Als weduwe online daten, het voelt vreemd

 

September, bepaald niet mijn favoriete maand, is gelukkig weer voorbij. Dit betekent, dat ik inmiddels 1,5 jaar weduwe ben. Het is vreemd, want ik ben gewend geraakt aan iets dat feitelijk nooit helemaal went. Een situatie die ik moet accepteren omdat het zo is, maar die niet mijn keuze was. Ik heb dan ook het gevoel dat ik mijn bestemming kwijt ben, en dat is in zekere zin ook zo. Mijn man Wilco was mijn bestemming, tot hij doodging. En nu bevind ik me op een tussenstation in een soort schemergebied en het enige dat ik wil, is weer naar een bestemming toe. Míjn bestemming. Maar die bestemming is onduidelijk en moet ik eerst vinden voor ik erheen kan. Ik moet dus op zoek.

Rijst de vraag: wat zoek ik?

Het antwoord op die vraag is nog niet zo makkelijk. Wat zoek je als je als weduwe weet dat je dat wat je verloren bent niet meer zult vinden? Wil je dan überhaupt nog zoeken? En zo ja, hoe bepaal je wat je zoekt? Waarom kan je niet gewoon iets goeds overkomen? Heb je dat niet verdiend na je verlies?

Het heeft een poos geduurd voor het me duidelijk werd. Toen ik eenmaal echt geaccepteerd had dat Wilco weg was,  en niet meer terug zou komen, gaf dat rust. Rust om te bepalen wat ik met mijn leven wilde. Ik wist al wel dat ik niet de rest van mijn leven als weduwe alleen wilde blijven. Wilco had me van de zoete appel laten proeven en nu wilde ik toch echt geen genoegen nemen met een zuur geval. Maar tevens besefte ik, dat ik niet op zoek moest gaan naar een tweede Wilco. Die zal ik namelijk niet vinden, want Wilco was uniek. Wat zocht ik dan eigenlijk?

Gevoel

Ik ben er inmiddels achter, dat ik weer het gevoel wil vinden dat hij me gaf. Het gevoel van saamhorigheid, liefde, vertrouwen, veiligheid en respect. Mezelf fijn voelen bij een man, die me neemt zoals ik ben, die van me houdt en bij wie ik totaal mezelf kan zijn. En dat uiteraard ook omgekeerd. Best lastig, want waar vind ik überhaupt een beschikbare man van mijn leeftijd? Uiterlijk is tot op zekere hoogte betrekkelijk, maar dan moet ook het gevoel nog kloppen.

weduwe_online_daten

Als weduwe daten via internet

Volgens mijn rouwtherapeute is internet tegenwoordig hèt medium om mensen te ontmoeten en ligt het percentage van stellen die elkaar vinden via internet best hoog. Ik moet dus als weduwe aan het online daten. Nou ja, er moet niks, maar ervaring leert, dat er niet spontaan een leuke, beschikbare kandidaat bij mij aan de deur staat. Wil ik dus van dit tussenstation wegkomen, zal ik zelf actie moeten ondernemen.

Ik heb al enkele voorzichtige stappen gezet en dat is spannend maar ook eng, leuk maar ook frustrerend en vooral heel erg onbekend. Toch doe ik het, want ik wil niet over een paar jaar denken: had ik toen maar…… Wilco zei altijd: beter spijt van iets dat je wèl gedaan hebt, dan iets dat je niet gedaan hebt! En zo is het: leef en doe nu, want achteraf kun je het niet meer inhalen.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here