twee jongens (2012 en 2014) en een dochtertje (2018). Door mijn achtergrond als analist bekijk ik vaak het moederschap vaak door een analytische bril. Ik observeer en geniet. En als ik een uurtje over heb schrijf ik er graag over.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar top