Zomertijd

Vannacht is de zomertijd weer ingegaan. Om 02.00 u. werd de klok een uur vooruit gezet en was het ineens 03.00 u. Veel mensen zetten de klok al vooruit als ze naar bed gaan, want niemand staat natuurlijk om 02.00 u. op om dit te gaan doen, uitzonderingen daargelaten. Ik persoonlijk zet de klok pas vooruit als ik wakker word, om dan te constateren dat het ineens zo maar veel later is. Ik hou niet van de zomertijd!

Vanaf het begin dat de zomertijd werd ingevoerd, heb ik er moeite mee. Ik noem het altijd “de tijdomzetting”. Mijn lichaam reageert altijd heel nauwgezet op veranderingen. Een kleinigheidje als de klok een uur vooruit zetten, heeft voor mij “grote” gevolgen, tenminste zo voelt het aan. Ik word uit een vast ritme gerukt en dat vindt mijn lichaam niet leuk. Voor mijn gevoel moet ik vroeger opstaan, moet ik eten als het nog geen etenstijd is en moet ik naar bed als ik nog geen slaap heb. Heel langzaam went mijn lichaam aan de “nieuwe” tijden en na ongeveer een week ben ik zover dat ik er geen last meer van heb.
In mijn omgeving heeft verder niemand er problemen mee en daar begrijp ik niks van. Hoe ik ook tegen mezelf zeg: gewoon doen als anders……mijn lichaam vertelt me wel dat het niet “gewoon als anders” is.

Ik troost me met de gedachte dat het over een week weer allemaal “gewoon” is.
Tot oktober dan, want dan begint het feest weer opnieuw.

Jeanne van Dijk, 52 jaar, weduwe, moeder van Mark (1999), uit mijn eerste huwelijk. Mark woont bij mij en gaat om de week een weekend naar zijn vader.
In september 2010 verloor ik mijn baan ten gevolge van de crisis. Wat ik niet meer had verwacht, gebeurde toch: na meer dan twee jaar solliciteren vond ik een nieuwe baan. Sinds januari 2013 werk ik met veel plezier als telefoniste/administratief medewerkster bij een praktijk voor fysiotherapie. Ik doe dit vier ochtenden in de week.
Vorig jaar maart overleed mijn man Wilco aan een acute hartstilstand. Hij was pas 50 jaar. We waren 7 jaar samen, waarvan 5,5 getrouwd. De wond is nog enorm vers en ik worstel er dagelijks mee. Wilco was/is vader van 2 dochters (1995 en 1997).
Eén dag in de week ga ik naar mijn moeder. Ik doe haar administratie en we maken het gezellig samen. Na mijn vaders overlijden in 2011 is dit zo gegroeid. Nu we beiden weduwe zijn, hebben we meer steun aan elkaar dan ooit. Het helpt ons bij de verwerking en dat is heel waardevol.
Het schrijven van blogs voor Mams at Work heeft me duidelijk gemaakt, hoe leuk ik schrijven vind en hoe graag ik het doe. Ik ben ook erg blij met mijn eigen site: Dagelijkse dingen en dromen. Hier kan ik heel veel van mezelf kwijt en dat voelt goed.

3 gedachten over “Zomertijd”

  1. Claudia Mulder

    Ik moet zeggen dat gisteren ook niet klopte. Voelt een beetje als een jetlag aan. Rare is dat ik met het teruggaan naar de wintertijd totaal geen problemen heb. Daar merk ik niks van. Maar toen vanmorgen om half 6 (wintertijd) de wekker ging was ik nog niet klaar om aan de zomer te gaan beginnen.

  2. Ik vind het ook niks. Rare dag gisteren. Voor mijn gevoel was het nog vroeg en voor ik het wist was het al half acht.In het najaar heb ik er nog meer last van. Het is helaas niet anders en zullen we het ermee moeten doen.

  3. wist je dat het nu 6:11 minuten zonnetijd is(maar de klok wijst 8:00)aan.
    Snap ik ook gelijk waarom het zo’n belachelijke maatregel is en waarom ik er zo’n last van heb. Niet een weekje maar tot aan eind oktober. Dan zit ik weer tegen de oververmoeidheid aan en ben ik zooooo blij dat het wintertijd wordt.

    gr Bibje

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar top