Weekend, door Hanneke K.

Als ik ergens aan toe ben aan het einde van een stormachtige week, dan is het wel het weekend. Enthousiast sluit ik om zes uur mijn computer af, ruim mijn bureau op en doe het licht uit op kantoor voordat ik de deur uit wandel. Op de fiets is het haasten om kwart over zes bij het kinderdagverblijf te zijn van Kingston om daarna door te racen naar de BSO waar Tyrone tot half zeven mag verblijven.

We zijn nog geen minuut binnen of de jongens vliegen elkaar in de haren en ja hoor, er valt een glas van de tafel af en op de grond ligt een plas limonade met glasscherven. Enigszins geïrriteerd draai ik het gas van de pannen lager en ruim de troep op. Tijdens het eten schenkt Tyrone een liter melk naast zijn beker en ook dat dweil ik zonder te mopperen op.

Tijd om te douchen. Ik zet beiden in de badkamer, draai de kraan vast aan en loop naar zolder om de handdoeken waarmee ik de limonade en melk heb opgedoekt, in de wasmachine te doen. “Mam, het water is ijskoud!” roept Tyrone. Snel zet ik de wasmachine aan en loop de trap af naar de badkamer om zelf het water te voelen. IJskoud. Zelfs als ik de temperatuur naar 40 graden Celsius draai. Op zolder zie ik dat de Cv-ketel het niet doet, hij staat aan maar geeft geen warm water. In de keuken kook ik grote pannen water en zet de waterkoker aan om daarmee een laagje warm water in het bad te maken en de jongens erin te doen.

Zodra zij heerlijk in het laagje water zitten te spetteren, loop ik weer naar zolder om de was in de droger te doen. Het rode lampje van de wasmachine knippert maar ik krijg de deur niet open, het ziet er naar uit dat er een probleem is en ik met de hand de wasmachine moet laten leeglopen. De irritatie begint wat meer de overhand te krijgen als ik na het afpompen liggend op de vloer de filter losdraai en een guts vuil waswater in mijn gezicht krijg. De boosdoener is een wattenstaafje die in de filter terecht is gekomen, volledig mijn schuld, gezien ik de enige ben die deze gebruikt. Opgelucht zet ik de wasmachine weer aan. Als twee uur later de jongens liggen te slapen en ik het hele huis heb opgeruimd, plof ik tevreden neer in mijn paarse stoel. Morgen zal ik iemand bellen om de CV te laten repareren. Terwijl ik nog aan het nadenken ben wie ik daarvoor zal gaan bellen hoor ik het alarm van de vaatwasser af gaan. Niet te geloven, ook deze is halverwege het programma gestopt en ik kan niet anders dan het water met een soeplepel uit de machine te scheppen om ook daar het filter te controleren. De filter is brandschoon en toch wil de vaatwasser niet meer starten. Het is al bijna één uur ’s nachts als ik de moed opgeef wat de vaatwasser betreft en ik de rekken van de vaatwasser leeg haal om alles met de hand af te wassen. Om half twee is ook de keuken opgeruimd en net als ik mijn bed in stap hoor ik een vreemd maar ook bekend geluid. Het is Kingston die in zijn bed ligt over te geven. Ik hijs mijn vermoeide lijf weer overeind en til de arme jongen uit zijn bed, trek zijn vieze pyjama uit en gooi die samen met zijn beddengoed in het bad om uit te spoelen met koud water en maak daarna een koud water sopje met groene biotex. Blij dat Kingston zich beter voelt maak in zijn bed opnieuw op en niet veel later valt hij weer in slaap. Zelf slaap ik al voordat mijn hoofd mijn kussen raakt.

Rond half vijf word ik gewekt door de oudste, hij heeft in zijn bed geplast. Wanneer ik met hem meeloop zie ik dat de schade niet binnen de perken is gebleven, haal zijn vieze bed af, maak hem schoon, geef hem schoon ondergoed en leg hem naast mij in bed te slapen.

Zijn vader had late dienst en die ligt dan meestal op de bank te slapen dus hij ligt niemand in de weg.

Nog geen uurtje later word ik gewekt door Kingston die kennelijk uitgeslapen is dus stap ik maar uit bed om met hem naar beneden te gaan. Daar kijken we stilletjes televisie in de stoel met een deken om ons heen want papa ligt naast ons op de bank te slapen.

Rond acht uur ontwaakt hij en het eerste wat hij uitbrengt is: “Schat, wat kijk jij chagrijnig zeg, het is toch weekend?”

Meer lezen van Hanneke? Kijk dan hier

2 reacties op “Weekend, door Hanneke K.”

  1. Hee Hanneke,

    Dit soort weekenden moet je niet te vaak hebben!! Soms denk je dat het niet nòg erger kan worden en dan komt er weer iets nieuws. En manlief slaapt zoals gewoonlijk overal doorheen…..

    Lekker geschreven stuk trouwens 😉

    Liefs,
    Jeanne

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Scroll naar top